Wielki Meczet w Isfahanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Masdżed-e Dżame w Isfahanie[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Wewnętrzny dziedziniec meczetu
Państwo

 Iran

Typ

kulturowy

Spełniane kryterium

II

Numer ref.

1397

Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę

2012
na 36. sesji

Położenie na mapie Iranu
Mapa konturowa Iranu, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Masdżed-e Dżame w Isfahanie”
Ziemia32°40′10″N 51°41′06″E/32,669444 51,685000

Wielki Meczet, także: meczet Piątkowy[1] (pers. مسجد جامع) – meczet w Isfahanie, wpisany w 2012 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Powierzchnia meczetu wynosi 2 ha, co czyni go największym meczetem w Iranie[2].

Najstarsza część meczetu (szabestan z kolumnami) pochodzi z 772 roku, jednak prowadzone tu wykopaliska archeologiczne wskazują, że meczet zbudowano na pozostałościach wcześniejszych, przedislamskich budowli[3]. Prawdopodobnie istniała tu wcześniej sasanidzka świątynia ognia[4]. W XI stuleciu meczet gruntownie przebudowano – wzniesiono wówczas istniejące do dziś cztery ejwany zdobione glazurowanymi cegłami. Ten styl budownictwa stał się później charakterystyczną cechą perskiej architektury sakralnej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polskie egzonimy uchwalone na XCIX posiedzeniu KSNG.
  2. Andrew Burke: Iran, Lonely planet, 2004, ISBN 1-74059-425-8, s. 214
  3. a b Mohammad Karim Pirnia: Sabkschenāssi ye Memāri e Irāni, Gholamhosseyn Memarian. Sorush-e-Danesh, 2007, ISBN 964-96113-2-0, s. 144
  4. Hosseyn Yaghoubi: Rāhnamā ye Safar be Ostān e Esfāhān, Arash Beheshti. Rozane, 2004, ISBN 964-334-218-2, s. 86

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]