Wielki Hińczowy Staw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielki Hińczowy Staw
Veľké Hincovo pleso
Wielki Hińczowy Staw, widok z Koprowego Wierchu. W tle Wysoka i Gerlach
Wielki Hińczowy Staw, widok z Koprowego Wierchu. W tle Wysoka i Gerlach
Położenie
Państwo  Słowacja
Region Dolina Hińczowa
Wysokość lustra 1944,8 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 20,08 ha
Głębokość
• maksymalna

53,7 m
Objętość 4 138 698 m³
Hydrologia
Rzeki wypływające Hińczowy Potok
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Wielki Hińczowy Staw
Wielki Hińczowy Staw
Ziemia49°10′45″N 20°03′35″E/49,179167 20,059722

Wielki Hińczowy Staw (słow. Veľké Hincovo pleso, niem. Großer Hinzensee, węg. Nagy-Hincó-tó[1]) – staw tatrzański położony w Dolinie Hińczowej, stanowiącej górną część Doliny Mięguszowieckiej w słowackiej części Tatr Wysokich. Staw leży na wysokości 1944,8 m n.p.m. Jest to o 551 m wyżej niż Morskie Oko, dlatego wznoszące się na północ od Wielkiego Hińczowego Stawu Mięguszowieckie Szczyty nie wydają się od jego strony tak groźne jak od polskiej. Ma 20,08 ha powierzchni i 53,7 m głębokości. Wielki Hińczowy Staw jest największym i najgłębszym stawem w słowackiej części Tatr oraz czwartym co do wielkości i trzecim co do głębokości w Tatrach.

Znajduje się w kotle lodowcowym o litym, skalnym dnie, od południowej strony zamkniętym skalnym ryglem. Woda jest bardzo przejrzysta; według pomiarów Ludomira Sawickiego z 1909 r. jej przeźroczystość wynosi 19 m. Natomiast w przybrzeżnych płyciznach występuje zdumiewająco bogaty, jak na tę wysokość, plankton. Dominuje w nim Diaptomus gracilis (według badań Stanisława Minkiewicza).

Poniżej, w południowo-zachodnim kierunku, w Dolince Szataniej znajduje się w oddzielnej kotlinie drugi, mniejszy Mały Hińczowy Staw. Nazwa obydwu stawów pochodzi według ludowych podań od słowackiego imienia Ignaś (Hinško).

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak niebieski – przez całą długość Doliny Mięguszowieckiej prowadzi niebieski szlak rozpoczynający się przy stacji kolei elektrycznej Popradské pleso i wiodący wzdłuż potoku Krupa nad Popradzki Staw, skąd dalej nad Wielki Hińczowy Staw i na Wyżnią Koprową Przełęcz.
  • Czas przejścia od stacji do Popradzkiego Stawu: 1 h, ↓ 35 min
  • Czas przejścia znad Popradzkiego Stawu na Koprową Przełęcz: 2:15 h, ↓ 1:45 h[2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  • Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.