Wiesław Kaczmarek (społecznik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wiesław Kaczmarek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 maja 1957
Łódź

Zawód, zajęcie

informatyk
ekonomista

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka „Za opiekę nad zabytkami”

Wiesław Kaczmarek (ur. 10 maja 1957 w Łodzi) – polski informatyk, muzeolog, działacz społeczny; od 2007 prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami[1], od 2008 członek Rady Ochrony Zabytków, w latach 2007–2012 kierownik Muzeum Woli w Warszawie, od 2015 dyrektor Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy Zespół Pałacowo-Parkowy[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nauka i studia[edytuj | edytuj kod]

Maturę uzyskał w Technikum Energetycznym nr 2 w Łodzi. W 1981 r. ukończył studia na kierunku cybernetyka ekonomiczna i informatyka na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ. W 2007 r. ukończył podyplomowe studia „Systemy planowania i kontroli w zarządzaniu przedsiębiorstwem” w Instytucie Zarządzania Politechniki Łódzkiej. W latach 2008–2009 uczył się w Podyplomowym Studium Muzealniczym na Wydziale Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego.

W 2013 r. rozpoczął studia doktoranckie na Wydziale Zarządzania UŁ pod kierunkiem prof. Tadeusza Markowskiego. W 2016 r. przerwał studia.

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1981–1983 pracował w Łódzkich Zakładach Radiowych Fonica, w latach 1983–1986 na Uniwersytecie Łódzkim jako informatyk w Katedrze Informatyki, potem w firmach komputerowych.

W latach 1989–1991 prezes zarządu, współwłaściciel „PC Help” Sp. z o.o., w latach 1991–1995 dyrektor do spraw handlowych „Potronics” sp. z o.o., w latach 1995–1997 dyrektor „Inwar” SA Oddział w Łodzi, w latach 1998–2003 współwłaściciel, dyrektor „Posnet Łódź”. W latach 2003–2007 współpracował ze Stowarzyszeniem Doradców Gospodarczych Pro-Akademia w Łodzi.

Od 1 września 2007 do 27 grudnia 2012 r. pracował w Muzeum Warszawy jako kierownik oddziału Muzeum Woli, a w 2012 r. na stanowisku Zastępcy Dyrektora ds. Ekonomicznych. 1 kwietnia 2015 r. został dyrektorem Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy Zespół Pałacowo-Parkowy[2].

Działalność społeczna[edytuj | edytuj kod]

Towarzystwa Opieki nad Zabytkami[edytuj | edytuj kod]

Jest członkiem Towarzystwa Opieki nad Zabytkami w Oddziale Łódzkim od 13 lipca 1984 r., czyli niemal od początku istnienia oddziału[a]. Przez 5 kadencji był członkiem Zarządu Oddziału, w tym przez 4 kadencje był Prezesem Oddziału TOnZ[3]. Przez 3 kadencje członek Zarządu Głównego TOnZ. 19 maja 2007 r. na Walnym Zebraniu Delegatów w Warszawie został wybrany na prezesa Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. W latach 2010 i 2013 wybrany ponownie na prezesa TOnZ.

Kierował pracami Zarządu Łódzkiego Oddziału TOnZ, organizował promocje publikacji wydanych przez TOnZ. Zainicjował i przeprowadził szereg ważnych przedsięwzięć propagujących zabytki Łodzi m.in. Europejskie Dni Dziedzictwa w latach 1998–2005 (zorganizowane po raz pierwszy w Łodzi przez społeczników z TOnZ – w tym w 1998 i 2001 r., które były niezwykle ważne i odbiły się echem w Łodzi i Polsce, a ich pokłosie ukazało się w postaci publikacji), udział w Targach Turystycznych „Regiony >Na styku kultur<” w latach 1998, 1999, 2000, 2002, 2005. Współorganizował Łódzkie Dni Opieki nad Zabytkami w latach 1990–2006, Międzynarodowe Dni Zabytków w latach 1998–2007.

