Wikipedia:Dobre Artykuły/kolejka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przygotowywanie Dobrych Artykułów do ekspozycji na stronie głównej polskojęzycznej Wikipedii
Na górze strony zebrane są zajawki Dobrych Artykułów sprawdzonych i czekających na wyeksponowanie. W dolnej sekcji umieszczane są propozycje zajawek haseł, które nie były jeszcze eksponowane na stronie głównej (w wykaziepodkreślone). Zgłaszając propozycję, należy sprawdzić, czy od czasu wyróżnienia hasła nie straciło ono aktualności, nie dodano informacji nieweryfikowalnych lub nie wystąpiły inne problemy. Osoby chętne do pomocy zapraszamy do zgłaszania propozycji i sprawdzania zajawek. Po sprawdzeniu prosimy o dodanie podpisu wyrażającego aprobatę pod propozycją zajawki. W przypadku, gdy zajawka ma się ukazać w konkretnym dniu (np. z okazji jakiejś rocznicy), prosimy w dyskusji napisać, kiedy to ma nastąpić.
Aktualnie na Stronie Głównej
White-browed Woodswallow (15395465843).jpg

Ostrolot białobrewy – gatunek małego ptaka z rodziny ostrolotów. Występuje w niemal całej Australii, lecz tereny lęgowe są skupione we wschodniej części kontynentu. Szczególnie rzadki jest w Australii Zachodniej. Po raz pierwszy gatunek formalnie opisał John Gould w 1837 roku. Holotyp pochodził z Nowej Południowej Walii. Długość ciała wynosi 18–19 cm, masa ciała – 30–41,1 g. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. Cecha ta wyróżnia ostrolota białobrewego na tle podrodziny, jako że poza dwoma gatunkami ostroloty są monomorficzne. Ich upierzenie jest też przeważnie w monotonnej kolorystyce. Zazwyczaj te ptaki żerują wśród drzew i w zaroślach. Niekiedy pokarmu szukają wśród kwiatów, owocujących krzewów lub na ziemi. Łączą się w grupy złożone z co najmniej 3–20 osobników, niekiedy kilkuset czy blisko 1000 lub więcej. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje ostrolota białobrewego za gatunek najmniejszej troski nieprzerwanie od 1988 roku. Czytaj więcej…

Ekspozycja przygotowywana na 39 tydzień 2021 roku[edytuj | edytuj kod]

Wielki pożar Nowego Jorku w 1776 roku (27 września - powtórka)[edytuj | edytuj kod]

NYC fire 1776.jpg

Wielki pożar Nowego Jorku w 1776 roku – pożoga trwająca od nocy 20 września do rana 21 września 1776 roku, która w znacznym stopniu zniszczyła dzielnicę West Side w Nowym Jorku, mieszczącym się wówczas na południowym krańcu New York Island. Pożar wybuchł na początku okupacji miasta przez siły brytyjskie podczas kampanii nowojorskiej – jednego z etapów wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Pożar zniszczył od 10 do 25 procent ówczesnych zabudowań miasta, z kolei część niedotkniętych katastrofą dzielnic została splądrowana. Powszechnie wierzono lub zakładano, że pożar został wzniecony celowo przez człowieka lub grupę osób. Brytyjscy przywódcy oskarżali o podpalenie rewolucjonistów amerykańskich, z kolei sami mieszkańcy zakładali, że pożar wznieciła któraś z walczących ze sobą grup. Pożar miał długofalowy wpływ na okupację miasta przez Brytyjczyków, która zakończyła się dopiero w 1783 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:22, 12 wrz 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Jan Paweł I (28 września - rocznica śmierci)[edytuj | edytuj kod]

Ioannes Paulus I, by Fotografia Felici, 1978.jpg

Jan Paweł I (ur. 17 października 1912 w Forno di Canale, zm. 28 września 1978 w Watykanie) – włoski duchowny rzymskokatolicki, biskup Vittorio Veneto, patriarcha Wenecji, 263. papież oraz 5. Suweren Państwa Watykańskiego w okresie od 26 sierpnia do 28 września 1978 roku. Był pierwszym papieżem, który miał podwójne imię, wybierając „Jana Pawła” na cześć swoich dwóch poprzedników, Jana XXIII oraz Pawła VI oraz pierwszym, który odmówił papieskiej koronacji, zastępując ją inauguracją pontyfikatu. Przed konklawe mówił, że jeśli zostanie wybrany, to odmówi, jednak czuł się zobowiązany powiedzieć „tak”. Jego pontyfikat trwał 33 dni, był dziesiątym najkrótszym w historii i najkrótszym od czasów Leona XI. Jest dotychczas ostatnim z zapoczątkowanej przez Klemensa VII i trwającej ponad cztery stulecia nieprzerwanej sukcesji włoskich papieży. 23 listopada 2003 roku został ogłoszony Sługą Bożym, a 8 listopada 2017 roku papież Franciszek potwierdził heroiczność cnót i ogłosił go Czcigodnym Sługą Bożym.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:22, 12 wrz 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Ischioceratops (29 września)[edytuj | edytuj kod]

