Wikipedia:Dobre Artykuły/kolejka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przygotowywanie Dobrych Artykułów do ekspozycji na stronie głównej polskojęzycznej Wikipedii
Na górze strony zebrane są zajawki Dobrych Artykułów sprawdzonych i czekających na wyeksponowanie. W dolnej sekcji umieszczane są propozycje zajawek haseł, które nie były jeszcze eksponowane na stronie głównej (w wykaziepodkreślone). Zgłaszając propozycję należy sprawdzić, czy od czasu wyróżnienia hasła nie straciło ono aktualności, nie dodano informacji nieweryfikowalnych lub nie wystąpiły inne problemy. Osoby chętne do pomocy zapraszamy do zgłaszania propozycji i sprawdzania zajawek. Po sprawdzeniu prosimy o dodanie podpisu wyrażającego aprobatę pod propozycją zajawki. W przypadku, gdy zajawka ma się ukazać w konkretnym dniu (np. z okazji jakiejś rocznicy), prosimy w dyskusji napisać, kiedy to ma nastąpić.
Aktualnie na Stronie Głównej
HMS Clas Fleming (2).jpg

HMS Clas Fleming – szwedzki stawiacz min z okresu obu wojen światowych, noszący nazwę na cześć szwedzkiego admirała Clasa Larssona Fleminga, klasyfikowany jako krążownik minowy. Stępkę pod budowę jednostki położono w stoczni Finnboda Varv w Sztokholmie w 1911 roku. Okręt został zwodowany w grudniu 1912 roku, zaś do czynnej służby wszedł w maju 1914 roku. Okręt miał współdziałać z pancernikami obrony wybrzeża w ochronie szwedzkich wód terytorialnych. W toku służby przeszedł w 1940 roku dużą przebudowę, zmieniającą jego napęd, sylwetkę i charakterystyki, stając się pierwszym okrętem na świecie napędzanym turbinami gazowymi. Nie brał udziału w działaniach bojowych, strzegąc neutralności Szwecji. Po zakończeniu II wojny światowej rozbrojony krążownik został przycumowany na stałe w stoczni marynarki w Sztokholmie. Oficjalne wycofanie okrętu ze służby nastąpiło w styczniu 1959 roku, a w listopadzie 1960 roku „Clas Fleming” został sprzedany na złom. Czytaj więcej…

Ekspozycja przygotowywana na 7 tydzień 2021 roku[edytuj | edytuj kod]

SMS Árpád (15 lutego)[edytuj | edytuj kod]

SMS Arpad (1901), Modell.jpg

SMS Árpádprzeddrednot zbudowany dla Austro-Węgierskiej Marynarki Wojennej na początku XX wieku. Został zwodowany 11 września 1901 roku jako drugi okręt typu Habsburg. „Árpád”, razem ze swoimi siostrzanymi okrętami, brał udział w ostrzale Ankony w czasie I wojny światowej. Po zakończeniu bombardowania, „Árpád” i jego siostrzane okręty powróciły do portu w Puli. Ze względu na niedostatek węgla, okręty pozostały tam do końca wojny. Później „Árpád” został przemianowany na okręt obrony wybrzeża. 18 grudnia 1917 roku admirał Maximilian Njegovan zarekomendował wycofanie przestarzałych wówczas pancerników typu Habsburg w celu zasilenia ich personelem załóg okrętów podwodnych i sił lotniczych. W 1918 roku pancernik został ponownie wprowadzony do służby jako okręt treningowy dla Austriackiej Akademii Morskiej. Po wojnie „Árpád” razem ze swoimi siostrzanymi okrętami został przekazany Wielkiej Brytanii jako pryz, a następnie sprzedany do Włoch i zezłomowany w 1921 roku

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 14 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Magach (16 lutego)[edytuj | edytuj kod]

