Wielka Wołoszczyzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielka Wołoszczyzna zaznaczona na ciemnoniebiesko

Wielka Wołoszczyzna (t. Wielka Wołosza, Wołoszczyzna Tesalska, Wołosza Tesalska; gr. Μεγάλη Βλαχία - Megali Vlachia; rum. Vlahia Mare) - istniejące w średniowieczu na południowych Bałkanach państwo zamieszkiwane w dużej mierze przez wołoskich pasterzy.

Wielka Wołoszczyzna istniała w XII i w XIII wieku. Obejmowała górskie tereny Tesalii i pasmo Pindosu w Grecji oraz skrawek południowej Macedonii. Wzmianki o nim pochodzą z pism Beniamina z Tudeli. Wcześniej Anna Komnena pisała o wołoskich pasterzach w górach Tesalii.

W czasie kryzysu Cesarstwa Bizantyjskiego po czwartej krucjacie Wielka Wołoszczyzna została wchłonięta przez Despotat Epiru, ale niedługo potem odrodziła się jako niezależne księstwo.