Ischioceratops flipped transparent.png

Ischioceratopsrodzaj wymarłego dinozaura, ceratopsa z rodziny leptoceratopsów. Obejmuje pojedynczy gatunek I. zhuchengensis. Jego skamieniałości znalezione zostały w Chinach, na stanowisku w Kugou, gdzie wcześniej znaleziono liczne skamieniałości. Leżą tam skały grupy Wangshi, powstałe w kredzie późnej. W okolicy znaleziono wcześniej pozostałości tyranozaurów oraz sinoceratopsów. Holotyp oznakowano jako V00016. Pozostaje on w posiadaniu muzeum w Zhucheng. Odkrywcy rodzaju zwrócili uwagę na jego niezwykłą kość kulszową. Kość ta podobna do zgiętego łuku poszerza się w środkowej swej części, tworząc przedziurawiony eliptycznym otworem wyrostek zasłonowy. W dalszej części kość znowu poszerza się, przyjmując kształt obucha topora. Od tej kości rodzaj otrzymał swoją nazwę. Yiming He oraz współpracownicy zaliczyli nowy rodzaj do leptoceratopsów, niewielkich, czworonożnych ceratopsów, zamieszkujących dzisiejsze kontynenty azjatycki i północnoamerykański pod koniec okresu kredowego.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 00:16, 26 wrz 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

SM UC-73 (30 września)[edytuj | edytuj kod]

Simsadus- London; The American navy in Europe (1920) (14580064668 - UC 56).jpg

SM UC-73niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 zbudowanych jednostek typu UC II. Zwodowany w sierpniu 1916 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine w grudnia 1916 roku. Przebazowany na Morze Śródziemne został nominalnie wcielony w skład Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine pod nazwą U-92, pływając w składzie Flotylli Pola. W czasie służby operacyjnej okręt odbył 10 patroli bojowych, w wyniku których zatonęło 16 statków o łącznej pojemności 16 565 BRT, zaś jeden statek o pojemności 5796 BRT został uszkodzony. 6 stycznia 1919 roku SM UC-73 został poddany Brytyjczykom w wyniku podpisania rozejmu w Compiègne, a następnie złomowany w latach 1919–1920.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 00:16, 26 wrz 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Dzwony z Balangiga (1 października)[edytuj | edytuj kod]

Balangiga Bells at the PAF Aerospace Museum 005.jpg

Dzwony z Balangiga – trzy dzwony kościelne, które zostały zagrabione przez wojska lądowe Stanów Zjednoczonych z kościoła św. Wawrzyńca w Balangiga na Filipinach. Dzwony stanowiły zdobycz wojenną – ich zabranie był konsekwencją bitwy o Balangiga, do której doszło we wrześniu 1901 roku podczas wojny filipińsko-amerykańskiej. Jeden dzwon był w posiadaniu 9 Pułku Piechoty w jego południowokoreańskiej bazie wojskowej Camp Red Cloud, a dwa pozostałe znajdowały się w Bazie Sił Powietrznych im. Francisa E. Warrena w Cheyenne. Przedstawiciele Kościoła katolickiego na Filipinach, władze Filipin oraz mieszkańcy Balangiga starali się odzyskać dzwony od końca lat 50., ale ich wysiłki były nieskuteczne. Postęp w negocjacjach osiągnięto w sierpniu 2018 roku, dzwony zaś powróciły na Filipiny 11 grudnia 2018 roku, po 117 latach od ich zagarnięcia.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 00:16, 26 wrz 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Mrówkożer workowaty (2 października)[edytuj | edytuj kod]

