Wierzba żałobna 'Chrysocoma'

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wierzba płacząca)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wierzba płacząca
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd malpigiowce
Rodzina wierzbowate
Rodzaj wierzba
Gatunek wierzba płacząca
Nazwa systematyczna
Salix × sepulcralis 'Chrysocoma'
Synonimy

Salix × chrysocoma Dode

Wierzba żałobna[2] 'Chrysocoma' (Salix × sepulcralis 'Chrysocoma'), inaczej wierzba płacząca 'Chrysocoma'[3], wierzba płacząca, wierzba nagrobna, wierzba żałobna[4][5] – najpospolitsza sadzona wierzba ozdobna, będąca mieszańcem nieodpornej na środkowoeuropejskie zimy wierzby babilońskiej[6] 'Babylon' - S. babylonica 'Babylon' (chińskiej wierzby „płaczącej”) oraz żółtokorej wierzby białej[2] 'Vitellina' - S. alba 'Vitellina'[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Dorasta do 24 m wysokości. Rozłożysta korona ze zwisającymi, długimi, cienkimi, giętkimi i żółtymi gałęziami. W sprzyjających warunkach pojedyncze pędy mogą osiągać 6 m długości[5].
Kora
Kora ma jasno szaro-brązową barwę. Jest spękana[5].
Pędy
Pędy mają zieloną barwę, lecz później w pełnym nasłonecznieniu zmieniają kolor na szaro-złocisty[5].
Liście
Węższe niż u wierzby białej, gęsto, drobno piłkowane, długie wąskolancetowate, na końcu zaostrzone. Początkowo owłosione, lecz szybko stają się nagie[5]. Od spodu mają niebieskoszarą barwę[5].
Kwiaty
Przeważają kwiaty męskie[5], co w czasie kwitnienia dodaje drzewu żółtego koloru. Kwiat żeński składa się z gruczołu miodnikowego i jednego słupka, a kwiat męski z dwóch gruczołów miodnikowych i dwóch pręcików.

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Dla mieszańców S. babylonica i S. alba (wierzby białej) przyjęto epitet botaniczny sepulcralis: S. × sepulcralis Simonkai (Oesterr. Bot. Zeitschr. 40:424.1890), S. babylonica × S. alba. Sepulcralis nie jest nazwą kultywaru[7]. W Krytycznej liście roślin naczyniowych Polski w odniesieniu do S. × sepulcralis Simonk., czyli właśnie hybrydy S. babylonica L. ×S. alba L. zastosowano nazwę zwyczajową wierzba żałobna[2].

Kultywar Salix × sepulcralis Simonk. 'Chrysocoma' (wierzba żałobna[2] 'Chrysocoma') znany jako wierzba płacząca 'Chrysocoma'[3], wierzba płacząca, wierzba nagrobna, wierzba żałobna[4][5] jest najpospolitszą sadzoną w kraju wierzbą ozdobną. Według jednych botaników jest on mieszańcem następujących kultywarów[4]:

według innych S. × sepulcralis Simonk. 'Chrysocoma' to nazwa obejmująca hybrydy:

  • S. × chrysocoma Dode = S. babylonica × alba ssp. vitelina – wierzba płacząca[8]
  • S. × sepulcraris Simonk = S. alba ssp. alba × babylonica[8] – wierzba żałobna[2][a]

połączone w jeden takson[8]. Ponadto w drugim przypadku wierzba żałobna to inna hybryda niż płacząca[2]. Obydwie wciąż jednak są mieszańcami S. babylonica i S. alba[7].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna: nadaje się do nasadzeń nadwodnych, nieodpowiednia jest na suche gleby. Szczególnie ozdobna jest zimą i wczesną wiosną. Rozmnaża się bardzo łatwo przez sadzonki pędowe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. S. sepulcraris Simonk (wierzba żałobna) = S. alba × babylonica. W Krytycznej liście roślin naczyniowych Polski nie ma wierzby płaczącej, Salix × sepulcralis 'Chrysocoma' i S. chrysocoma, jest tylko S. ×sepulcraris (wierzba żałobna)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-10].
  2. a b c d e f g h Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  3. a b PROJEKT BUDOWLANO - WYKONAWCZY Rewaloryzacja zabytkowego Parku Miejskiego w Łęczycy, Pracownia projektowa – „KERRIA” Piórkowski, Gebler, Spółka jawna, Czerwiec 2014
  4. a b c d e Włodzimierz Seneta, Jakub Dolatowski: Dendrologia. Wyd. IV, 3 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 108-110. ISBN 978-83-01-15-369-4.
  5. a b c d e f g h Owen Johnson, David More: Drzewa. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2009, 2011, s. 168, seria: Przewodnik Collinsa. ISBN 978-83-7073-643-9.
  6. a b Marek Snowarski: Atlas roślin Polski; Salix babylonica L. wierzba babilońska. atlas-roslin.pl. [dostęp 2019-02-14].
  7. a b F.S. Santamour, A.J. McArdle. Cultivars of Salix babylonica and other Weeping Willows. „Journal of Arboriculture”. 14 (7), s. 180-184, lipiec 1988. 
  8. a b c Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin Polski niżowej. Wyd. drugie poprawione i unowocześnione. Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN, 2013, s. 83-84. ISBN 978-83-01-14342-8.