Wieża matematyczna Uniwersytetu Wrocławskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieża Matematyczna, widok od południa, na tarasie widoczne rzeźby Mangoldta

Wieża Matematyczna Uniwersytetu Wrocławskiego, zwana również Wieżą Astronomiczną ze względu na dawniej umieszczone w niej obserwatorium astronomiczne – jedyna z trzech planowanych wież, która doczekała się realizacji w czasie budowy głównego gmachu uniwersytetu (1728-1737).

Taras na górze wieży zdobią cztery rzeźby alegoryczne przedstawienia nauk dłuta Mangoldta.

Wkrótce po otworzeniu Akademii Jezuickiej, jezuita Longinus Anton Jungnitz otworzył na Wieży obserwatorium astronomiczne, w którym oprócz obserwacji astronomicznych prowadził także obserwacje meteorologiczne. W XIX w. badania te rozszerzono o obserwacje komet. W 1800 obserwatorium zwiedzał, a później opisał w swoich wspomnieniach, przyszły prezydent USA John Quincy Adams. Na początku XX w. obserwatorium zamknięto, głównie z powodu znacznego zadymienia i naświetlenia powietrza nad miastem, co utrudniało badania nocne. W czasie wojny, w 1945, latarnia wieży i dach uległy zniszczeniu. Obecnie Wieża Matematyczna wchodzi w skład muzeum uniwersyteckiego, jest też popularnym punktem turystycznym ze względu na dobrą panoramę z tarasu.

Wieża matematyczna 2009

Z pierwotnego wyposażenia astronomicznego z XVIII w. zachowała się specjalna rynna w podłodze, z wytyczoną w niej linią południka 17°2′5″ (meridianą).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]