Wieża matematyczna Uniwersytetu Wrocławskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieża Matematyczna, na tarasie widoczne rzeźby Mangoldta

Wieża Matematyczna Uniwersytetu Wrocławskiego, zwana również Wieżą Astronomiczną ze względu na dawniej umieszczone w niej obserwatorium astronomiczne – jedyna z trzech planowanych wież, która doczekała się realizacji w czasie budowy głównego gmachu uniwersytetu (1728-1737).

Taras na górze wieży zdobią cztery rzeźby alegoryczne przedstawienia nauk dłuta Mangoldta.

Wkrótce po otworzeniu Akademii Jezuickiej, jezuita Longinus Anton Jungnitz otworzył na Wieży obserwatorium astronomiczne, w którym oprócz obserwacji astronomicznych prowadził także obserwacje meteorologiczne. Instrumentów do obserwatorium dostarczał wrocławski wynalazca Karl Heinrich Klingert[1]. W XIX w. badania te rozszerzono o obserwacje komet. W 1800 obserwatorium zwiedzał, a później opisał w swoich wspomnieniach, przyszły prezydent USA John Quincy Adams. Na początku XX w. obserwatorium zamknięto, głównie z powodu znacznego zadymienia i naświetlenia powietrza nad miastem, co utrudniało badania nocne. W czasie wojny, w 1945, latarnia wieży i dach uległy zniszczeniu. Obecnie Wieża Matematyczna wchodzi w skład muzeum uniwersyteckiego, jest też popularnym punktem turystycznym ze względu na dobrą panoramę z tarasu.

Z pierwotnego wyposażenia astronomicznego z XVIII w. zachowała się specjalna rynna w podłodze, z wytyczoną w niej linią południka 17° 2′ 0,4936″ (meridianą).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]