M60A1-Patton-Blazer-latrun-2.jpg

Magachizraelska nazwa amerykańskich czołgów Patton M48 oraz M60, modernizowanych od lat 60. do lat 80. XX wieku przez Siły Obronne Izraela. Czołgi takie armia izraelska zakupiła od USA i RFN oraz zdobyła od armii jordańskiej. Pojazdy były używane przez Izrael w trakcie wojny sześciodniowej, wojny na wyczerpanie, I wojny w Libanie oraz podczas I Intifady oraz II Intifady. Wersje Magacha 1, 2, 3 i 5 opierały się na czołgu Patton M48, natomiast Magach 6 i 7 są zmodernizowanymi czołgami M60. Od lat 80. XX wieku czołg ten zaczął być stopniowo wypierany przez nową izraelską konstrukcję – Merkawę. Mimo ciągłych modernizacji Magachy z czasem stały się konstrukcjami przestarzałymi i w pierwszej dekadzie lat dwutysięcznych rozpoczęto proces przenoszenia ich z jednostek liniowych do rezerwowych. Ostatecznie wycofanie ze służby czołgów Magach – legendy w Siłach Obronnych Izraela, miało miejsce w 2014 roku. Zmodyfikowaną i eksportową wersją Magacha 7 była Sabra, którą Izrael sprzedał do Turcji w ilości 170 egzemplarzy.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 14 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Sułtanat Rumu (17 lutego)[edytuj | edytuj kod]

Seljuk Sultanate of Rum 1190 Locator Map.svg

Sułtanat Rumu – państwo Seldżukidów istniejące w Anatolii w latach ok. 1081–1308. Historia Sułtanatu Rumu rozpoczyna się wraz z klęską Bizancjum w bitwie pod Manzikertem w 1071 roku. W jej rezultacie luźno zorganizowani Turkmeni zajęli niemal całą Azję Mniejszą i jeden z Seldżukidów, Sulajman, wykorzystał sytuację i przejął nad nimi władzę, tworząc tym samym nowe państwo. Późniejsi Seldżukidzi musieli stawić czoło zarówno odrodzonemu Bizancjum, jak i rywalizującemu z sułtanatem państwem Daniszmendydów, z których to zmagań wyszli zwycięsko, czego ostatecznym potwierdzeniem była klęska zadana cesarzowi Manuelowi I w bitwie pod Myriokefalon w 1176 roku. Lata 1176–1243 to czas największego rozkwitu Sułtanatu Rumu, który poszerzył swoje terytorium i dzięki zdobyciu ważnych portów włączył się w przynoszący bogactwo nurt międzynarodowego handlu. Ten okres pomyślności został jednak brutalnie zakończony przez Mongołów, którzy w 1243 roku zadali armii sułtanatu druzgocącą klęskę pod Köse Dağ i zamienili go w swój protektorat. Dalsza dzieje Rumu to historia powolnej utraty kolejnych atrybutów niezależności na rzecz mongolskich Ilchanidów.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 14 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Człowiek na torze (18 lutego)[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Munk gwiazda Lodz.jpg

Człowiek na torze – polski film psychologiczny z 1956 roku w reżyserii Andrzeja Munka, zrealizowany na podstawie scenariusza Jerzego Stefana Stawińskiego. Fabuła filmu przedstawia śledztwo w sprawie śmierci starego maszynisty Władysława Orzechowskiego, który zginął przejechany przez pociąg. Zeznania trzech świadków zdarzenia, mających odmienne opinie na temat osobowości Orzechowskiego, są wzajemnie sprzeczne, lecz prowadzą ku mrocznej prawdzie o toksycznych relacjach pomiędzy kolejarzami. Zdjęcia do Człowieka na torze były kręcone pomiędzy kwietniem a wrześniem 1956 roku jeszcze przed odwilżą październikową 1956. Dzieło Munka i Stawińskiego, zarówno w Polsce, jak i za granicą, zostało przeważnie pozytywnie przyjęte przez krytyków. Zyskało też miano „pierwszego filmu polskiego Października”. W filmie pojawił się unikatowy w kinematografii polskiej rozrachunek z ówczesnymi dokonaniami kina socrealistycznego, a także z okresem stalinizmu. Człowiek na torze jest jednym z pierwszych dzieł polskiej szkoły filmowej.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 14 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

SM UB-47 (19 lutego)[edytuj | edytuj kod]