Numbat Full Standing.jpg

Mrówkożer workowatygatunek ssaka, jedynego przedstawiciela rodzaju mrówkożer oraz rodziny mrówkożerowatych. Żyje współcześnie na niewielkim obszarze w południowo-zachodniej Australii Zachodniej, poza tym introdukowany w innych częściach Australii. Pierwotnie gatunek występował na rozległych obszarach południowej Australii, ale od XIX wieku jego areał został zredukowany z powodu zmian w środowisku powodowanych przez człowieka, w szczególności z powodu introdukcji lisa rudego. Jeden z dwóch podgatunków, zasiedlający środkową i wschodnią część kontynentu w międzyczasie wymarł. Mrówkożer związany jest współcześnie z lasami eukaliptusowymi, wcześniej obserwowany był w różnych formacjach. Spożywa głównie termity. Samica nie ma torby lęgowej. Zwierzę jest łatwe do rozpoznania z powodu charakterystycznych pasów na grzbiecie.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 00:16, 26 wrz 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Boophone (3 października)[edytuj | edytuj kod]

Boophone disticha.jpg

Boophonerodzaj roślin z rodziny amarylkowatych, obejmujący dwa gatunki, występujące naturalnie w Afryce na obszarze od południowego Sudanu do Republiki Południowej Afryki. Boophone disticha jest jedną z roślin cebulowych najczęściej stosowanych do celów leczniczych przez rdzenną ludność południowej Afryki. Rysunki tych roślin obecne są już w malowidłach skalnych. Pod koniec XX wieku odkryto w Prowincji Przylądkowej Wschodniej szczątki człowieka z ludu Khoisan zmumifikowanego z łuskami cebul Boophone disticha. Cebule są bardzo trujące, działają drażniąco na skórę. Napary z cebul przyjmowane doustnie powodują uspokojenie, znieczulenie, omamy wzrokowe, irracjonalne zachowanie, a w większych dawkach śpiączkę oraz śmierć. Rośliny te są stosowane również w celach rytualnych i jako narkotyk. Cieszą się szczególnie wysokim statusem u ludu Soto. W języku soto październik nazywa się mphalane-es-leshoma, co oznacza: okres kwitnienia Boophone disticha.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 00:16, 26 wrz 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Ekspozycja przygotowywana na 40 tydzień 2021 roku[edytuj | edytuj kod]

Tatra 600 Tatraplan (4 października)[edytuj | edytuj kod]

AutomobileTatra T-600 Tatraplan crop.jpg

Tatra 600 Tatraplansamochód osobowy klasy wyższej produkowany przez czechosłowackie przedsiębiorstwo Tatra w latach 1948–1952. Wywodził się z przedwojennej linii luksusowych aerodynamicznych samochodów Tatry. Wyróżniał się opływowym czterodrzwiowym nadwoziem i silnikiem o pojemności 2 l, chłodzonym powietrzem i umieszczonym z tyłu. Prędkość maksymalna załadowanego samochodu sięgała 130 km/h. Pojazd mógł pomieścić sześć osób, w tym trzy na przedniej kanapie, lecz było to niewygodne i utrudniało operowanie biegami. W skład wyposażenia wchodził zegar przed pasażerem, umieszczony symetrycznie do prędkościomierza. Na zamówienie było montowane radio Tesla. W Czechosłowacji, po objęciu władzy przez partię komunistyczną, luksusowe samochody Tatry nie były dostępne w wolnej sprzedaży dla ludności, natomiast przede wszystkim używane były jako samochody służbowe przez władze i instytucje oraz przedsiębiorstwa państwowe i organy bezpieczeństwa. Wyprodukowany w liczbie ponad 6 tysięcy sztuk, był eksportowany do wielu krajów.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:21, 3 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Perła w koronie (5 października)[edytuj | edytuj kod]

Janów-Nikiszowiec Kopalnia Giesche 3 1 0 8 1274 187859.jpg

Perła w koronie – polski film historyczno-obyczajowy z 1971 roku w reżyserii Kazimierza Kutza, drugie ogniwo tryptyku śląskiego tego samego reżysera, na które składały się także Sól ziemi czarnej oraz Paciorki jednego różańca. Film, oparty na autentycznych wydarzeniach, ukazuje losy górników strajkujących przeciwko zamknięciu należącej do niemieckich przedsiębiorców kopalni węgla kamiennego w polskiej części Górnego Śląska w latach 30. XX wieku. Perła w koronie została pozytywnie przyjęta przez krytyków oraz widzów, zdobywając szereg nagród na międzynarodowych festiwalach, a także otrzymując Grand Prix Lubuskiego Lata Filmowego. Rangę filmu po latach podkreślała Maria Lipok-Bierwiaczonek w Kwartalniku Filmowym, twierdząc, iż reżyser przywrócił Perłą w koronie godność Ślązakom, zmuszając ich do zamysłu nad własną zaniedbaną kulturą.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:21, 3 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Akcja ratunkowa w jaskini Tham Luang (6 października)[edytuj | edytuj kod]

