Wielka Sowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielka Sowa
Ilustracja
Wielka Sowa – widok od strony północno-zachodniej, z Niedźwiedzicy
Państwo  Polska
Położenie powiat dzierżoniowski
Pasmo Sudety
Góry Sowie
Wysokość 1015[1] m n.p.m.
Wybitność 485 m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Wielka Sowa
Wielka Sowa
Ziemia50°40′48,57″N 16°29′07,79″E/50,680158 16,485497
Wielka Sowa od południowego zachodu
Wielka Sowa
Wierzchołek Wielkiej Sowy
Kaplica na Wielkiej Sowie
Kaplica na Wielkiej Sowie
Wielka Sowa – widok od strony Waligóry
Zniszczony drzewostan na Wielkiej Sowie
Widok na Masyw Ślęży z Wieży na Wielkiej Sowie
Krzyż na pamiątkę śmierci 4 l. chłopca, 1851

Wielka Sowa (niem. Hohe Eule, po 1945 przez krótki okres pol. Góra Sowia[2], 1015 m n.p.m.) – najwyższy szczyt Gór Sowich w Sudetach Środkowych, z najbardziej zniszczonym ekologicznie drzewostanem w tych górach, należy do Korony Gór Polski; położony jest w województwie dolnośląskim[1].

Położenie i opis[edytuj | edytuj kod]

Góra leży w dorzeczu Odry, a dokładniej na granicy między dorzeczami jej dopływówBystrzycy i Nysy Kłodzkiej.

Góra zbudowana jest ze skał metamorficznych z prekambru[1].

Zbocza Wielkiej Sowy są znakomitymi terenami narciarskimi[1]. Znajdujący się tu wyciąg orczykowy i trasy zjazdowe są nieczynne od 2011 roku[3].

Na szczycie znajduje się wysoka na 25 metrów kamienna wieża widokowa wybudowana w roku 1906[1]. Z racji położenia w środkowej części Sudetów jest wspaniałym punktem widokowym[1]. W drugiej połowie XIX wieku zainicjowano budowę pierwszej drewnianej wieży widokowej na wierzchołku góry. Jej uroczyste oddanie do użytku odbyło się w lipcu 1885 roku[1]. Konstrukcja ta znajdowała się około 30 metrów na południe od miejsca, gdzie obecnie stoi żelbetowa wieża. Drewniana konstrukcja przetrwała jednak tylko do 1904 roku[1]. Jeszcze w tym samym roku powstał plan wzniesienia nowej, drewnianej konstrukcji. Ostatecznie stało się inaczej. Prezes dzierżoniowskiego Towarzystwa Sowiogórskiego Richard Tamm przeforsował ideę budowy trwałej kamienno-żelbetowej wieży. Prace przy jej wznoszeniu rozpoczęły się w lipcu 1905 roku, a uroczyste otwarcie, które odbyło się 24 maja 1906 roku, zgromadziło tłumy ludzi. Wieży nadano wówczas imię Otto von Bismarcka (Bismarckturm)[1]. Na tarasie widokowym podziwiano panoramy od Śnieżnika po Śnieżkę oraz od Wzgórz Trzebnickich po Broumovské stěny. Po II wojnie światowej wieży nadano imię Władysława Sikorskiego, a 27 września 1981 polskiego turysty i krajoznawcy Mieczysława Orłowicza[1]. Wizerunek wieży stał się symbolem Pieszyc, znajduje się w herbie tego miasta.

Masyw położony jest w Parku Krajobrazowym Gór Sowich[1].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Piesze na szczyt[4]:

Rowerowy:

  • szlak rowerowy czerwony z przełęczy Jugowskiej na przełęcz Sokola

Narciarski:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 427-430. ISBN 83-85773-12-6.
  2. Mapa WIG z 1947
  3. UM Pieszyce, Jest decyzja w sprawie wyciągu na Wielką Sowę!, www.pieszyce.pl [dostęp 2017-05-06].
  4. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2018-02-25].
  5. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 28.08.2016

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]