Wiechlina łąkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiechlina łąkowa
Wiechlina łąkowa: zdjęcie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj wiechlina
Gatunek wiechlina łąkowa
Nazwa systematyczna
Poa pratensis L.

Wiechlina łąkowa (Poa pratensis L.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae (R. Br.) Barnh.), występujący powszechnie w Europie, Azji, północnej Afryce oraz Ameryce Północnej. W Polsce rośnie dziko na całym niżu i w niższych położeniach górskich i jest rośliną pospolitą. Jest także rośliną uprawną.

Kwiatostan
Języczki i pochwy liściowe

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Wysokość 20–70 cm, czasem wyższa, rozłogowo-kępkowa. Roślina wieloletnia. Wytwarza liczne rozłogi tworzące gęstą i równą darń. Na źdźble występują liczne martwe pochwy liściowe.
Liście
Blaszki liściowe, ciemnozielone, o długości ok. 20 cm, obficie unerwione z charakterystycznymi rowkami wzdłuż nerwu środkowego. U podstawy liścia występuje krótki, ucięty lub zaokrąglony języczek.
Kwiaty
Kwiatostan w postaci wiechy o długości ok. 20 cm. Wiecha w okresie kwitnienia jest rozpierzchła, potem ścieśnia się. Z drobnych, jajowatych, brunatnych kłosków wyrasta od 2 do 5 żółtych kwiatków o plewach równej długości. Znamiona słupka piórkowate, pylniki niebieskawe. Okres kwitnienia - od maja do sierpnia.
Owoce
Oplewione ziarniaki o barwie szarawej, szerokości do 1 mm i długości do 4 mm.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Porasta łąki i zarośla. Pospolita trawa niezbyt wilgotnych terenów niżowych. W górach rośnie aż po piętro kosówki. Hemikryptofit.

W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Molinio-Arrhenatheretea[2].

Systematyka i zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z wiechliną spłaszczoną i wiechliną zwyczajną[3].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Trawa uprawna o bardzo dobrych właściwościach pastewnych. Stosowana na średnio wilgotne łąki, pastwiska oraz inne użytki zielone, takie jak trawniki czy obiekty sportowe, często w mieszance z nasionami innych traw.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-04].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]