Rescue equipment in Tham Luang entrance chamber (cropped3).jpg

Akcja ratunkowa w jaskini Tham Luang – akcja poszukiwawcza i ratunkowa, która miała miejsce w dniach od 23 czerwca do 10 lipca 2018 roku, mająca na celu uwolnienie 12 chłopców w wieku 11–16 lat i ich dwudziestopięcioletniego trenera z jaskini Tham Luang w północnej Tajlandii, w prowincji Chiang Rai. Chłopcy wraz z trenerem zaginęli 23 czerwca, a nurkowie odnaleźli ich wszystkich 2 lipca. Przez kilka dni przygotowano się do operacji ratunkowej, z kilku możliwych opcji ratowniczych wybrano wyprowadzenie dzieci przez doświadczonych nurków. W trakcie przygotowań zginął jeden z nurków zaopatrujących jaskinię w tlen. Sama akcja wyprowadzenia chłopców z jaskini zakończyła się sukcesem; po trzech dniach uratowano wszystkie osoby i poddano je obserwacji szpitalnej. W całej akcji brało udział ponad 1000 żołnierzy tajlandzkich oraz eksperci z wielu krajów. Akcji ratowniczej towarzyszyło duże zainteresowanie mediów z całego świata: do Tajlandii udało się ponad 1000 dziennikarzy. Operacja została oceniona jako największa oraz najbardziej złożona akcja ratunkowa w jaskini w historii.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:21, 3 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Torpedowce typu Sleipner (7 października)[edytuj | edytuj kod]

HNoMS Sleipner (H48).jpg

Torpedowce typu Sleipner – seria norweskich okrętów z okresu II wojny światowej i powojennego, składająca się z sześciu okrętów. Klasyfikowane jako niszczyciele, w rzeczywistości odpowiadały klasie torpedowców. Pierwotne uzbrojenie artyleryjskie stanowiły trzy pojedyncze armaty morskie kalibru 100 mm Bofors. Uzbrojenie przeciwlotnicze stanowiło pojedyncze nowoczesne działko automatyczne 40 mm Bofors i dwa wkm 12,7 mm Colt. Uzbrojenie torpedowe należało jednak ocenić jako dość słabe, składające się tylko z dwóch torped kalibru 533 mm w podwójnej obrotowej wyrzutni na śródokręciu. Od 1937 roku do wybuchu wojny, do służby w marynarce Norwegii weszły cztery okręty. Po upadku Norwegii, dwa zdobyte i dwa nowo ukończone okręty wcielono do niemieckiej Kriegsmarine, natomiast jeden po ucieczce operował z portów brytyjskich. Pięć okrętów przetrwało wojnę po której powróciły do marynarki norweskiej, przeklasyfikowane na fregaty. Nie były już intensywnie używane z uwagi na zużycie mechanizmów. Wycofano je w 1959 roku, po czym złomowano.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 19:21, 3 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

8.10. - powtórka z 1 października[edytuj | edytuj kod]

9.10. - powtórka z 2 października[edytuj | edytuj kod]

10.10. - powtórka z 3 października[edytuj | edytuj kod]

Ekspozycja przygotowywana na 42 tydzień 2021 roku[edytuj | edytuj kod]

Ostrolot białobrewy (18 października)[edytuj | edytuj kod]

White-browed Woodswallow (15395465843).jpg

Ostrolot białobrewy – gatunek małego ptaka z rodziny ostrolotów. Występuje w niemal całej Australii, lecz tereny lęgowe są skupione we wschodniej części kontynentu. Szczególnie rzadki jest w Australii Zachodniej. Po raz pierwszy gatunek formalnie opisał John Gould w 1837 roku. Holotyp pochodził z Nowej Południowej Walii. Długość ciała wynosi 18–19 cm, masa ciała – 30–41,1 g. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. Cecha ta wyróżnia ostrolota białobrewego na tle podrodziny, jako że poza dwoma gatunkami ostroloty są monomorficzne. Ich upierzenie jest też przeważnie w monotonnej kolorystyce. Zazwyczaj te ptaki żerują wśród drzew i w zaroślach. Niekiedy pokarmu szukają wśród kwiatów, owocujących krzewów lub na ziemi. Łączą się w grupy złożone z co najmniej 3–20 osobników, niekiedy kilkuset czy blisko 1000 lub więcej. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje ostrolota białobrewego za gatunek najmniejszej troski nieprzerwanie od 1988 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:41, 17 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Down in a Hole (19 października)[edytuj | edytuj kod]

