Widiajewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Widiajewo
Видя́ево
Ilustracja
Panorama miasta Widiajewo
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Rosja

Obwód

 murmański

Data założenia

1958

Powierzchnia

77,46 km²

Wysokość

5 m n.p.m.

Populacja (2020)
• liczba ludności
• gęstość


5787
74,7 os./km²

Nr kierunkowy

81553

Kod pocztowy

184372

Położenie na mapie obwodu murmańskiego
Mapa konturowa obwodu murmańskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Widiajewo”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Widiajewo”
Ziemia69°19′10,1″N 32°48′12,3″E/69,319472 32,803417
Strona internetowa

Widiajewo (ros. Видя́ево, dawniej Urica) – rosyjskie miasto zamknięte w obwodzie murmańskim, garnizon, baza Floty Północnej Marynarki Wojennej Federacji Rosyjskiej. Z Widiajewa w swój ostatni rejs wypłynął rosyjski okręt podwodny z napędem jądrowym K-141 Kursk, tu odbywają się uroczystości w rocznice tragedii Kurska[1][2][3].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Bazy Floty Północnej w obwodzie murmańskim.

Widiajewo leży na północnym zachodzie europejskiej części Rosji, około 40 km od Murmańska, stolicy obwodu murmańskiego, na Półwyspie Kolskim, po wschodniej stronie zatoki Ura. W zatoce Ura i pobliskiej zatoce Ara znajduje się baza Floty Północnej.

Widiajewo jest połączone drogą dojazdową z trasą E105. Przez miasto przepływa rzeka Urica.

Sytuacja prawna[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie dekretu prezydenta Władimira Putina z dnia 6 marca 2001 roku Widiajewo jest miastem zamkniętym i podlega wszelkim obostrzeniom, dotyczącym tego typu miejscowości[4]. Do zamkniętego miasta administracyjnie przypisano tereny przyległe do Widiajewa, będące obszarami strategicznymi dla Floty Północnej. Łącznie jest to teren o powierzchni 77,46 km²[5][6]. Dołączono do niego również osiedle Czan-Ruczej (ros. Чан-Ручей), znajdujące się po przeciwległej stronie zatoki Ura.

Wjazd do Widiajewa wymaga przepustki z uwagi na strategiczne znaczenie miasta dla Ministerstwa Obrony.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Władimir Putin w Widiajewie, podczas spotkania z rodzinami marynarzy, którzy zginęli w tragedii Kurska. 22 sierpnia 2000 r.
Znak pamiątkowy z okazji trzydziestolecia istnienia miasta.

Za symboliczną datę założenia miasta uznaje się 31 lipca 1958 roku. Wówczas, w związku z niespokojną sytuacją polityczną spowodowaną zimną wojną, Sztab Marynarki Wojennej ZSRR podjął decyzję o rozmieszczeniu okrętów podwodnych 7 dywizji Floty Północnej w wodach zatoki Ura[7]. W tym samym roku rozpoczęto budowę garnizonu, bazy i zaplecza mieszkalnego dla marynarzy oraz ich rodzin.

Pierwotnie miasto nosiło nazwę Urica, od przepływającej przez nie rzeki[7]. Od lipca 1961 roku w zatoce Ura stacjonowała eskadra okrętów podwodnych, podlegająca pod bazę w Uricy. 6 lipca 1964 roku nazwę miasta zmieniono na Widiajewo[7]. Od 1967 roku część okrętów zaczęła stacjonować w bazie przy zatoce Ara.

W latach osiemdziesiątych XX wieku Flota Północna dysponowała ponad setką okrętów podwodnych[8], z czego znaczna część korzystała z bazy w Widiajewie. W czasie zimnej wojny tereny Murmańska i bazy w Widiajewie były przedmiotem zainteresowania wywiadów wojskowych ze Stanów Zjednoczonych i krajów NATO[8].

