Wiesław Binienda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiesław K. Binienda
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1956
Koło[1]
inżynier, doktor
Alma Mater Politechnika Warszawska, Drexel University
Naukowiec
Uczelnia University of Akron, Stany Zjednoczone
Dziekan
Wydział Department of Civil Engineering (College of Engineering)[2][3]
Wiesław
Rodzice Karol i Danuta (Karpowicz)[1]
Małżeństwo Maria Szonert-Binienda (ur. 1956)[4]
Dzieci Aneta, Konrad[1]

Wiesław Kazimierz Binienda (ur. 20 sierpnia 1956 w Kole[1]) – polski i amerykański naukowiec, doktor inżynierii mechanicznej, wykładowca, profesor University of Akron[5], dziekan[a] Wydziału Inżynierii Cywilnej[b] (Department of Civil Engineering) w Kolegium Inżynierii (College of Engineering) University of Akron w Akron w stanie Ohio w Stanach Zjednoczonych (od 2003).

Jest także redaktorem naczelnym kwartalnika naukowego „Journal of Aerospace Engineering” wydawanego przez American Society of Civil Engineers (ASCE)[6], współdyrektorem Gas and Turbine Research and Testing Laboratory w University of Akron (od 2003). Jest autorem licznych publikacji naukowych[7] (w 2012: 79 publikacji, indeks h wynoszący 8[8]), specjalizuje się w inżynierii materiałowej, metodach obliczeniowych w fizyce ciała stałego i ich zastosowaniach w lotnictwie i astronautyce[9] (mechanika pękania materiałów złożonych, analiza elementów skończonych, analiza dynamiczna problemów udarowych, analiza zmęczeniowa, analiza związana z płynięciem materiałów[5]).

Jest laureatem wielu nagród, w tym przyznawanych przez NASA (m.in. NASA „Turning Goals Into Reality Award” w 2004 za udział w badaniach dotyczących poprawy bezpieczeństwa w konstrukcjach silników odrzutowych[10], w tym silnika GEnx[11]) i przez ASCE (m.in. „Outstanding Technical Contribution Award” w 2011 za wybitny wkład w badania inżynieryjne związane z astronautyką[12]). W 2008 American Polish Engineering Association (APEA) uznało go za jednego z najbardziej zasłużonych naukowców amerykańskich polskiego pochodzenia[13].

Życiorys[edytuj]

W 1980 ukończył Wydział Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej, uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera. W 1982 wyjechał z Polski do Stanów Zjednoczonych[1][14], gdzie początkowo pracował fizycznie[15]. W 1985 uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera w Drexel University w Filadelfii (specjalność: inżynieria mechaniczna), a w 1987 Drexel University nadał mu stopień naukowy doktora (Ph.D.) w zakresie inżynierii mechanicznej za rozprawę „Mixed-Mode Fracture in Fiber-Reinforced Composite Materials”[16] napisaną pod kierunkiem Alberta Wanga[17]. W latach 1986–1987 pracował jako adiunkt (Adjunct Assistant Professor) w Temple University w Filadelfii[18]. Od 1988 pracuje na Wydziale Inżynierii Cywilnej University of Akron, w latach 1988–1993 jako adiunkt (Assistant Professor), w latach 1993–2000 jako docent (Associate Professor), a od 2000 na stanowisku profesora (Professor) z tzw. tenure[15]. Jest promotorem licznych prac doktorskich i magisterskich[19]. Od 2006 jest współorganizatorem konferencji naukowej Earth and Space – Engineering for Extreme Environments, prowadzonej przez American Society of Civil Engineers, Aerospace Division (w 2008 jako przewodniczący komitetu organizacyjnego)[20].