Down in a Hole by Alice in Chains (Vinyl, 7") (UK-1993).jpg

Down in a Holeballada rockowa będąca piątym singlem amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, promującym opublikowany we wrześniu 1992 roku drugi album studyjny Dirt. Utwór w amerykańskiej edycji płyty został zamieszczony na czwartej pozycji. Jego czas trwania wynosi 5 minut i 38 sekund, co sprawia, że jest jedną z dłuższych kompozycji wchodzących w skład albumu. Autorem tekstu i kompozytorem jest Jerry Cantrell. Oprócz podstawowej wersji singel ukazał się również w rozszerzonych edycjach na terenie Europy. Utwór Alice in Chains odniósł umiarkowany sukces komercyjny, plasując się w pierwszej dziesiątce listy Album Rock Tracks – publikowanej przez amerykański tygodnik Billboard, a także docierając do top 40 w zestawieniach na Wyspach Brytyjskich. W późniejszym czasie kompozycja Down in a Hole trafiła na dwa kompilacyjne wydawnictwa grupy – Nothing Safe: Best of the Box oraz Music Bank.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:41, 17 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Zezowate szczęście (20 października)[edytuj | edytuj kod]

Andrzej Munk.png

Zezowate szczęście – polska komedia filmowa z 1960 roku w reżyserii Andrzeja Munka, nakręcona na podstawie scenariusza Jerzego Stefana Stawińskiego. Bohaterem Zezowatego szczęścia jest Jan Piszczyk, konformista próbujący osiągnąć akceptację społeczeństwa w burzliwych realiach ćwierćwiecza historii Polski, od rządów sanacji po czasy stalinizmu. W roli głównej wystąpił Bogumił Kobiela. Dzieło Munka i Stawińskiego, gdy ukazało się na ekranach kin, wywołało poruszenie wśród krytyków. Z jednej strony reżyser i scenarzysta byli atakowani za ośmieszanie historii Polski, z drugiej zaś – recenzenci dostrzegali w Zezowatym szczęściu uniwersalną przypowieść o konieczności zachowania własnej podmiotowości. Mnożyły się interpretacje wskazujące na inspirację Munka – między innymi – stylem filmowym Charliego Chaplina oraz groteską Witolda Gombrowicza.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:41, 17 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Zbrodnia w Dobromilu-Salinie (21 października)[edytuj | edytuj kod]

Salina tragedy - 003.jpg

Zbrodnia w Dobromilu-Salinie – masowy mord na więźniach aresztu w Dobromilu dokonany przez funkcjonariuszy NKWD w ostatnich dniach czerwca 1941 roku, po rozpoczęciu niemieckiej inwazji na ZSRR. Masowe egzekucje odbywały się zarówno w dobromilskim areszcie, jak i na terenie kopalni soli „Salina” pod Lackiem. Miały wyjątkowo brutalny charakter, gdyż enkawudziści, chcąc zachować zbrodnię w tajemnicy, zamordowali część więźniów przy użyciu młotów i innych tępych narzędzi. Ofiarą masakry padło prawdopodobnie od 500 do 1000 osób, w większości Ukraińców oraz Polaków. Obok mieszkańców Dobromila i okolic w gronie ofiar znalazło się wielu więźniów doprowadzonych z Przemyśla oraz Mościsk. Zbrodnia w Dobromilu-Salinie była jedną z wielu tzw. masakr więziennych, dokonanych przez NKWD po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:41, 17 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Mariotte (22 października)[edytuj | edytuj kod]

Mariotte at anchor.jpg

Mariottefrancuski eksperymentalny oceaniczny okręt podwodny z okresu I wojny światowej. Został zwodowany w lutym 1911 roku w stoczni Arsenal de Cherbourg, a do służby w Marine nationale wszedł w lutym 1913 roku. Okręt wyposażony był w sześć wyrzutni torped kalibru 450 mm: cztery wewnętrzne na dziobie oraz dwie zewnętrzne systemu Drzewieckiego, z łącznym zapasem 8 torped. Jednostka mogła przenosić torpedy Modèle 1909R o masie głowicy 114 kg i zasięgu 2000 metrów przy prędkości 33 węzłów lub Modèle 1911V o masie głowicy 110 kg i zasięgu 2000 metrów przy prędkości 36 węzłów. Początkowo operował na wodach kanału La Manche, a pod koniec 1914 roku został przeniesiony na Morze Śródziemne. Okręt został samozatopiony 26 lipca 1915 roku, po uszkodzeniu przez turecką artylerię w Dardanelach. Załoga w całości opuściła tonący okręt i została podjęta przez łodzie wysłane przez dowódcę baterii, trafiając do niewoli.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:41, 17 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

