Wierzba dwubarwna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wierzba dwubarwna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd malpigiowce
Rodzina wierzbowate
Rodzaj wierzba
Gatunek wierzba dwubarwna
Nazwa systematyczna
Salix bicolor Ehrh. ex Willd.
Berlin. Baumz. 339. 1796[2]
Synonimy

Salix cantabrica Rech.f.
Salix schraderiana Willd.
Salix weigeliana Willd[2].

Wierzba dwubarwna: drugie zdjęcie

Wierzba dwubarwna[3] (Salix bicolor Ehrh. ex Willd.) – gatunek krzewu należący do rodziny wierzbowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj]

Występuje w górach Europy Środkowej: Pireneje, Wogezy, Masyw Centralny, Harz, Sudety, Karpaty, góry Półwyspu Bałkańskiego. W Polsce występuje tylko na pojedynczych stanowiskach w Karkonoszach. Podawane dawniej 2 stanowiska w Tatrach (Rysy i Czarny Staw pod Rysami) nie zostały potwierdzone[4].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Krzew płożący się przy ziemi i osiągający zazwyczaj wysokość do 1 m (wyjątkowo do 2 m[4].
Pędy
Gałązki tylko za młodu owłosione, potem nagie. Pąki nagie, przylegające[5].
Liście
Zazwyczaj o długości 3–4 cm (czasami większe – do 10 cm) i szerokości 1–2 cm (4 cm), odwrotnie jajowate lub eliptyczne, ogonkowe, całobrzegie, lub drobnopiłkowane, nagie. Z wierzchu zielone, spodem matowe i sinawe. Koniec blaszki zaostrzony, na spodniej stronie wyraźne nerwy. Ulistnienie skrętoległe, przylistków zwykle brak[5].
Kwiaty
Roślina dwupienna. Kwiaty zebrane w kwiatostan zwany kotką, o łuskach ciemniejszych na końcu. Kotki męskie o długości do 2,5 cm. Mają wolne pręciki o nagich nitkach. Kotki żeńskie do 4 cm długości, o szyjce słupka równej długością zalążni, znamiona słupka dużo krótsze. Męskie kwiaty posiadają jeden miodnik[5]..

Biologia i ekologia[edytuj]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-11].
  2. a b The Plant List. [dostęp 2017-02-02].
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  4. a b c d e Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  5. a b c d Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.