Wielonarodowy Korpus Północno-Wschodni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielonarodowy Korpus Północno-Wschodni (WKP-W)
Multinational Corps Northeast (MNCNE)
MNC NE (V1).svg
Znak korpusu
Historia
Państwo NATO NATO
Sformowanie 18 września 1999
Dowódcy
Pierwszy Dania gen. broni Henrik Ekmann
Obecny Polska gen. broni Manfred Hoffman
Działania zbrojne
Wojna w Afganistanie (od 2001)
Organizacja
Dyslokacja Polska Szczecin ul. Łukasińskiego 33 (HQ)
Podległość NATO Dowództwo Sił Sojuszniczych NATO ds. Operacji
Rodzaj wojsk wojska zmechanizowane
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Skład Polska 12 Dywizja Zmechanizowana
Dania Dywizja Jutlandzka
Polska Brygada Wsparcia Dowodzenia
NATO Wielonarodowy Batalion Policji Wojskowej
Koszary sztabu Korpusu

Wielonarodowy Korpus Północno-Wschodni (ang. Multinational Corps Northeast, MNC NE) – międzynarodowy wyższy związek taktyczny Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, składający się z formacji stacjonujących na terenie Danii, Niemiec i Polski.

Historia[edytuj]

Ministrowie Obrony Danii, Niemiec i Polski podjęli decyzję o utworzeniu duńsko – niemiecko–polskiego korpusu o nazwie Wielonarodowy Korpus Północno- Wschodni w roku 1997. Kwatera Główna Korpusu zlokalizowana została w Polsce, w Szczecinie. Jako podwaliny nowego dowództwa posłużyła Kwatera Połączonych Sił Lądowych Szlezwiku-Holsztyna i Jutlandii (LANDJUT) z Rensburga w Niemczech. Konwencja Korpusu została podpisana już w roku 1998, kiedy Polska nie była jeszcze członkiem NATO, ale data jej przystąpienia (12 marca 1999) była już wyznaczona. 18 września 1999 r. trzy Państwa Założycielskie – Dania, Niemcy i Polska – wciągnęły flagi na maszty w Koszarach Bałtyckich, siedzibie Korpusu w Szczecinie.Od tego czasu Korpus bardzo się rozwinął. W roku 2005, podczas ćwiczenia Compact Eagle osiągnął Pełną Gotowość Operacyjną i już w 2007 jego personel wziął udział w misji w ramach Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa (ISAF) w Afganistanie.

Wraz z kolejnymi krajami przyjmowanymi w jego szeregi zmienił się również wielonarodowy charakter Korpusu. Od kwietnia 2004 r. w Kwaterze Głównej powiewają flagi Estonii, Litwy i Łotwy. W styczniu 2005 r. do Korpusu przystąpiła Słowacja, a w październiku 2005 - Czechy. Flaga Stanów Zjednoczonych została wciągnięta na maszt w listopadzie 2006 r. zaznaczając amerykańskie uczestnictwo w Korpusie. W lipcu 2008 r. pierwsi oficerowie rumuńscy przybyli do Kwatery. W sierpniu 2009 r. do współpracy przystąpiła Słowenia. W styczniu 2012 r. dwunastym krajem członkowskim została Chorwacja. W lipcu 2013 r. do Korpusu dołączyły Węgry. Szwecja, która nie jest członkiem NATO, jesienią 2014 r. wysłała do Koszar Bałtyckich swojego przedstawiciela. W 2015 r., służbę rozpoczęli w Szczecinie oficerowie brytyjscy, tureccy, francuscy i holenderscy. Tym samym, rodzina Korpusu składa się już z przedstawicieli osiemnastu krajów.