Współpracuje z NASA, prowadząc badania finansowane przez granty NASA[11]. Kierowane przez niego Gas Turbine Testing Facility, zbudowane w latach 2005–2006[21], zajmuje się prowadzeniem badań nad komponentami turbin i silników dla United States Air Force, NASA[potrzebny przypis] i prywatnego przemysłu[22] (koncerny General Electric, Honeywell i Williams International[10]). W 2008 w laboratorium tym zamontowano tzw. działo gazowe, w całości sfinansowane przez NASA Glenn Research Center, wykorzystywane przez zespół Wiesława Biniendy do testowania materiałów kompozytowych poddawanych zderzeniom z obiektami poruszającymi się z wielką prędkością[23]. Według Miłosza Michaela Wnuka oraz informacji podawanych przez Polskie Radio współuczestniczył w badaniu katastrofy promu kosmicznego „Columbia”[24][25], mimo iż nie jest wymieniony wśród osób uczestniczących w badaniu w oficjalnym raporcie sporządzonym po katastrofie[26]. Jest współautorem nowego specjalnego materiału kompozytowego z plecionych włókien węglowych użytego do budowy silnika GEnx[potrzebny przypis][27].

W 2008 prowadził zajęcia seminaryjne na Politechnice Warszawskiej w ramach działalności Centrum Studiów Zaawansowanych Politechniki Warszawskiej[28], a w 2012 został członkiem komitetu naukowego XX Francusko-Polskiego Seminarium Mechaniki organizowanego przez Instytut Podstaw Budowy Maszyn Politechniki Warszawskiej[29].

Badania katastrofy polskiego Tu-154M w Smoleńsku[edytuj]

Wiesław Binienda, obok Kazimierza Nowaczyka i Grzegorza Szuladzińskiego, współpracuje jako niezależny ekspert z Zespołem Parlamentarnym ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010 działającym w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej[30].

8 września 2011 Binienda przedstawił na posiedzeniu Zespołu Parlamentarnym ds. Badania Katastrofy Smoleńskiej prezentacje dotyczącą eksperymentu wizualnego uderzenia skrzydła Tu154-M w brzozę w Smoleńsku, przygotowana na podstawie danych wejściowych zawartych w rosyjskim raporcie MAK oraz przy użyciu danych konstrukcji skrzydła Tu-154M dostępnych w literaturze[31]. Zwrócił uwagę, że w oficjalnych raportach komisji na temat przyczyn katastrofy nie podano wyników analizy numerycznej uderzenia skrzydła samolotu w brzozę (tzw. brzoza smoleńska); [32] stwierdził, że wyniki wykonanej przez niego symulacji komputerowej przy użyciu programu symulacyjnego LS-DYNA wskazują według niego, że skrzydło nie mogło odpaść. W wyniku kolizji ze skrzydłem pień drzewa musiałby zostać według niego przecięty[32]. Ponieważ wyniki uzyskane przez Biniendę były sprzeczne z ustaleniami Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego (KBWLLP); zaprosił on polskich naukowców do odniesienia się do jego analiz[25]. W listopadzie 2011 Wiesław Binienda stwierdził, że fragment skrzydła samolotu Tu-154M nie mógł się według niego urwać na brzozie i zostać znaleziony 111 metrów dalej (jak to miało miejsce), gdyż według innej symulacji komputerowej urwany fragment skrzydła upadłby na ziemię w odległości od 10 do 12 metrów od brzozy[33]. W grudniu 2011 dr inż. Maciej Lasek, zastępca przewodniczącego podkomisji lotniczej Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego (KBWLLP), poinformował, że komisja ta nie prowadziła symulacji numerycznych przebiegu katastrofy[34], jako że nie jest to przyjętą praktyką w podobnych sytuacjach. W 2012 analiza Wiesława Biniendy została włączona do materiału dowodowego śledztwa w sprawie katastrofy prowadzonego przez polską prokuraturę wojskową[35]. 28 czerwca 2013 Wojskowa Prokuratura Okręgowa w Warszawie przesłuchała Wiesława Biniendę w charakterze świadka. Zeznał on, że dane wejściowe do obliczeń symulacyjnych zawsze zawiera w swoich prezentacjach. Natomiast w celu udostępnienia 'materiałów wytworzonych i przetworzonych' o które zapytał prokurator, Binienda zeznał, że wymagać to będzie "zezwolenia NASA i mojej uczelni, gdyż są tam pewne informacje, które mogą być tajne dla użytkowników poza USA."[36].

Prezentacje wyników badań[edytuj]

W 2011 wyniki uzyskane przez Wiesława Biniendę stały się przedmiotem seminarium naukowego Marka Czachora z Katedry Fizyki Teoretycznej i Informatyki Kwantowej Politechniki Gdańskiej[37]. Jednak w 2015 Marek Czachor niemal w całości zakwestionował wyniki badań Biniendy[38] 28 marca 2012 Wiesław Binienda brał udział w publicznym wysłuchaniu w sprawie śledztwa smoleńskiego w Parlamencie Europejskim w Brukseli, prezentując wyniki swoich badań przyczyn katastrofy[39], a 18 kwietnia 2012 symulacja dotycząca zderzenia skrzydła samolotu Tu-154M z brzozą została przez niego zaprezentowana podczas konferencji naukowej Earth and Space 2012 – Engineering for Extreme Environments w Pasadenie w Kalifornii[40].

W maju 2012 odwiedził Polskę i przedstawiał swoje ustalenia m.in. na spotkaniu klubu „Gazety Polskiej[41], wykładzie dla studentów Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie[42], podczas Francusko-Polskiego Seminarium Mechaniki w Instytucie Podstaw Budowy Maszyn Politechniki Warszawskiej[43] i podczas seminarium zorganizowanego przez Zakład Teorii Względności i Astrofizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego[44].

29 maja 2012 w Kazimierzu Dolnym odbyła się sesja naukowa Mechanika w lotnictwie zorganizowana przez Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, podczas której dyskutowano m.in. o wynikach badań zderzenia skrzydła z brzozą uzyskanych przez Wiesława Biniendę, jednak nie został on zaproszony do uczestnictwa w sesji i nie poinformowano go o jej organizacji[45].

Został członkiem komitetu naukowego I, II i III Konferencji Smoleńskiej (z lat 2012, 2013, 2014), skupiającej badaczy metodami nauk ścisłych katastrofy samolotu Tu-154 w Smoleńsku z 10 kwietnia 2010[46][47][48].

Wraz z trzema innymi naukowcami badającymi przyczyny katastrofy smoleńskiej Wiesław Binienda jest bohaterem filmu dokumentalnego pt. Polacy autorstwa Marii Dłużewskiej z 2013[49][50][51].

Reakcje naukowców[edytuj]

We wrześniu 2011 w portalu publicystycznym „Studio Opinii” ukazał się obszerny artykuł[52] pt. „Skrzydło kontra brzoza” autorstwa prof. Pawła Artymowicza, polskiego astrofizyka z University of Toronto, w którym ostro skrytykował on prezentację sejmową Wiesława Biniendy, nazywając niektóre wyjaśnienia „cał­ko­wi­cie sprzecznymi z aero­dy­na­miką” i podnosząc problem znikania elementów obliczeniowych w symulacji zderzenia z brzozą, na której tupolew stracił zgodnie z oficjalnymi raportami końcówkę lewego skrzydła[53]. Paweł Artymowicz i Grzegorz Szuladziński omówili krytycznie m.in. ten problem w wywiadzie udzielonym przez Szuladzińskiego w październiku 2011 portalowi „Studio Opinii” i podkreślali, że LS-DYNA (program używany przez Wiesława Biniendę) może dać „20 różnych” wyników zależnie od parametrów wejściowych, stąd konieczna jest publikacja przez Biniendę informacji o jego danych wejściowych, umożliwiająca powtórzenie jego obliczeń[54]. W lutym 2012 w „Gazecie Wyborczej” ukazał się wywiad, w którym Paweł Artymowicz nazwał symulację Wiesława Biniendy „złą metodologicznie” i „łamiącą zasady dynamiki Newtona”[55]. W innych wywiadach zarzucał Wiesławowi Biniendzie dodatkowo brak walidacji modelu komputerowego na danych z testów FAA/NASA i złą interpretację rozbieżności między modelowaną a rzeczywistą brzozą[56][57].

W kwietniu 2012 w „Naszym Dzienniku” opublikowano wywiad z Tadeuszem Niezgodą, kierownikiem Katedry Mechaniki i Informatyki Stosowanej Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, który zadeklarował, że jego uczelnia byłaby w stanie dokonać symulacji komputerowej zderzenia skrzydła samolotu Tu-154M z brzozą[58][59].