PWS-15 (23 października)[edytuj | edytuj kod]

PWS-15.jpg

PWS-15polski jednomiejscowy samolot myśliwski w układzie dwupłatu z lat 30. XX wieku konstrukcji inż. Aleksandra Grzędzielskiego oraz inż. Augusta Bobka-Zdaniewskiego, zbudowany w Podlaskiej Wytwórni Samolotów w Białej Podlaskiej. Oblatany w grudniu 1930 roku PWS-15 był studium porównawczym z zaprojektowanym w tym samym czasie jednopłatowym myśliwcem PWS-10. Mimo lepszych właściwości lotnych PWS-15 do produkcji seryjnej wszedł PWS-10, a dyrekcja wytwórni nakazała demontaż płatowca oraz zatajenie informacji o jego istnieniu i osiągach. Istnienie samolotu zostało potwierdzone przez jednego z konstruktorów – Augusta Bobka-Zdaniewskiego – po ponad 40 lat od jego zbudowania, w 1971 roku

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:41, 17 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Rameumptom (24 października)[edytuj | edytuj kod]

Rameumptom – w wierzeniach ruchu świętych w dniach ostatnich podwyższenie, na którym modlili się Zoramici. Źródłem relacji o Rameumptomie jest wchodząca w skład Księgi Mormona Księga Almy. Nierozerwanie związany z antynefickimi uczuciami Zoramitów, zajmował centralne miejsce w zoramickiej synagodze. Stanowił podstawę oligarchicznej struktury społecznej, służył do odmawiania modlitwy odrzucającej wiarę w Jezusa Chrystusa. Zajmuje poczesne miejsce w mormońskiej kulturze, w której łączony jest z dumą oraz podziałami wśród wiernych. Analizowany przez mormońskich teologów przy rozpatrywaniu wewnętrznej złożoności Księgi Mormona, znalazł również miejsce w mormońskiej sztuce. Rameumptom przewija się też w mormońskiej satyrze. Wraz z historią Zoramitów uwieczniony został w wyprodukowanym przez Kościół dwuczęściowym wideo Book of Mormon Stories z 1999 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 21:41, 17 paź 2021 (CEST)[odpowiedz]
  2. ?
  3. ?

Zajawki tematycznie pasujące do terminów późniejszych[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz Wojenny w Arnhem-Oosterbeek (1 listopada)[edytuj | edytuj kod]

Airborne Cemetery.jpg

Cmentarz Wojenny w Arnhem-Oosterbeekcmentarz znajdujący się pod opieką Komisji Grobów Wojennych Wspólnoty Narodów w Oosterbeek, położony niedaleko miasta Arnhem w Holandii. Został założony w 1945 roku i liczy obecnie 1764 groby z czasów II wojny światowej, oprócz czterech późniejszych niewojennych pochówków oraz dwóch grobów byłych pracowników Komisji. Większość osób pochowanych na cmentarzu to żołnierze alianccy polegli w operacji Market Garden, alianckiej próbie przekroczenia Renu w 1944 roku lub podczas wyzwalania miasta w następnym roku. Zwłoki zabitych w tych bitwach wciąż odkrywa się w okolicy, dlatego liczba osób pochowanych na cmentarzu stale rośnie. Najnowsze uroczystości pogrzebowe na cmentarzu wojskowym w Arnhem-Oosterbeek miały miejsce w 2016 roku, kiedy ponownie pochowano sześciu brytyjskich spadochroniarzy, wcześniej pogrzebanych jako nieznani i później zidentyfikowanych oraz rok później, kiedy na tej samej zasadzie odbył się pochówek jednego żołnierza.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 00:55, 1 lis 2020 (CET)[odpowiedz]
  2. Zala (dyskusja) 19:33, 1 lis 2020 (CET)[odpowiedz]
  3. ?

Sprawdzone zajawki[edytuj | edytuj kod]

Zajawki przygotowywane do ekspozycji[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Inne strony przygotowujące materiały na stronę główną Wikipedii: