Wielkie żarcie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wielkie żarcie
La Grande bouffe
Gatunek komediodramat[1], obyczajowy
Rok produkcji 1973
Data premiery 17 maja 1973[1]
Kraj produkcji Francja
Włochy
Język francuski
Czas trwania 130 min[1][2]
Reżyseria Marco Ferreri
Scenariusz Marco Ferreri
Rafael Azcona
Francis Blanche
Główne role Marcello Mastroianni
Ugo Tognazzi
Philippe Noiret
Michel Piccoli
Muzyka Philippe Sarde
Zdjęcia Mario Vulpiani
Scenografia Michel de Broin
Montaż Claudine Merlin
Gina Pignier
Produkcja Vincent Malle
Nagrody
 
  • (1973) FIPRESCI Cannes
  • (1974) Goldene Leinwand, Berlin

Wielkie żarcie (fr. La Grande bouffe) – francusko-włoski film, komediodramat z 1973 roku w reżyserii Marco Ferreriego. W roku premiery był uznawany za szokujący.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Czterech znajomych w mocno średnim wieku: producent telewizyjny Michel, pilot samolotów pasażerskich Marcello, chorujący na cukrzycę sędzia Philippe oraz restaurator i kucharz Ugo, spotykają się w willi Philippe'a w centrum Paryża (w której na co dzień mieszka tylko stróż), aby popełnić samobójstwo – umrzeć z przejedzenia. Na życzenie Philippe'a stróż zaopatrzył spiżarnię w ogromne zapasy wszystkiego co tylko dusza zapragnie, ponadto każdy z panów przywozi zapas różnych potraw. Panowie sami będą przyrządzać potrawy - każdy potrafi przyrządzić coś dobrego, a Ugo jest w tym mistrzem i koneserem. Pierwszego wieczoru obżarstwa panowie oglądają też zdjęcia erotyczne i opowiadają o swych dokonaniach. Na następny wieczór erotoman Marcello sprowadza na teren willi 3 prostytutki. Do towarzystwa dołącza też nauczycielka Andréa, poznana przez panów przypadkowo za dnia i zaproszona na wieczorną ucztę - samotna kobieta spragniona wrażeń. Z czasem wielkie obżarstwo staje się coraz bardziej hedonistyczne, a główni bohaterowie (poza Marcello, który umiera z przemarznięcia w samochodzie wyścigowym - rzecz dzieje się wczesną zimą) kolejno konają z przejedzenia.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Wielkie żarcie w bazie IMDb (ang.)
  2. a b 26th Cannes Film Festival (ang.). W: FIPRESCI (fipresci.org) [on-line]. [dostęp 2018-04-27].
  3. Das große Fressen (niem.). W: Goldene Leinwand [on-line]. [dostęp 2018-04-27]. Cytat: „Verliehen am 22. März 1974 in Berlin, Hotel Schweizerhof, vom HDF-Präsidenten Helmut Woeller an den Tobis-lnhaber Horst Wendlandt aus Anlass der Convention des Tobis-Verleihs für das Verleihjahr 1974/75 und in Anwesenheit von etwa 70 Filmtheaterbesitzern aus dem Bundesgebiet und West-Berlin.”