Wielki Szczyt Wideł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielki Szczyt Wideł
Veľká Vidlová veža
Ilustracja
Wielki Szczyt Wideł widoczny znad Łomnickiego Stawu
Państwo

 Słowacja

Położenie

Kraj preszowski

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

2522 m n.p.m.

Pierwsze wejście

sierpień 1903
Miklós Szontagh junior i Johann Hunsdorfer (senior)

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, po prawej nieco na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wielki Szczyt Wideł”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Wielki Szczyt Wideł”
Ziemia49°11′45″N 20°12′52″E/49,195833 20,214444

Wielki Szczyt Wideł (słow. Veľká Vidlová veža, niem. Große Gabelspitze, węg. Nagy Villa-csúcs[1]) – wybitny szczyt o wysokości 2522 m n.p.m. w grani Wideł, w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się między Zachodnim Szczytem Wideł oddzielonym głęboką Przełęczą w Widłach a Wschodnim Szczytem Wideł oddzielonym płytszą Wyżnią Przełęczą w Widłach[2].

Wierzchołek Wielkiego Szczytu Wideł jest najwyżej położonym obiektem między Łomnicą a Kieżmarskim Szczytem (pomijając Miedziany Mur tuż na północny wschód od Łomnicy). Bardzo urwiste są ściany opadające zarówno do Doliny Dzikiej, jak i do Cmentarzyska w Dolinie Łomnickiej. Ściana północno-zachodnia opada ok. 500 m do dolnej części Miedzianej Kotliny i jest przecięta dwiema Miedzianymi Ławkami. Ograniczają ją żleby zbiegające z Kieżmarskiej Przełęczy (od lewej) i z Przełęczy w Widłach (od prawej) oraz rysy stanowiące ich przedłużenia. U dołu ściany położona jest Troista Płaśń – podłużny taras utworzony przez trzy urwiste bule. Powyżej niej w ścianie tkwi Miedziana Kazalnica z ciemnym urwiskiem. Ściana południowa ma ok. 240 m i kończy się szerokim zachodem ponad Cmentarzyskiem[2].

Szczyt jest doskonale widoczny znad Łomnickiego Stawu i z kolejki prowadzącej na wierzchołek Łomnicy. Na Wielki Szczyt Wideł nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, wierzchołek jest dostępny jedynie dla taterników. Najprostsza droga wiedzie na szczyt od Przełęczy w Widłach i obchodzi grań po stronie Cmentarzyska. Drogi biegnące obiema ścianami są trudne (III–V w skali UIAA)[2].

Wielki Szczyt Wideł bywa niekiedy nazywany Widłami, choć nazwa nie jest precyzyjna. Dla rozróżnienia Widłami nazywa się całą grań, a wierzchołek Wielkim Szczytem Wideł[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wejścia:

Widły od północy (z Jagnięcego Szczytu)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b c d e Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXII. Wyżnia Miedziana Przełączka – Mała Rakuska Czubka. Warszawa: Sport i Turystyka, 1979, s. 33–52. ISBN 83-217-2203-2.