Wielka Kwatera Główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok na siedzibę Sztabu Generalnego w Berlinie (na prawo od Moltkebrücke), 1900
Zamek Elektorski w Koblencji
Parkhotel w Bad Kreuznach
Zamek w Pszczynie
Hotel Britannique w Spa, 1918
Zamek Wilhelmshöhe w Kassel

Wielka Kwatera Główna (Großes Hauptquartier) – oficjalna nazwa naczelnego organu dowódczo-sztabowego Cesarza Niemieckiego i Królów w okresie I wojny światowej, de facto Armii Cesarstwa Niemieckiego (Deutsche Armee (Kaiserreich), Kaiserliche Armee).

Członkowie Kwatery[edytuj | edytuj kod]

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Kwaterę powołano 3 sierpnia 1914, wielokrotnie ją przenosząc. Na początku wojny jej siedzibą był budynek Sztabu Generalnego w Berlinie (2-16 sierpnia 1914), następnie zamek Elektorski (Kurfürstliches Schloss) w Koblencji (16-30 sierpnia), poselstwo niemieckie w Luksemburgu (od 30 sierpnia), w Charleville-Mézières (25 września), zamek w Pszczynie (od kwietnia 1915), ponownie w Charleville-Mézières (od lutego 1916), ponownie zamek Pless (od sierpnia 1916), Parkhotel Kurhaus w Bad Kreuznach i Bad Münster am Stein-Ebernburg (2 stycznia 1917 – 8 marca 1918), Hotel Britannique w belgijskim Spa (od 8 marca 1918 do końca wojny). Po zawieszeniu broni Kwaterę przeniesiono do zamku Wilhelmshöhe w Kassel (do 11 lutego 1919), następnie do Kolbergu, gdzie została rozwiązana 3 lipca 1919.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Markus Pöhlmann: Hauptquartiere, [w:] Gerhard Hirschfeld (red.): Enzyklopädie Erster Weltkrieg, Schöningh Paderborn 2003, ​ISBN 3-506-73913-1​, s. 544–546