Inna działalność[edytuj | edytuj kod]

  • Członek Polskiego Komitetu ICOMOS.
  • Członek Stowarzyszenia Muzealników Polskich
  • Członek Stałej Konferencji: Samorząd Terytorialny i Muzea
  • Jest współzałożycielem Fundacji Księży Młyn, gdzie był m.in. współorganizatorem Pikniku Świętojańskiego 2002 na Księżym Młynie.
  • Główny inicjator powołania Fundacji na rzecz Ratowania Kaplicy Karola Scheiblera; w pierwszej kadencji przewodniczący Rady Fundacji.
  • Członek spółdzielni Społem; aktywnie działał w latach 1993–2002 w zakresie integracji ruchu spółdzielczego „Społem” na terenie Łodzi. Członek, a przez trzy kadencje przewodniczący Rady Nadzorczej Handlowej Spółdzielni Spożywców CENTERMARKET „Społem” w Łodzi.
  • Aktywność społeczna m.in. w Forum Organizacji Pozarządowych FIP, Federacji Stowarzyszeń Kulturalnych Województwa Łódzkiego, PTTK, a także w ruchu niezinstytucjonalizowanym.
  • Społeczny opiekun zabytków – leg nr 1 w Łodzi. Od lat walczy o zachowanie Księżego Młyna. Inicjował sesje Komisji Rady Miasta w tej sprawie, zorganizował dla setek łodzian przejazd zabytkowymi wagonami kolejowymi po bocznicy scheiblerowskiej tuż przed jej rozbiórką, wywoływał szereg interwencji w mediach, itp. Uczestnik wielu konferencji, gdzie podnosił problemy postępującej degradacji tego zabytkowego kompleksu i potrzebę jego zachowania dla przyszłych pokoleń łodzian,
  • Fundator Fundacji Normalne Miasto – Fenomen[4].

W 2008 r. został powołany do Rady Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz do Rady Naukowej Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) (31 grudnia 2010 rozwiązano KOBiDZ). W 2012 i 2016 r. ponownie powołany do Rady Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W latach 2011–2015 był członkiem Rady Muzealnej: Centralnego Muzeum Włókiennictwa oraz Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Autor opracowań posesyjnych „Siedziby muzealne w przemysłowych kompleksach zabytkowych Łodzi” (ISBN 83-86699-40-X) i „Księży Młyn. Ludzie, architektura, ogrody”.
  • „Społeczna opieka nad zabytkami w Łodzi”, Zeszyty Wolskie nr 4, Architektura przemysłowa warszawskiej Woli XIX/XX w., 2002. ISBN 83-88477-10-2
  • „Społeczna opieka nad zabytkami – partner w procesach rewitalizacji”, Biuletyn PAN pod red. T. Markowskiego, Zeszyt 229 „Rewitalizacja Kompleksu Księżego Młyna” ISBN 83-89693-86-4
  • „Społeczna opieka nad zabytkami – wsparcie czy utrudnienie w ochronie dziedzictwa kulturowego.” [w:] Z dziejów budownictwa rezydencjonalnego na terenie gminy Busko-Zdrój. Materiały z sesji popularno-naukowej w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa w Busku Zdroju 25.IX.2009 r. pod red. Dariusza Kaliny, wyd. TOnZ, ISBN 978-83-928658-1-0
  • „Grabież i niszczenie dziedzictwa kultury polskiej” – katalog autorskiej wystawy, który towarzyszył wystawie o tym samym tytule w Muzeum Woli (Oddział Muzeum Historycznego m.st. Warszawy). ISBN 978-83-88477-97-3
  • „Czy zabytki w muzeach są bezpieczne?” [w:] Biuletyn Programowy Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów, nr 7, Warszawa 2013 r.
  • „Symulakry popularyzacji ochrony dziedzictwa”, [w:] Szmygin B. red., Nauczanie i popularyzacja ochrony dziedzictwa, PKN ICOMOS; Politechnika Lubelska, ISBN 978-83-934708-3-9.
  • „Swoboda konserwatorska, czyli muzealne zarządzanie zabytkową architekturą”, [w:] Problemy muzeów związane z zachowaniem i konserwacją zbiorów, VI Międzynarodowa Konferencja Konserwatorska, Muzeum Narodowym Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie, Szreniawa, 2014, {{ISBN|978-83-64119-03-3}} .

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Był nagradzany m.in. Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w 1986 r. z tytułu osiągnięć dydaktyczno-wychowawczych oraz z tytułu osiągnięć Studenckiego Koła Informatyków, którego był opiekunem na wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ w latach 1984–1987.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Powstał 17 grudnia 1983

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Strona TOnZ. [dostęp 2015-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-19)].
  2. a b Dąbrowski odchodzi. rc.fm, 2015-03-03. [dostęp 2015-04-02].
  3. Ochrona i opieka nad zabytkami miasta Łodzi. [dostęp 2018-10-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-02)].
  4. Fundator / Our founder, fundacjafenomen.pl [dostęp 2022-08-31].
  5. Dyplom przyznania medalu „za krzewienie idei pracy organicznej”.
  6. Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2017-01-21].