SM UB 45.jpg

SM UB-47niemiecki jednokadłubowy okręt podwodny typu UB II zbudowany w stoczni AG Weser (Werk 249) w Bremie w 1916 roku. Zwodowany w czerwcu 1916 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 4 lipca tego roku. Dowódcą jednostki został mianowany kapitan marynarki Wolfgang Steinbauer. Okręt odbył 7 patroli, w czasie których zatopił 20 statków o łącznej pojemności 76 195 BRT, trzy uszkodził (16 967 BRT) oraz zatopił dwa okręty o wyporności 11 450 ton. 30 lipca 1917 roku okręt został odsprzedany Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine, w której służył do końca wojny. W służbie w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine zatopił dwa statki o łącznej pojemności 6201 BRT oraz jeden okręt o wyporności 350 ton. Po zakończeniu działań wojennych okręt został przekazany w ramach reparacji wojennych Francji i zezłomowany w 1920 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 14 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Olorotytan (20 lutego)[edytuj | edytuj kod]

Olorotitan 28-12-2007 14-52-33.jpg

Olorotytanrodzaj wymarłego dinozaura, ornitopoda z rodziny hadrozaurów i podrodziny Lambeosaurinae. Budową przypominał blisko spokrewnionego hipakrozaura, nosił na głowie charakterystyczny dla przedstawicieli swej podrodziny wydrążony grzebień budowany w większości przez kości nosowe. Stanowi kolejne po amurozaurze i charonozaurze znalezisko Lambeosaurinae w obwodzie amurskim. Szczątki dinozaurów kaczodziobych znajdywano nad brzegiem Amuru już na początku XX wieku, z tym że te najwcześniejsze znaleziska odkryto po stronie chińskiej. Pozostałości olorotytana, odkopane w latach 1999–2001, stanowią najbardziej kompletne znalezisko dinozaura w Federacji Rosyjskiej, jak również najbardziej kompletny szkielet Lambeosaurinae spoza Ameryki Północnej. Leżały one rozrzucone, jak piszą autorzy opisu rodzaju, na przestrzeni setek metrów kwadratowych, w towarzystwie szczątków innych zwierząt. Holotyp oznakowano symbolami AEHM 2/845. Szkielet znajduje się on w Muzeum Paleontologicznym w Błagowieszczeńsku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 14 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Duncan Edwards (21 lutego)[edytuj | edytuj kod]

DuncanEdwards1.jpg

Duncan Edwards (ur. 1 października 1936 w Dudley, zm. 21 lutego 1958 w Monachium) – angielski piłkarz, gracz Manchesteru United i reprezentacji Anglii. Jeden z tzw. Dzieci Busby'ego, młodego zespołu budowanego przez menedżera Matta Busby'ego w połowie lat 50. Urodzony w Dudley zawodnik podpisał pierwszy kontrakt z Manchesterem United jako nastolatek. Stał się najmłodszym piłkarzem, jaki kiedykolwiek zagrał w Football League First Division oraz w reprezentacji Anglii od zakończenia II wojny światowej. W ciągu niecałych pięciu lat pomógł zespołowi dwukrotnie zwyciężyć w Football League i osiągnąć półfinał Pucharu Europy. Jego karierę przerwała katastrofa lotnicza w Monachium w 1958 roku. Edwards nie zginął na miejscu, z ciężkimi obrażeniami trafił do szpitala, gdzie po piętnastu dniach zmarł. Był w gronie ośmiu piłkarzy, którzy nie przeżyli katastrofy. W 2002 roku otrzymał miejsce w English Football Hall of Fame.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 22:26, 14 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?