W maju 2012 „Nasz Dziennik” zamieścił wywiad z Miłoszem Wnukiem, fizykiem z University of Wisconsin-Milwaukee, który dobrze ocenił obliczenia Wiesława Biniendy i stwierdził, że według niego ma on rację „może nie we wszystkim, ale prawie we wszystkim”[24]. W tym samym miesiącu „Nasz Dziennik” opublikował wywiad z Edwardem Malcem, kierownikiem Zakładu Teorii Względności i Astrofizyki Instytutu Fizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego; oświadczył on, że „uczestnicy seminarium naukowego w Krakowie” uznali, że Wiesław Binienda „przeprowadził badania uczciwie i otrzymał uczciwe wyniki”[44]. W czerwcu 2012 w „Naszym Dzienniku” ukazał się wywiad z Jackiem Rońdą z Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, specjalistą w zakresie symulacji komputerowych; po przeanalizowaniu metodologii wykonanych obliczeń stwierdził on, że Wiesław Binienda „przedstawił wyniki, które są poprawne i które wskazują na to, że zjawisko kontaktowe zostało poprawnie zamodelowane”[60]. Według Rońdy wynikało to z prawidłowego wyboru modeli materiałów, zastosowania w symulacji elementów powłokowych lotniczych, przeprowadzenia analizy wrażliwości rozwiązania na zmianę warunków brzegowych w modelu zadania kontaktowego, a także uwzględnienia w symulacji tzw. efektu darcia poszycia skrzydła[60], co nie jest prawdą, gdyż Binienda napisał "Nawet dla kąta natarcia 14 stopni w sytuacji lotu poziomego powierzchnia nośna skrzydła nie jest uszkodzona ponieważ nie następuje kontakt pomiędzy dolną częścią drzewa a spodem skrzydła. Bezwładność zginanej końcówki dolnej części drzewa rozpędzonej do prędkości samolotu powoduje głębokie ugięcie pnia w czasie przelotu nad nim reszty skrzydła. Pień wraca do pozycji pionowej dopiero po odlocie samolotu."[61]. Drugie i trzecie zdanie świadczy,. że Binienda w trakcie symulacji zmienił parametry drzewa z "doskonale plastyczne'" aby pień się ugiął na "sprężyste" aby się wyprostował[38].

W maju 2012 opublikowano raport Grzegorza Szuladzińskiego przygotowany dla Zespołu parlamentarnego ds. zbadania przyczyn katastrofy działającego w Sejmie RP, poświęcony niektórym aspektom technicznym katastrofy. Grzegorz Szuladziński odniósł się w nim m.in. do kwestii zderzenia skrzydła samolotu z brzozą i stwierdził, że typowa kolizja „na krzyż” dwóch smukłych obiektów kończy się złamaniem lub ścięciem tylko jednego z nich i że według niego jest nikła szansa, by oba obiekty zostały złamane, co według niego oznacza, że jeśli drzewo zostało ścięte, to skrzydło ocalało (z powierzchniowymi uszkodzeniami) i na odwrót[62]. W ocenie Grzegorza Szuladzińskiego rola brzozy powinna być zupełnie usunięta z rozważań na temat przyczyn katastrofy[62].

W 2016 został II zastępcą przewodniczącego Podkomisji ds. Ponownego Zbadania Wypadku Lotniczego pod Smoleńskiem, powołanej przy Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego przez ministra obrony narodowej Antoniego Macierewicza[63][64].

Rodzina[edytuj]

Wiesław Binienda jest żonaty z mec. Marią Szonert-Biniendą[4], właścicielką jednoosobowej prywatnej fundacji Libra Institute [65][66] i od 2014 wiceprezesem Kongresu Polonii Amerykańskiej[67]; ma dwoje dzieci: córkę Anetę i syna Konrada[1]. Konrad jest pianistą i kompozytorem[68][69].

