Wierzbownica bladoróżowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wierzbownica bladoróżowa
Ilustracja
1.W. bladoróżowa, 2.W. rózgowata
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd mirtowce
Rodzina wiesiołkowate
Rodzaj wierzbownica
Gatunek wierzbownica bladoróżowa
Nazwa systematyczna
Epilobium roseum Schreb.
Spic. fl. lips. 155. 1771

Wierzbownica bladoróżowa, w. różowa (Epilobium roseum Schreb.) – gatunek rośliny należący do rodziny wiesiołkowatych. Występuje w Azji (Iran, Libia, Turcja, Azerbejdżan, Chiny) i prawie całej Europie[2]. W Polsce niezbyt pospolity.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, prosta, dołem naga, górą przylegająco owłosiona, posiada dobrze widoczne 4 podłużne listewki. Silnie rozgałęzia się, osiąga wysokość 15-80 cm. Pod ziemią (czasami, rzadko, również nad ziemią) krótkie i mięsiste rozłogi, z których wyrastają różyczki liściowe.
Liście
Na ogonkach o długości 0,3-1,5 cm, lancetowatojajowate, o klinowato zwężających się nasadach. Blaszka o długości 3-9 cm, szerokości 0,8-3,5 cm i gęsto i ostro ząbkowanych brzegach.
Kwiaty
Wyrastają na długich szypułkach w górnej części łodygi tworząc luźne grono. Przed rozkwitnięciem są zwieszone. Mają początkowo białe, później różowe, silnie na szczytach wycięte płatki korony o długości 5-6 mm. Słupek o pałeczkowatym, niepodzielonym znamieniu.
Owoc
Krótko owłosiona i podłużnie bruzdowana torebka. Nasiona odwrotniejajowate, o zaokrąglonych końcach.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: brzegi strumieni, mokradła, rowy, lasy, Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Calystegio-Epilobietum hirsuti[3]. Kwitnie od lipca do września, jest owadopylna lub samopylna, słupek i pręciki dojrzewają równocześnie[4]. Roślina wiatrosiewna, nasiona mają aparat lotny w postaci pęczka włosków[5].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z wierzbownicą czworoboczną (E. laschianum Hausskn.), w. drobnokwiatową, w. górską, w. rózgowatą (E. schmidtianum Rostk.), w. wzgórzową[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-14].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-10].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  5. a b Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.