Wikipedia:Propozycje do Dobrych Artykułów/Sojuz (pojazd kosmiczny)/2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sojuz (pojazd kosmiczny)[edytuj | edytuj kod]

Dyskusja zakończona
Rozpoczęcie: 1 sierpnia 2019 07:58:29 Zakończenie: 29 sierpnia 2019 07:58:29

Hasło od poprzedniego głosowania zostało znacznie rozbudowane, uźródłowienie zostało uzupełnione, rzecz jest opracowana w stopniu, który moim zdaniem mógłby nawet zawalczyć o medal. godaidajesz 07:58, 1 sie 2019 (CEST)

Poprzednie głosowanie

@Hermod @Kenraiz @Pikador @Farary @Astromp

Dostrzeżone błędy merytoryczne
Dostrzeżone braki językowe
  1. Nie jest to wielki błąd, ale w większości artu pojawia się schemat pisania dat "3 sierpnia 2019", a w części "3 sierpnia 2019 roku". Fajnie byłoby to ujednolicić. Michozord (dyskusja) 09:18, 3 sie 2019 (CEST)
Tam, gdzie miało to sens, ujednoliciłem --godaidajesz 22:12, 3 sie 2019 (CEST)
Dostrzeżone braki uźródłowienia
  1. Nadal sporo akapitów jest pozbawionych przypisów. Szczególne braki widać w sekcji Budowa statków Sojuz. Dasz radę uzupełnić? Michozord (dyskusja) 09:18, 3 sie 2019 (CEST)
    Dodałem źródła w tej sekcji, ale jeszcze będę nad tym pracował --godaidajesz 14:50, 3 sie 2019 (CEST)
  2. W razie dalszych wątpliwości co do uźródłowienia, wskazuję główne twierdzenia, które nie mają podanego źródła (Uwaga: poniższe zdania zostały zebrane podczas wstępnej lektury pierwszej połowy artykułu, czyli do sekcji „Sojuz TMA-M”. Dalej już nie szukałem.)- Jacek555 17:07, 22 sie 2019 (CEST):
    • Sojuz A miał być pojazdem dla dwuosobowej załogi. Moduł Sojuz B był członem napędowym pozwalającym na skierowanie statku załogowego w kierunku Księżyca. Z kolei Sojuz W miał być wyposażony w zbiorniki z paliwem, przy pomocy których mogły być zasilane silniki Sojuza B. Każdy z tych pojazdów kosmicznych miał być oddzielnie wynoszony na orbitę okołoziemską przy pomocy rakiet nośnych typu R-7. Połączenie wszystkich modułów w jedną całość miało mieć miejsce dopiero na orbicie. Operacja ta nastręczała konstruktorom najwięcej problemów.
    • wielozadaniowego trzymiejscowego statku przeznaczonego do wykonywania operacji manewrowania i cumowania na orbicie okołoziemskiej, przeprowadzania eksperymentów naukowych oraz przejścia kosmonautów ze statku na statek przez otwarty kosmos. Indeks wprowadzony przez ministerstwo obrony Związku Radzieckiego to 11F615 (11Ф615). Pojazdowi pozostawiono nazwę Sojuz przewidzianą wcześniej dla statku dla programu księżycowego.
    • W zależności od tego rozróżniano modele 7K-OK(A) oraz 7K-OK(P). Węzły umożliwiały wprawdzie sztywne połączenie statków kosmicznych, ale nie posiadały wewnętrznego włazu i przejście kosmonautów do drugiego pojazdu możliwe było tylko poprzez wyjście na zewnątrz statku.
    • Aparat lądujący nie wylądował miękko na Ziemi, lecz uderzył w taflę Jeziora Aralskiego i zatonął. W przypadku gdyby na jego pokładzie znajdowała się załoga, nie miałaby szans na ratunek.
    • z trzyosobową załogą, w której byli: Walerij Bykowski, Jewgienij Chrunow oraz Aleksiej Jelisiejew. Oba statki miały połączyć się na orbicie, a Chrunow i Jelisiejew mieli przesiąść się do Sojuza 1. Wkrótce po starcie Komarowa okazało się, że w jego statku nie otworzyły się w pełni baterie słoneczne, a w związku z tym pojazd miał za mało energii, aby przeprowadzić planowane dokowanie. Podjęto decyzję o odwołaniu startu Sojuza 2. Cel wyprawy zmieniono na lot autonomiczny po orbicie okołoziemskiej. Niestety misja miała tragiczny koniec. Podczas operacji powrotu na Ziemię nie zadziałał prawidłowo system spadochronowy, który na wysokości 7 kilometrów miał rozpocząć wytracanie prędkości przez Sojuza. Kapsuła z kosmonautą roztrzaskała się o Ziemię i całkowicie spłonęła.
    • (ЛОК) – statku mogącego wejść na orbitę Księżyca. Oba jednak nie są formalnie zaliczane do pojazdów typu Sojuz
    • Katastrofa Sojuza 1 oraz śmierć Komarowa były mocnym ciosem dla radzieckiego załogowego programu kosmicznego. Podczas ustalania przyczyn wypadku stwierdzono wiele usterek i błędów konstrukcyjnych. Jednym z nich była wada głównego spadochronu, którą ujawniono również w statku Sojuz 2. Gdyby doszło do jego startu, także ten lot mógł mieć tragiczny koniec.
    • doszło do rozhermetyzowania kabiny i śmierci kosmonautów Dobrowolskiego, Wołkowa i Pacajewa.
    • nastąpił 3 lipca 1974. Pomimo różnych modyfikacji, jakie statek przechodził w późniejszych latach, utrzymano dla niego oznaczenie 7K-T.
    • dwa dni później połączył się z amerykańskim statkiem kosmicznym Apollo. Było to pierwsze w historii astronautyki połączenie w kosmosie pojazdów skonstruowanych w rywalizujących do tej pory pomiędzy sobą krajach. Kosmonauci obu krajów mogli przechodzić z jednego statku do drugiego.
    • Szósty egzemplarz nigdy nie został wyniesiony w kosmos.