Ekspozycja przygotowywana na 9 tydzień 2021 roku[edytuj | edytuj kod]

Nelly Sachs (1 marca)[edytuj | edytuj kod]

Nelly Sachs 1966.jpg

Nelly Sachs (ur. 10 grudnia 1891 w Berlinie, zm. 12 maja 1970 w Sztokholmie) – niemiecka poetka, pisarka oraz tłumaczka żydowskiego pochodzenia, mieszkająca od 1940 roku w Szwecji. Tworzyła w języku niemieckim, tłumaczyła też na ten język poezję szwedzką. Laureatka literackiej Nagrody Nobla w 1966 roku. Wyróżniona została wspólnie z izraelskim prozaikiem Samuelem Agnonem, piszącym w języku jidysz i po hebrajsku. Przed II wojną światową wydała w Niemczech zbiór opowiadań Legenden und Erzählungen i kilkanaście wierszy. Począwszy od 1947 roku zaczęły się ukazywać jej utwory, których tematem była martyrologia Żydów w czasach hitleryzmu. Poezja stała się dla Sachs przestrzenią „rekonwalescencji i refleksji”. W drugiej połowie lat 60. XX wieku jej twórczość osiągnęła apogeum popularności. W Niemczech traktowano poetkę wręcz jako „maskotkę pamięci”. Po latach zaczęły jednak pojawiać się głosy krytyków, twierdzących, że uznanie Sachs zdobyła głównie z powodu niemieckich wyrzutów sumienia i zwracających uwagę na sentymentalizm i manieryczność obecne w jej twórczości.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:22, 28 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Kimagure Orange Road (2 marca)[edytuj | edytuj kod]

Kimagure-orange-road-56dd1485ec44b.png

Kimagure Orange Roadshōnen-manga autorstwa Izumi Matsumoto, publikowana w latach 1984–1987 w magazynie Shūkan Shōnen Jump. Fabuła serii opowiada o perypetiach trójki nastolatków połączonych w trójkącie miłosnym. Manga została zaadaptowana przez studio Pierrot na 48-odcinkowy serial anime, który emitowany był na antenie Nippon Television w latach 1987–1988. Na podstawie serii powstały również dwa filmy pełnometrażowe oraz 8 odcinków OVA. Zarówno manga, jak i anime, spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem ze strony odbiorców i krytyków. Manga sprzedała się w 20 milionach egzemplarzy, a serial anime okazał się jednym z większych sukcesów lat 80. Seria uważana jest za pierwowzór komedii romantycznych z rodzaju shōnen, zaś jedna z jej głównych bohaterek – za jedną z pierwszych postaci tsundere w historii mangi i anime. Kimagure Orange Road jest również uznawane za serię, która przyczyniła się do spopularyzowania japońskiego komiksu i animacji w Europie, wraz z serią Dragon Ball.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:22, 28 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

HMS Clas Fleming (3 marca)[edytuj | edytuj kod]

HMS Clas Fleming (2).jpg

HMS Clas Fleming – szwedzki stawiacz min z okresu obu wojen światowych, noszący nazwę na cześć szwedzkiego admirała Clasa Larssona Fleminga, będący jedynym okrętem swojego typu. Stępkę pod budowę jednostki położono w stoczni Finnboda Varv w Sztokholmie w 1911 roku. Okręt został zwodowany w grudniu 1912 roku, zaś do czynnej służby wszedł w maju 1914 roku. Okręt miał współdziałać z pancernikami obrony wybrzeża w ochronie szwedzkich wód terytorialnych. W toku służby przeszedł w 1940 roku dużą przebudowę, zmieniającą jego napęd, sylwetkę i charakterystyki, stając się pierwszym okrętem na świecie napędzanym turbinami gazowymi. Nie brał udziału w działaniach bojowych, strzegąc neutralności Szwecji. Po zakończeniu II wojny światowej rozbrojony krążownik został przycumowany na stałe w stoczni marynarki w Sztokholmie. Oficjalne wycofanie okrętu ze służby nastąpiło w styczniu 1959 roku, a w listopadzie 1960 roku „Clas Fleming” został sprzedany na złom.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:22, 28 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Wolfenstein: The New Order (4 marca)[edytuj | edytuj kod]

Wolfenstein - The New Order.png

Wolfenstein: The New Order – gra komputerowa będąca połączeniem dwóch gatunków – przygodowej gry akcji oraz first-person shootera. Została stworzona przez studio MachineGames i wydana przez Bethesda Softworks 20 maja 2014 roku. Jest pierwszą główną odsłoną serii od czasu wydanego w 2009 roku Wolfensteina. Osadzona w alternatywnych latach 60. XX wieku, w świecie, w którym III Rzesza wygrała II wojnę światową, historia opowiada o weteranie wojennym Williamie Blazkowiczu i jego wysiłkach mających na celu powstrzymanie dominacji nazistów nad światem. Produkcję rozpoczęto w 2010 roku, niedługo po tym, jak id Software przekazało prawa do franczyzy studiu MachineGames. The New Order zebrał głównie pozytywne recenzje, w których chwalono przede wszystkim walkę i narrację. W zestawieniach na koniec 2014 roku różnych serwisów i magazynów poświęconych grom komputerowym produkcja otrzymała nominacje m.in. do tytułu gry roku i najlepszej strzelaniny.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:22, 28 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Solaris InterUrbino (5 marca)[edytuj | edytuj kod]

Solaris InterUrbino 12.jpg

Solaris InterUrbino – seria wysokopodłogowych autobusów międzymiastowych produkowanych od 2010 roku przez polskie przedsiębiorstwo Solaris Bus & Coach S.A. w Bolechowie-Osiedlu. W skład serii wchodzi zaprezentowany w 2009 roku Solaris InterUrbino 12 oraz zaprezentowany w 2012 roku Solaris InterUrbino 12,8. W tym samym roku została zaprezentowana także II generacja modelu 12-metrowego. Solaris InterUrbino stanowi następcę modelu Valletta. W pojeździe zachowano charakterystyczne elementy wzornictwa dla pozostałych autobusów Solaris – asymetryczną linię przedniej szyby, przednie reflektory w kształcie łzy, zintegrowany z przednią szybą świetlik tablicy kierunkowej, czy też dzielony na trzy części przedni zderzak. Charakterystycznym elementem designu nowego modelu była obniżona linia bocznych okien do poziomu bocznych klap bagażników. Jako autobus międzymiastowy InterUrbino ma konkurować z takimi pojazdami, jak m.in. Autosan Lider, Iveco Crossway, czy też Setra Multi Class. Większość wyprodukowanych pojazdów InterUrbino trafiła do takich państw, jak Włochy, Francja, Niemcy, czy też kraje skandynawskie.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:22, 28 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1970 (6 marca)[edytuj | edytuj kod]

Síugrósánc 61320.jpg

Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 1970 – zawody w skokach narciarskich przeprowadzone pomiędzy 14 a 22 lutego 1970 roku na skoczniach w Szczyrbskim Jeziorze w ramach Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1970 w Wysokich Tatrach. Po raz trzeci rozegrano dwie indywidualne konkurencje w skokach narciarskich – na obiekcie dużym i normalnym. Dodatkowo w ostatnim dniu trwania mistrzostw rozegrano nieoficjalny konkurs drużynowy, który pełnił rolę konkurencji pokazowej. Dwukrotnym mistrzem świata został reprezentant ZSRR – Garij Napałkow. Po raz drugi w historii, jeden zawodnik zwyciężył w konkursach skoków na obu skoczniach w trakcie trwania jednych mistrzostw świata. Srebrne medale zdobyli: Yukio Kasaya na skoczni normalnej i Jiří Raška na dużej, a brązowe – Lars Grini na skoczni normalnej i Stanisław Gąsienica-Daniel na dużej. Konkursy w 1970 roku były osiemnastą edycją mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym, a po raz trzeci zorganizowano je na terenie Czechosłowacji.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:22, 28 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Jauréguiberry (7 marca)[edytuj | edytuj kod]

Symonds and Co Collection Q41314.jpg

Jauréguiberryfrancuski pancernik z końca XIX wieku. Był jedną z pięciu podobnych do siebie jednostek zamówionych w ramach programu rozbudowy floty francuskiej z 1890 roku. Okręt wypierał 11 818 ton, a jego główną artylerię stanowiły dwa działa kalibru 305 mm i dwa kalibru 274 mm, uzupełniane przez osiem dział kal. 138 mm. Zwodowany 27 października 1893 roku w stoczni Société Nouvelle des Forges et Chantiers de la Méditerranée w La Seyne-sur-Mer, został przyjęty do służby w Marine nationale 17 maja 1897 roku. Nazwę otrzymał na cześć wadm. Jeana Bernarda Jauréguiberry’ego – dwukrotnego ministra marynarki wojennej. Służył na Morzu Śródziemnym oraz Oceanie Atlantyckim, biorąc udział w I wojnie światowej. Z czynnej służby został wycofany w czerwcu 1920 roku, pełniąc następnie rolę hulku. Okręt został zezłomowany w 1934 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:22, 28 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Zajawki sprawdzone[edytuj | edytuj kod]

