Wielka Kotlina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kotlina z Wheeler Peak

Wielka Kotlina – duży, suchy obszar w zachodnich USA. Najczęściej definiuje się go jako obszar bezodpływowy między Górami Skalistymi a górami Sierra Nevada – płaskowyż o wielkości 520 tys. km² obejmujący większość Nevady i Utah,część Kalifornii, Idaho, Oregonu i Wyoming. Taki definiowany obszar jest trochę inny i większy od Pustyni Wielkiej Kotliny oraz mniejszy w kierunku północnym i wschodnim od Kręgu kulturowego Wielkiej Kotliny. W dużej części kotliny, szczególnie w północnej Nevadzie, jest szereg izolowanych łańcuchów górskich.

W kotlinie są też dwie ogromne plaje – wyschnięte pozostałości jezior z epoki lodowcowej. Jezioro Bonneville pokrywało większość zachodniego Utah, część Idaho i Nevady. Pozostało z niego, między innymi, Wielkie Jezioro Słone (na wschodzie) oraz Wielka Pustynia Słona (na zachodzie}. Jezioro Lahontan zajmowało większość północno-zachodniej Nevady.

Większość obszaru porastają krzewy, zbocza gór rzadkie lasy. Część wschodniej Nevady zajmuje Park Narodowy Wielkiej Kotliny.

Największymi miastami są Salt Lake City w Utah, przy wschodnim skraju kotliny, i Reno w Nevadzie na zachodnim skraju.