    • Projekt ten nosił również nazwę Zwiezda (nie należy go jednak mylić z modułem Międzynarodowej Stacji Kosmicznej). W 1967 jego rozwój został spowolniony z uwagi na to, że pojawiła się koncepcja budowy załogowej stacji orbitalnej o przeznaczeniu wojskowym.
    • w którym litera S oznaczała statek do celów specjalnych. Było to rozwinięcie wersji 7K-OK, ale z licznymi modyfikacjami. Na początku 1970 ostatecznie zaniechany został projekt Sojuza WI jako kompleksu wojskowo-badawczego. Pomimo tego nadal prowadzono prace nad modelem 7K-S. Miał to być wojskowy statek kosmiczny mogący wykonać lot autonomiczny. Dzięki długotrwałej pracy nad tym modelem była możliwa gruntowna zmiana wielu systemów pokładowych statku. Pojazd otrzymał nowy system napędowy i nawigacyjny oraz komputer pokładowy. Poza tym udoskonalono m.in. system komunikacyjny, a także system zapewniający bezpieczne lądowanie tego aparatu.
    • Ponownie pojazd został wyposażony w baterie słoneczne, co pozwoliło na przedłużenie możliwości autonomicznego lotu do 4 dni. Czas, przez który statek mógł znajdować się w składzie kompleksu orbitalnego, został wydłużony do 180 dni.
    • odbył się 13 marca 1986, celem były stacje: Salut 7 oraz Mir.
    • (zastąpił system Igła), lżejszy system spadochronowy, nowy silnik pojazdu i poprawiony system lądowania. Czas przez jaki statek mógł być przycumowany do stacji orbitalnej, tak jak w przypadku Sojuza T, wynosił do 180 dni.
    • po raz pierwszy z załogą na pokładzie. Odtąd statki Sojuz TM regularnie dostarczały załogi na stację orbitalną Mir, a później na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Trwało to do 2002 roku, gdy zastąpiono je Sojuzami TMA.
    • w niektórych modułach Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz w węźle cumowniczym wahadłowców cumujących do ISS.
    • Bardzo szybko stało się jasne, że wielu amerykańskich astronautów z uwagi na swój wzrost i wagę nie będzie mogło uczestniczyć w lotach eksploatowanych wówczas statków Sojuz. Ewentualni kandydaci musieli spełniać ściśle określone kryteria w tym zakresie.
    • Indeks nadany przez Ministerstwo Obrony Rosji był taki sam jak poprzednio, tj. 11F732 (11Ф732).
    • Jednym z podstawowych zadań dla projektantów było wygospodarowanie wolnej przestrzeni w lądowniku Sojuza. Było to stosunkowo trudne z uwagi na ograniczone rozmiaru samej kapsuły oraz znaczną liczbę zainstalowanych tam urządzeń. Wiele z nich musiało zostać przeprojektowanych lub skonstruowanych od nowa.
    • Kolejne zmiany dotyczyły między innymi komputerów pokładowych oraz silników lądownika.
    • Obecnie pojazd ten jest dla Międzynarodowej Stacji Kosmicznej zarówno statkiem transportowym, jak i ratunkowym. W razie konieczności nagłej ewakuacji stała załoga ISS zawsze ma do dyspozycji kapsuły, dzięki którym będzie mogła powrócić na Ziemię. Statki Sojuz TMA w odstępach około 180 dni są wymieniane na nowe i tyle też trwa mniej więcej okres pobytu kolejnych załóg na ISS.
Nie można było od razu? Wszystko to jest w źródłach, nawet tych linkowanych, wystarczyło zacząć z innej pozycji. Wszystko to jest w źródłach, ale teraz to już mi się nie chce nawet do tego siadać, bo i tak jakiś służbista zaraz znajdzie jakiś brakujący przypis i inne formalne braki, zamiast się włączyć w prace. I tak nikomu nie zależy na opracowywaniu takich artykułów. --godaidajesz 08:34, 25 sie 2019 (CEST)
  • Zapis zasad WP:WER określa czytelnie, że „obowiązek wykazania weryfikowalności informacji spoczywa na użytkowniku, który ją dodaje” – to oznacza, że to Ty masz obowiązek zadbania, by uźródłowienie artykułu nie rodziło wątpliwości. Zasady wyjaśniają także jak należy o to zadbać: „Artykuły Wikipedii powinny więc być weryfikowalne (w skrócie: WER), co oznacza, że informacje wprowadzane do Wikipedii powinny mieć wskazane wiarygodne źródła, z których pochodzą” a „Czytelnicy muszą mieć możliwość potwierdzenia informacji przedstawionych w artykułach”. Dalej czytamy, że „Obowiązek jest wypełniony poprzez umieszczenie w treści artykułu odnośników bibliograficznych do rzetelnego źródła, które zawiera informację dodaną do artykułu”. Nie jesteś nowym użytkownikiem, więc podstawowe zasady nie powinny być dla Ciebie zaskoczeniem. I – uwaga – nie występuję tutaj jako służbista czyhający na braki, a zgłoszone do odznaczenia artykuły, nie mają przejść weryfikacji fuksem, ale być na prawdę na jak najwyższym poziomie. Czyli artykuł nie jest DA lub AnM, bo ktoś przymknął oko, ale dlatego, że są najlepsze. No i na koniec podkreślam, że ja nie mam kompetencji by omijać zasady. Wyczyść braki przed końcem czasu dyskusji, lub napraw później i spróbuj znów zgłosić artykuł za jakiś czas. Powodzenia. Jacek555 12:18, 25 sie 2019 (CEST)
Dostrzeżone braki w neutralności
Dostrzeżone błędy techniczne
Poprawiono
Sprawdzone przez
  1. ZA Hermod (dyskusja) 21:18, 3 sie 2019 (CEST)
  2. Michozord (dyskusja) 19:08, 8 sie 2019 (CEST)