10 sierpnia 2000 roku z bazy w Widiajewie wypłynął okręt „Kursk”, który zatonął dwa dni później, co przyczyniło się do śmierci 118 marynarzy[9].

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miasta pochodzi od nazwiska kapitana Fiodora Aleksiejewicza Widiajewa, służącego na okrętach Floty Północnej, który poległ w czasie II wojny światowej, w 1943 roku[10].

Herb Widiajewa został zatwierdzony 25 lutego 2004 roku. Sylwetka delfina symbolizuje siły Marynarki Wojennej. Dwa sztylety oznaczają zatoki Ara i Ura, w których stacjonują okręty[11].

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

W Widiajewie znajdują się:

  • Pomnik marynarza przy zatoce Ura (na terenie jednostki wojskowej 77360), z napisami: „Pamiętaj o wojnie” i „Chwała marynarzom Floty Północnej”. Został odsłonięty w 1964 roku[12].
  • Pomnik kapitana Fiodora Widiajewa odsłonięty 28 lipca 1968 гoku[13].
  • Kompleks poświęcony marynarzom poległym w służbie na morzach i oceanach, pomnik i tablica pamiątkowa poświęcona ofiarom tragedii na okręcie Kursk oraz mogiły marynarzy[14].

Przy zatoce Ura zlokalizowany jest ponadto maszt telewizyjny, podświetlany w kolory państwowe Rosji. W mieście znajdują się trzy cerkwie i aquapark „Fregata”.

Nawiązania[edytuj | edytuj kod]

Baza Widiajewo jest jedną ze scenerii gry komputerowej „Kursk”, wyprodukowanej przez polskie studio. Premiera gry miała miejsce w 2018 roku[15][16].

Widiajewo jest wspomniane w powieści „Północ” rosyjskiego pisarza Andrieja Bytorina[17].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rosjanie wspominają katastrofę „Kurska”. Mija 15. rocznica zatonięcia okrętu, www.tvp.info [dostęp 2020-11-16] (pol.).
  2. Rosja: Mija 10. rocznica zatonięcia okrętu Kursk- Money.pl, „money.pl” [dostęp 2020-11-16] (pol.).
  3. Redakcja, Symboliczny pogrzeb, Dziennik Polski, 25 sierpnia 2000 [dostęp 2020-11-16] (pol.).
  4. Указ, zatovid.ru [dostęp 2020-11-16].
  5. Клиенты, it-murman.ru [dostęp 2020-11-16].
  6. Видяево, placeandsee.com [dostęp 2020-11-16] (ros.).
  7. a b c Наш поселок, zatovid.ru [dostęp 2020-11-16].
  8. a b O takie zdjęcia toczyła się wojna wywiadów. Teraz może je mieć każdy, TVN24.pl [dostęp 2020-11-16].
  9. Katastrofa okrętu podwodnego K141 Kursk | Poinformowani.pl, nauka.poinformowani.pl, 15 maja 2018 [dostęp 2020-11-16] (pol.).
  10. Фёдор Алексеевич Видяев, zatovid.ru [dostęp 2020-11-16].
  11. Символика муниципального образов, zatovid.ru [dostęp 2020-11-16].
  12. памятник морякам североморцам, zatovid.ru [dostęp 2020-11-16].
  13. Памятник Видяеву, zatovid.ru [dostęp 2020-11-16].
  14. Мемориальный комплекс подводникам, zatovid.ru [dostęp 2020-11-16].
  15. Mateusz Mucharzewski, Widiajewo na nowych screenach z Kurska, Graczpospolita.pl, 23 czerwca 2017 [dostęp 2020-11-16] (pol.).
  16. Recenzja gry Kursk: Czy ma szanse wypłynąć na bezpieczne wody?, PurePC.pl, 11 listopada 2018 [dostęp 2020-11-16] (pol.).
  17. Дмитрий Глуховский. „Тема рабства из теоретической стала прикладной” | Книжная ярмарка ДК им. Крупской, krupaspb.ru [dostęp 2020-11-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]