Wielbłądzi Korpus Somalilandu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wielbłądzi Korpus Somalilandu (ang. Somaliland Camel Corps) – brytyjska kolonialna formacja zbrojna istniejąca na obszarze Somalilandu w I poł. XX wieku

Utworzenie Wielbłądziego Korpusu Somalilandu związane było z walkami Brytyjczyków z tubylczymi powstańcami kierowanymi przez mułłę Mohammada Abdullaha Hassana na obszarze ich kolonii Somalilandu. W czerwcu 1912 r. powstał Camel Corps, liczący 150 ludzi. Składał się on z tubylców z brytyjską kadrą oficerską i podoficerską. Była to formacja o wiele bardziej efektywna od dotychczasowych w walce z powstańcami, stosującymi taktykę uderz i wycofaj się. W trakcie kampanii Korpus rozrósł się do wielkości ok. 700 żołnierzy. Jego osiągnięciem było przejście 150 mil w 72 godziny. W 1920 r. zakończyła się kampania przeciw powstańcom mułły Hassana. W 1923 r. brytyjskie władze kolonialne przydzieliły Korpus do King's African Rifles. Krótko przed wybuchem I wojny światowej Brytyjczycy zreorganizowali swoje siły policyjno-wojskowe w Somalilandzie. Camel Corps został przekształcony w Somaliland Camel Corps. W jego skład wszedł też 150-osobowy oddział miejscowych Hindusów jako rezerwa. Korpus został podzielony na dwie kompanie wielbłądzie i jedną kompanię konną. W skład korpusu oficerskiego i podoficerskiego weszło 80 Brytyjczyków z oddziałów hinduskich i armii brytyjskiej. W okresie międzywojennym liczebność Korpusu została nieco zredukowana. Składał się wówczas z kompanii wielbłądziej i kompanii konnej. Na jego czele stanął płk Arthur Reginald Chater z Royal Marines. W związku ze zbliżającą się wojną Korpus ponownie został rozbudowany. We wrześniu 1939 r. składał się z:

  • dowództwa i kompanii sztabowej (miejscowość Laferug),
  • Wielbłądziej Kompanii "A" (Hargejsa),
  • Pieszej Kompanii "B" (Tug Argen),
  • Pieszej Kompanii "C" (Burao),
  • Pieszej Kompanii "D" (Tug Argen, dwa plutony w Sheik).

Marszałek polowy gen. Archibald Wavell, głównodowodzący wojskami brytyjskimi na Środkowym Wschodzie, podjął przygotowania do poprawienia obrony Somalilandu. W ich rezultacie na pocz. 1940 r. Korpus został częściowo zmechanizowany. 3 sierpnia tego roku wojska włoskie w ramach kampanii wschodnioafrykańskiej zaatakowały brytyjski Somaliland. Jego siły obronne składały się z Wielbłądziego Korpusu Somalilandu (ponad 1400 ludzi, w tym batalion z północnorodezyjskiego pułku) oraz pięciu batalionów brytyjskich, hinduskich i afrykańskich. Korpus początkowo atakował oddziały włoskie wzdłuż granicy, ale zmuszony był zająć pozycje obronne. Podczas tych walk kpt. Eric Wilson z Korpusu otrzymał Victoria Cross za wyjątkową odwagę (był to jeden z jedynie kilku tych odznaczeń przyznanych w trakcie całej kampanii). Ze względu na przewagę Włochów wojska brytyjskie wycofały się z terytorium Somalilandu, który 19 sierpnia został całkowicie zajęty przez agresorów. Jednocześnie został rozwiązany Wielbłądzi Korpus Somalilandu. Po pobiciu Włochów w Somalilandzie w marcu 1941 r., Korpus został odtworzony. Przez kilka następnych miesięcy oczyszczał terytorium kolonii z ostatnich włoskich oddziałów i walczył z miejscowymi bandytami. W 1942 r. brytyjskie władze kolonialne przekształciły go w pułk samochodów pancernych. Planowały wysłanie go do Birmy do walk z Japończykami. W poszczególnych pododdziałach zaczęły wybuchać jednak bunty, w rezultacie czego Brytyjczycy w 1943 r. ostatecznie rozwiązali formację.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]