Wiesław Brauliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesław Brauliński
Borsuk
Ilustracja
sierżant podchorąży sierżant podchorąży
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1924
Warszawa Polska
Data i miejsce śmierci 8 sierpnia 1944
Warszawa Polska
Przebieg służby
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Stanowiska z-ca d-cy III plutonu 1. kompanii „Maciek” batalionu „Zośka”
Główne wojny i bitwy II wojna światowa, powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941)
Miejsce śmierci Braulińskiego. Tablice pamiątkowe na ścianie Cmentarza Powązkowskiego przy ul. Jana Ostroroga, róg Tatarskiej

Wiesław Brauliński ps. Borsuk (ur. 13 marca 1924 w Warszawie[1], zm. 8 sierpnia 1944 tamże) – sierżant podchorąży, w powstaniu warszawskim zastępca dowódcy III plutonu 1 kompanii „Maciek” batalionu „Zośka” Zgrupowania „Radosław” Armii Krajowej. Syn Henryka.

Podczas okupacji niemieckiej działał w polskim podziemiu zbrojnym. Studiował tajnie na Politechnice Warszawskiej. Poległ 8. dnia powstania warszawskiego w walkach przy ul. Jana Ostroga (róg Tatarskiej)[2] na Woli. Miał 20 lat. Wraz z nim zginął Ryszard Załęski (ps. „Włodek”) i Ryszard Zalewski (ps. „Wojdak”).

Został odznaczony Krzyżem Walecznych. Jego symboliczna mogiła znajduje się na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 5. Redaktor naukowy Piotr Rozwadowski. Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2002. ​ISBN 83-11-09261-3
  2. Pomniki i tablice poświęcone obrońcom Woli