Wierzchosławice (wieś w województwie kujawsko-pomorskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°52'13"N 18°20'53"E

- błąd

38 m

WD

52°50'N, 18°18'E, 52°52'9.23"N, 18°21'21.92"E

- błąd

20431 m

Odległość

4 m

Wierzchosławice
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Powiat

inowrocławski

Gmina

Gniewkowo

Liczba ludności (III 2011)

1238[1]

Strefa numeracyjna

52

Kod pocztowy

88-141

Tablice rejestracyjne

CIN

SIMC

0085634

Położenie na mapie gminy Gniewkowo
Mapa konturowa gminy Gniewkowo, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wierzchosławice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Wierzchosławice”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Wierzchosławice”
Położenie na mapie powiatu inowrocławskiego
Mapa konturowa powiatu inowrocławskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Wierzchosławice”
Ziemia52°52′13″N 18°20′53″E/52,870278 18,348056

Wierzchosławicewieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Gniewkowo.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Pałac Strubnerów

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 1238 mieszkańców[1]. Jest największą miejscowością gminy Gniewkowo.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wsi wywodzi się z grupy nazw patronimicznych i została utworzona od imienia własnego Wierzchosława.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Pałac Strubnerów [2], wybudowany w latach 1920–1925 na miejscu dawnego drewnianego dworu mieszkalnego. W XVI w. majątek należał do A. Sobiesierskiej. W 1846 r. jego właścicielem był Geschke, a w 1860 r. Handtke. W końcu XIX w. kolejnym właścicielem była rodzina Strubnerów. W 1939 r. należał do Karla Strubnera. Po wojnie w pałacu mieściło się biuro Stacji Hodowli Roślin. W chwili obecnej pałac jest remontowany przez nowego właściciela.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pałac eklektyczny z początku XX w., zbudowany na fundamentach w kształcie prostokąta z wieloboczną trzykondygnacyjną wieżą w narożniku północno-zachodnim. Cały budynek jest murowany, otynkowany, podpiwniczony na podmurówce z kamienia granitowego i cegły. Fasada od strony północnej jest sześcioosiowa, dwukondygnacyjna. Do części środkowej fasady w parterze przylega ganek zwieńczony balkonem z metalową, ażurową balustradą. Pięcioosiowa część środkowa elewacji frontowej jest zaakcentowana wysokim, trójbocznym szczytem. Elewacja południowa jest w parterze 10-osiowa, a na piętrze 9-osiowa, dwukondygnacyjna. Do elewacji południowej przy stronie zachodniej przylega prostokątna przybudówka zwieńczona balkonem. Elewacja zachodnia jest 3-osiowa. Budynek wieńczy czterospadowy dach, kryty dachówką.

Park[edytuj | edytuj kod]

Park z lat 20. XX wieku o powierzchni 0,84 ha. Przed elewacją frontową znajduje się półokrągły trawnik, zasiedlony przez cisy i młode świerki. Za dworem znajduje się mały park, który w momencie powstania był skromnym otoczeniem dworu. Wśród kilkudziesięciu rosnących tu drzew najliczniej występują robinie akacjowe, wiązy szypułkowe, lipy drobnolistne i brzozy brodawkowate, tworząc pojedyncze, oryginalne akcenty parkowego wnętrza, bądź też kształtując swobodnie skomponowane skupienia. W doborze gatunkowym uwzględniono nie tylko porę kwitnienia roślin, lecz również jesienną kolorystykę liści. Najbardziej zwarte zadrzewienie spotkamy na obrzeżach parku. Ogółem na terenie parku występuje 20 gatunków drzew, 4 gatunki krzewów i 2 gatunki pnączy. Gatunki iglaste reprezentowane są jedynie przez świerk kłujący odmiany srebrzystej oraz cis pospolity.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]