Publikacje książkowe[edytuj]

  • Mixed-Mode Fracture of Uniaxial Fiber Reinforced Composites, Defense Technical Information Center 1987 (współautorzy: A. S. Wang, E. S. Reddy, Y. Zhong)
  • A Comprehensive Study on Damage Tolerance Properties of Notched Composite Laminates, Defense Technical Information Center 1988 (współautorzy: A. S. Wang, E. S. Reddy, U. Zhong)
  • Frictionless Contact of Multilayered Composite Half Planes Containing Layers With Complex Eigenvalues, NASA Lewis Research Center 1997 (współautorzy: Wang Zhang, Marek-Jerzy Pindera)
  • Analysis of an Interface Crack for a Functionally Graded Strip Sandwiched Between Two Homogeneous Layers of Finite Thickness, NASA Lewis Research Center 1999 (współautor: N. I. Shbeeb)
  • Analysis of Multiple Cracks in an Infinite Functionally Graded Plate, NASA Lewis Research Center 1999 (współautorzy: N. I. Shbeeb, K. L. Kreider)
  • Composite Materials and Analysis Techniques for Aerospace Application, ASCE, Aerospace Division 2002 (współautor: Marek-Jerzy Pindera)
  • Advanced Materials and Structures in Civil and Aerospace Engineering, ASCE 2005
  • Earth and Space 2006 – Engineering, Construction, and Operations in Challenging Environments, ASCE 2006 (red., współredaktorzy: R. B. Malla, A. K. Maji)
  • Impact Mechanics of Composite Materials for Aerospace Application, ASCE 2008 (współautor: Pizhong Qiao)
  • Earth and Space 2008 – Engineering, Science, Construction, and Operations in Challenging Environments, ASCE 2008 (red.)

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Jest laureatem następujących nagród i wyróżnień[70]:

  • NASA Lewis Research Center Fellowship (1989, 1990)
  • The University of Akron Certificate for The Collaborative Performance Review Process Training for Supervisors (2001)
  • College of Engineering Outstanding Researcher Award (przyznana przez jego rówieśników w College of Engineering, 2002)
  • The University of Akron Fifteen Year Award (2003)
  • NASA „Turning Goals Into Reality Award” (2004)
  • Certificate of Achievement for Faculty Mentor/Learning Assistant Partnership (2004, 2005)
  • Akron Public School Certificate – International Baccalaureate Task Force Certificate (2005)
  • ASCE 2006 Certificate of Appreciation in recognition for outstanding service
  • 2007 Educational Talent Search Certificate for the University of Akron’s „College for a Day” Program
  • ASCE Fellow (2007)
  • Polonia Technica Certificate of Appreciation (2007)
  • „2008 Gold Award” – American Polish Engineering Association[13]
  • NASA Glenn Patent Award for „Strain Rate Dependent Analysis of Polymer Matrix Composites STRANAL-PMS Version 2” – LEW-17910-1 (2009)
  • NASA Glenn Technical Brief Award for „A Modeling Technique and Representation of Failure in the Analysis of Triaxial Braided Carbon Fiber Composites” – LEW-18435-1 (2009)
  • The Louis A. Hill, Jr. Award (2010)
  • ASCE Aerospace Division „Outstanding Professional Service Award” (2010)[12]
  • ASCE Aerospace Division „Outstanding Technical Contribution Award” (2011)[12]
  • Nagroda Dziedzictwa Polskiego („Polish Heritage Award”), przyznana przez Kongres Polonii Amerykańskiej[71].
  • W lutym 2013 tygodnik "Gazeta Polska" przyznał mu tytuł "Człowieka Roku 2013" (wspólnie z nim wyróżnienie otrzymali inni naukowcy badający przyczyny katastrofy smoleńskiej: Wacław Berczyński, Kazimierz Nowaczyk i Grzegorz Szuladziński)[72].

Członkostwo w organizacjach[edytuj]

Wiesław Binienda jest członkiem następujących organizacji i stowarzyszeń[73]:

W 2007 współuczestniczył wraz z żoną w tworzeniu oddziału Fundacji Kościuszkowskiej w stanie Ohio[74]. W 2011 wchodził w skład komitetu naukowego obchodów jubileuszu 70-lecia Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Polskich w Stanach Zjednoczonych (Polonia Technica)[75].

Uwagi

  1. Stanowisko sprawowane przez W. Biniendę w Wydziale Inżynierii Lądowej (Department of Civil Engineering) Kolegium Inżynierii (College of Engineering) University of Akron to w języku angielskim Chair (dosł. „przewodniczący”), co bywa niekiedy tłumaczone na język polski jako „przewodniczący wydziału” (por. np. „10-krotnie wydajniejsze turbiny wiatrowe z Kalifornii”, energia.org.pl [dostęp 2012-02-10] oraz Ares J. Rosakis caltech.edu [dostęp 2012-02-10]). W amerykańskich i polskich źródłach dotyczących W. Biniendy stosowany jest przekład „dziekan”, por. np. „Kiedyś dowiemy się, kto był odpowiedzialny za katastrofę smoleńską” dziennik.com, 2011-09-30 [dostęp 2012-02-10], „Macierewicz: brzoza skrzydła nie urwała. To pewne” wprost.pl, 2011-09-29 [dostęp 2012-02-10] oraz „Co się stało ponad drzewami” uwazamrze.pl, 2011-12-11 [dostęp 2012-02-10].
  2. Angielska nazwa Department of Civil Engineering może być tłumaczona na język polski bądź jako „Wydział Inżynierii Cywilnej”, bądź „Wydział Inżynierii Lądowej”. W niniejszym haśle przyjęto pierwszą wersję, gdyż występuje ona w amerykańskich źródłach poświęconych W. Biniendzie, por. „Kiedyś dowiemy się, kto był odpowiedzialny za katastrofę smoleńską” dziennik.com, 2011-09-30 [dostęp 2011-12-25]. Zob. też hasło Civil engineering (science) w Britannica Online Encyclopedia, gdzie podano, iż nazwa civil engineering powstała jako synonim inżynierii wykorzystywanej do celów cywilnych, przeciwieństwo inżynierii wojskowej.

Przypisy

  1. a b c d e f Hasło Wiesław Kazimierz Binienda w: Who's Who in Polish America, 1st edition 1996–1997, New York 1996, s. 32. ISBN 0781800101 (formalnie błędny numer ISBN)
  2. Profil na stronie Kolegium Inżynierii University of Akron (ang.) uakron.edu [dostęp 2012-02-07]
  3. Profil na stronie Wydziału Inżynierii Cywilnej University of Akron (ang.) ecgf.uakron.edu [dostęp 2012-02-07]
  4. a b Hasło Maria Olga Szonert-Binienda w: Who's Who in Polish America, 1st edition 1996–1997, New York 1996, s. 456. ISBN 0781800101 (formalnie błędny numer ISBN)
  5. a b Wiesław Binienda w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  6. Journal of Aerospace Engineering (ang.) ascelibrary.org [dostęp 2011-10-13]
  7. Wiesław Binienda – Scholarly Publications (ang.) ecgf.uakron.edu [dostęp 2011-12-18]
  8. Profil Wiesława Biniendy w bazie Scopus (ang.) scopus.com [dostęp 2010-04-20]
  9. Wiesław Binienda – Research (ang.) ecgf.uakron.edu [dostęp 2011-12-20]
  10. a b Engineering Professor Wieslaw Binienda Honored by NASA (ang.) uakron.edu, 10 czerwca 2004 [dostęp 2011-10-14]
  11. a b UA lands NASA grant (ang.) uakron.edu, 5 maja 2008 [dostęp 2012-04-22]
  12. a b c Professor honored for outstanding contribution to aerospace (ang.). uakron.edu, 16 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-23].
  13. a b Tributes to Polish American Pioneers in Engineering and Sciences (ang.) apea.us [dostęp 2011-12-20]
  14. Prestiżowa nagroda dla prof. Biniendy. naszdziennik.pl, 25 kwietnia 2012. [dostęp 2012-06-29].
  15. a b Polish Engineer Revolutionizes the Jet Engine (ang.). polishcenterofcleveland.org, 2/2005. [dostęp 2012-06-29].
  16. Wieslaw K. Binienda: „Mixed-Mode Fracture in Fiber-Reinforced Composite Materials”, Drexel University 1988
  17. „Kiedyś dowiemy się, kto był odpowiedzialny za katastrofę smoleńską” dziennik.com, 30 września 2011 [dostęp 2012-02-10]
  18. Honorowa księga nauki polskiej: współcześni uczeni polskiego pochodzenia za granicą, Warszawa 2001, s. 31. ISBN 83-916278-0-2
  19. Wiesław Binienda – Past Students (ang.) ecgf.uakron.edu [dostęp 2011-12-18]
  20. a b „ASCE News”, March 2008, Vol. 33, No. 3, s. 16 (ang.) [dostęp 2012-04-24]
  21. Gas Turbine Testing Facility (ang.). uakron.edu. [dostęp 2012-04-24].
  22. The University of Akron Civil Engineering Newletter, Vol. I, Issue 1, Fall 2008, s. 3 (ang.). uakron.edu. [dostęp 2012-04-24].
  23. The University of Akron Civil Engineering Newletter, Vol. I, Issue 2, October 2008 (ang.). uakron.edu. [dostęp 30 czerwca 2012]. s. 3.
  24. a b Wnuk: Binienda ma rację. fronda.pl, 23 maja 2012. [dostęp 2012-06-29].
  25. a b „Skrzydło TU-154M nie mogło się złamać o brzozę” polskieradio.pl, 8 września 2011 [dostęp 2011-10-16]
  26. CAIB Report Vol.1 (ang.) caib.nasa.gov [dostęp 2012-04-21]
  27. Wykład prof. Wiesława Biniendy: Analiza numeryczna i efekty badań katastrofy smoleńskiej. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, 22 maja 2012 r.. Gazeta Polska VD, 22 maja 2012. [dostęp 2012-05-24].
  28. Uczelniana oferta dydaktyczna i konwersatorium Politechniki Warszawskiej, [w:] Profundere Scientiam. Biuletyn Centrum Studiów Zaawansowanych Politechniki Warszawskiej, nr 1, czerwiec 2009, s. 18, pw.edu.pl [dostęp 2012-04-22]
  29. XX Francusko-Polskie Seminarium Mechaniki ipbm.simr.pw.edu.pl [dostęp 2012-04-22]
  30. Zespół parlamentarny ds. zbadania przyczyn katastrofy Tu-154M z 10 kwietnia 2010 r.. sejm.gov.pl. [dostęp 2012-05-12].
  31. Katastrofa TU-154M – Prezentacja Ekspertów przed Zespołem Parlamentarnym, 8 września 2011 roku; http://www.blogpress.pl/node/9684 (dostęp 24.01.2014)
  32. a b „Mikropęknięcia przemawiają do inżynierów”. naszdziennik.pl, 12 września 2011. [dostęp 2012-06-14].
  33. „Tu-154 nie uderzył w brzozę”. Eksperci Macierewicza kwestionują dotychczasowe ustalenia. wprost.pl, 25 listopada 2011. [dostęp 2012-06-14].
  34. Rosyjska nadinterpretacja. naszdziennik.pl, 6 grudnia 2011. [dostęp 2012-06-30].
  35. Prokuratura: „Badamy analizy prof. Biniendy”. stefczyk.info, 1 lutego 2012. [dostęp 2012-06-14].
  36. [1], Naczelna Prokuratura Wojskowa, przesłuchanie świadków, 28 czerwca 2013 [dostęp 2013.09.30]