Zajawki tematycznie pasujące do terminów późniejszych[edytuj | edytuj kod]

Upiór w operze (musical) (15 marca)[edytuj | edytuj kod]

The Phantom of the Opera title card.jpg

Upiór w operzemusical stworzony w 1986 przez Andrew Lloyda Webbera z liberettem Charlesa Harta i fragmentami liberetta Richarda Stilgoe, na podstawie powieści Upiór w operze Gastona Leroux z 1911 roku. Fabuła musicalu dotyczy losów młodej sopranistki Christine Daaé, która staje się obsesją tajemniczego, zdeformowanego geniusza muzycznego, znanego jako Upiór z opery. Światowa prapremiera musicalu miała miejsce 27 września 1986 roku na deskach londyńskiego teatru Her Majesty’s Theatre (zaś na Broadwayu 9 stycznia 1988 roku) i od tego czasu stał się m.in. najdłużej w historii granym spektaklem na Broadwayu. Premierowe role zarówno na West Endzie jak i na Broadwayu zagrali: Michael Crawford jako Upiór, Sarah Brightman jako Christine i Steve Barton jako Raoul. Spektakl został nagrodzony najważniejszymi brytyjskimi nagrodami teatralnymi m.in. Laurence Olivier Award. Polską produkcją musicalu Upiór w operze zajął się sztab artystyczny Teatru Muzycznego Roma w Warszawie, gdzie 15 marca 2008 roku odbyła się premiera spektaklu. Reżyserem przedstawienia był Wojciech Kępczyński, zaś premierowymi odtwórcami głównych ról Upiora i Christine byli Damian Aleksander i Paulina Janczak. Do ostatniego spektaklu w Warszawie, do 6 czerwca 2010 roku, zagrano go 572 razy, a obejrzało go ok. 540 tys. widzów.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. DariaPolonia (dyskusja) 20:22, 20 lut 2021 (CET)
  2. ?
  3. ?

Cmentarz Wojenny w Arnhem-Oosterbeek (1 listopada)[edytuj | edytuj kod]

Airborne Cemetery.jpg

Cmentarz Wojenny w Arnhem-Oosterbeekcmentarz znajdujący się pod opieką Komisji Grobów Wojennych Wspólnoty Narodów w Oosterbeek, położony niedaleko miasta Arnhem w Holandii. Został założony w 1945 roku i liczy obecnie 1764 groby z czasów II wojny światowej, oprócz czterech późniejszych niewojennych pochówków oraz dwóch grobów byłych pracowników Komisji. Większość osób pochowanych na cmentarzu to żołnierze alianccy polegli w operacji Market Garden, alianckiej próbie przekroczenia Renu w 1944 roku lub podczas wyzwalania miasta w następnym roku. Zwłoki zabitych w tych bitwach wciąż odkrywa się w okolicy, dlatego liczba osób pochowanych na cmentarzu stale rośnie. Najnowsze uroczystości pogrzebowe na cmentarzu wojskowym w Arnhem-Oosterbeek miały miejsce w 2016 roku, kiedy ponownie pochowano sześciu brytyjskich spadochroniarzy, wcześniej pogrzebanych jako nieznani i później zidentyfikowanych oraz rok później, kiedy na tej samej zasadzie odbył się pochówek jednego żołnierza.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 00:55, 1 lis 2020 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 19:33, 1 lis 2020 (CET)
  3. ?

Sprawdzone zajawki[edytuj | edytuj kod]

Zajawki przygotowywane do ekspozycji[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Inne strony przygotowujące materiały na stronę główną Wikipedii: