Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej w Iławie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej
w Iławie
Obiekt zabytkowy nr rej. 1618 z 28.12.1998[1]
Ilustracja
Dwie wieże ciśnień nieopodal dworca Iława Główna. Na pierwszym planie wieża z 1915 r. wpisana w rejestr zabytków
Państwo  Polska
Miejscowość POL Iława COA.svg Iława
Adres ul. Dworcowa
Typ budynku wieża ciśnień
Rozpoczęcie budowy 1915
Położenie na mapie Iławy
Mapa lokalizacyjna Iławy
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej w Iławie
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej
w Iławie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej w Iławie
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej
w Iławie
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej w Iławie
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej
w Iławie
Położenie na mapie powiatu iławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu iławskiego
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej w Iławie
Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej
w Iławie
Ziemia53°34′57″N 19°34′20″E/53,582500 19,572222

Wieża ciśnień przy ul. Dworcowej w Iławie – wodociągowa wieża ciśnień z 1915 r. położona na niewielkim wzniesieniu, nieopodal dworca kolejowego Iława Główna, przy ul. Dworcowej[2]. Jest to wieża kolejowa nr 2, wzmocniona murem oporowym, który stanowi jednocześnie narożnik u zbiegu dwóch ulic (Dworcowej i Broniewskiego). Stoi od 1915 tuż obok drugiej wieży ciśnień z 1871[2] (niewpisana do rejestru zabytków). Imponuje swoją odmienną budową mając cechy tzw. "grzybka", który był dość powszechnie stosowany na przełomie XIX i XX wieku. Została zbudowana z cegły klinkierowej[2]. Wewnątrz znajduje się zbiornik wodny z wklęsłym dnem, a pośrodku niego komin komunikacyjny mający średnicę 1 m, który zwieńczony jest świetlikiem-wywietrznikiem[2] i szpicem odgromnika. Dostęp do zbiornika umożliwiają schody betonowe usytuowane tuż przy ścianie wewnętrznej oraz drabina znajdująca się tuż przy krawędzi zbiornika, którego pojemność wynosi 250 m³. Całą konstrukcję urozmaicają niewielkie okienka trzonu rozmieszczone regularnie w dwóch pasach. 28 grudnia 1998 r. budynek został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych woj. warmińsko-mazurskiego (nr rej.: 1618)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Iławianie o historii miasta i okolic, Agnieszka Błędowska, Marcin Czerny, Renata Sobieraj, Iława: Towarzystwo Miłośników Ziemi Iławskiej, 2005, ISBN 83-923350-0-7, OCLC 297831025.