  37. Katastrofa smoleńska na Politechnice Gdańskiej. youtube.com. [dostęp 2012-06-14].
  38. a b MarekM. Czachor MarekM., http://wpolityce.pl/smolensk/272006-prof-czachor-co-dalej-z-badaniami-katastrofy-smolenskiej-watek-zamachu-od-poczatku-byl-lekcewazony-przez-komisje-rzadowe, 16 listopada 2015.
  39. Smoleńsk: były dwie eksplozje. niezalezna.pl, 28 marca 2012. [dostęp 2012-06-14].
  40. Dr Binienda na konferencji „Earth and Space” Pasadena 2012.04.18. youtube.com. [dostęp 2012-06-14].
  41. Tłumy na spotkaniu z prof. Biniendą!. niezalezna.pl, 22 maja 2012. [dostęp 2012-06-14].
  42. Prof. Binienda przywitany przez studentów. niezalezna.pl, 23 maja 2012. [dostęp 2012-06-14].
  43. Prof. Binienda przyjęty brawami na Politechnice. niezalezna.pl, 21 maja 2012. [dostęp 2012-06-14].
  44. a b Narzędzia Biniendy za trudne dla Laska. naszdziennik.pl, 2 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-14].
  45. Binienda inspiruje. naszdziennik.pl, 13 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-14].
  46. Konferencja Smoleńska 22.10.2012. konferencja.home.pl. [dostęp 20 października 2014].
  47. II Konferencja Smoleńska 2013. konferencja.home.pl. [dostęp 20 października 2014].
  48. III Konferencja Smoleńska 2014. konferencja.home.pl. [dostęp 20 października 2014].
  49. Film Marii Dłużewskiej "Polacy" jutro w Tygodniku "wSieci" (pol.). stefczyk.info, 2013-10-27. [dostęp 2013-10-28].
  50. Polacy z innego świata (pol.). wsumie.pl, 2013-10-27. [dostęp 2013-10-28].
  51. Polacy z innego świata (pol.). wsumie.pl, 2013-10-27. [dostęp 2013-10-28].
  52. Skrzydło kontra brzoza studioopinii.pl, 29 września 2011 [dostęp 2012-07-11]
  53. Paweł Artymowicz: You-Know-Who podnosi przyłbicę studioopinii.pl, 28 września 2011 [dostęp 2012-07-11]
  54. Sekrety symulacji katastrofy smoleńskiej studioopinii.pl, 7 lutego 2012 [dostęp 2012-07-11]
  55. „Cięli już krzaki. Uderzyli w brzozę”. wyborcza.pl, 7 lutego 2012. [dostęp 2012-06-14].
  56. „Polsat News wywiad z Prof. Pawłem Artymowiczem o katastrofie Tu-154M w Smoleńsku”. Polsat News, 16 czerwca 2012. [dostęp 2012-07-10].
  57. „Nie ma jednej przyczyny tragedii w Smoleńsku. Brzoza przegrywa ”. polityka.pl, 1 lipca 2012. [dostęp 2012-07-10].
  58. Możemy policzyć za Millera. naszdziennik.pl, 8 kwietnia 2012. [dostęp 2012-06-14].
  59. WiesławW. Binienda WiesławW., http://konferencjasmolenska.pl/materialy/17.pdf, 2012.
  60. a b Lasek skończył tam, gdzie trzeba zacząć. naszdziennik.pl, 9 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-14].
  61. W.Binienda, http://konferencjasmolenska.pl/materialy/17.pdf, 2012.
  62. a b Gregory Szuladzinski: „Raport No. 456: Niektóre aspekty techniczno-konstrukcyjne smoleńskiej katastrofy”, s. 22, Analytical Service Pty Ltd, maj 2012.
  63. Podpisanie rozporządzenia w sprawie KBWLLP. podkomisjasmolensk.mon.gov.pl, 2016-02-04. [dostęp 2016-11-24].
  64. Skład podkomisji. podkomisjasmolensk.mon.gov.pl. [dostęp 2016-11-24].
  65. Libra Institute (ang.) Daily Legal News [dostęp 2012-12-26]
  66. Libra Institute (ang.) Tax Exempt World [dostęp 2012-12-26]
  67. Sukces mec. Szonert-Binienda. niezalezna.pl, 18 października 2014. [dostęp 18 października 2014].
  68. Biography (pol.). konradbinienda.instantencore.com. [dostęp 2013-10-28].
  69. NASZ WYWIAD. Maria Dłużewska o "Polakach". "Ten film powstał dzięki dobrym ludziom". Niezwykły obraz w poniedziałek z Tygodnikiem "wSieci" (pol.). wpolityce.pl, 2013-10-27. [dostęp 2013-10-27].
  70. Wiesław Binienda – Fellowships, Certificates and Awards (ang.) ecgf.uakron.edu [dostęp 2011-12-20]
  71. Prof. Kazimierz Nowaczyk odznaczony. pis.org.pl, 2014-06-25. [dostęp 2015-08-29].
  72. „Gazeta Polska” ma 20 lat! Zobacz relację z uroczystej gali (pol.). gazetapolska.pl, 2013-02-06. [dostęp 2013-06-11].
  73. Wiesław Binienda – Organization Membership (ang.) ecgf.uakron.edu [dostęp 2011-12-18]
  74. The Kosciuszko Foundation, Ohio – Mission and History (ang.) thekf.org [dostęp 2011-12-21]
  75. Patroni i komitety obchodów jubileuszu 70-lecia Polonia Technica polonia-technica.org [dostęp 2011-12-23]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]