Misje w Afganistanie[edytuj]

Personnel Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego po raz pierwszy został wyznaczony do udziału w misji ISAF i oficjalnie przejął swoje obowiązki 4 lutego 2007 roku. Blisko 160 oficerów i podoficerów Korpusu spędziło w Kabulu ponad 6 miesięcy. Większość członków sztabu objęła stanowiska w nowo utworzonym dowództwie kompozytowym sił ISAF w Kabulu, gdzie potwierdzili swój wysoki poziom przygotowania i zaangażowania. Kolejna misja personelu Korpusu w Afganistanie przypadła na okres od lutego do sierpnia 2010 roku. Większość z około 130 oficerów i podoficerów Korpusu obejmowała stanowiska w Połączonym Dowództwie ISAF szczebla taktycznego. Służąc w różnych komórkach funkcyjnych, zbierali cenne doświadczenia misyjne i doskonalili swoje umiejętności. Trzecia misja, w której brało udział ponad 120 żołnierzy z Korpusu i jednostek z nim współpracujących, rozpoczęła się w styczniu 2014 roku i zakończyła w styczniu 2015 roku. Po wygaśnięciu mandatu ISAF, w styczniu 2015 r., rozpoczęła się misja „Resolute Support”, która jest realizowana w oparciu o sukces i zobowiązania społeczności międzynarodowej w Afganistanie.

Misje: ISAF Afganistan

  • luty – sierpień 2007
  • luty – sierpień 2010
  • styczeń 2014 - styczeń 2015

Zadania[edytuj]

  • Podejmowanie działań wynikających z artykułu 5. Traktatu Waszyngtońskiego, czyli wspólna obrona na przypadek agresji,
  • Wspieranie działań pokojowych lub humanitarnych w ramach misji podejmowanych przez NATO,
  • Wzmocnienie współpracy między Polską, Niemcami i Danią.

Struktura[edytuj]

Dowódcy[edytuj]

Dowódca korpusu gen. Rainer Korff składa kwiaty na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie
Beret wprowadzony do testowania 14-09-2012 (na berecie nie nosi się dystynkcji i orła)
  • 1999-2001 – Dania gen. broni Henrik Ekmann
    • zastępca dowódcy – Polska gen. dyw. Edward Pietrzyk (od 2000 gen. bryg. Zdzisław Goral)
    • szef sztabu – Niemcy gen. bryg. Joachim Sachau
  • 2001-2003 – Polska gen. broni Zygmunt Sadowski
    • zastępca dowódcy – Niemcy gen. dyw. Rolf Schneider
    • szef sztabu – Dania gen. bryg. Karl Nielsen
  • 2004-2006 – Niemcy gen. broni Egon Ramms
    • zastępca dowódcy – Niemcy gen. dyw. Rolf Schneider (od 2004 Dania gen. dyw. Jan Andersen)
    • szef sztabu – Dania gen. bryg. Karl Nielsen (od 2004 Polska gen. bryg. Henryk Skarżyński)
  • 2006-2009 – Polska gen. broni Zdzisław Goral
    • zastępca dowódcy – Dania gen. dyw. Jan Andersen (od 2008 gen. dyw. Ole Køppen)
    • szef sztabu – Niemcy gen. bryg. Josef Heinrichs (od 2008 gen. bryg. Josef Heinrichs)
  • 2009-2012 – Niemcy gen. broni Rainer Korff
  • 2013-2015 – Polska gen. broni Bogusław Samol[1] (od grudnia 2012)
    • zastępca dowódcy – Dania gen. bryg. Morten Danielsson (od maja 2013 gen. dyw. Agner Rokos)
    • szef sztabu – Niemcy gen. bryg. Lutz Niemann[2]
  • 2015-obecnie – Niemcy gen. broni Manfred Hofmann[3]
    • zastępca dowódcy – Dania gen. dyw. Agner Rokos
    • szef sztabu – Niemcy gen. bryg. Lutz Niemann

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Polak nowym Dowódcą szczecińskiego Korpusu. wp.mil.pl, 19 grudnia 2012. [dostęp 19 grudnia 2012].
  2. New Deputy Commander and Chief of Staff at MNC NE (ang.). mncne.pl, 15 stycznia 2013. [dostęp 16 stycznia 2013].
  3. New Commander, new chapter. mncne.pl. [dostęp 2015-09-07].

Bibliografia[edytuj]