--Lukasz2 (dyskusja) 23:15, 18 sie 2019 (CEST)

Uwagi po upływie standardowego czasu oceny

Niestety, ale bardzo duże fragmenty artykułu nie mają przypisów, co powoduje, że są małe szanse na przyznanie odznaczenia DA (nie mówiąc o Medalu). Póki co, formalne przesłanki do przedłużenia występują, ale potrzeba sporo pracy, by artykuł osiągnął wymagane minimum. Przy okazji pozwalam sobie zwrócić uwagę sprawdzającym, że weryfikowalność należy do kluczowych wymagań, więc złożenie podpisu potwierdzające fakt sprawdzenia, winien obejmować także ten aspekt. Jacek555 14:03, 16 sie 2019 (CEST)

  • Powtórne głosowanie za „nie”, szkoda ale to nieprzegrana wojna , tylko bitwa. Hermod (dyskusja) 00:00, 17 sie 2019 (CEST)
  • Pomogłoby, gdybyś na przykład wskazał te fragmenty, to byłoby konstruktywne dla projektu. Chociaż przyznam, że jestem rozczarowany, więcej ludzi jara się pokemonami, niż lotami w kosmos :| --godaidajesz 18:55, 17 sie 2019 (CEST)
  • Wydawało mi się, że to nie wymaga wyjaśniania. Popatrz choćby na zakończenia poszczególnych akapitów. Jeśli nie ma tam przypisu, to oznacza, że myśl logiczna zawarta w danym akapicie nie została poparta źródłem. Ale przy artykułach, które budowało na przestrzeni czasu wiele osób, trudno ocenić, do którego zdania wewnątrz części logicznej autor nie zna źródła, które by dane twierdzenia potwierdzały. Jacek555 22:31, 17 sie 2019 (CEST)
"Wydawało" to dobre słowo --godaidajesz 23:15, 17 sie 2019 (CEST)
Nie, dobra, pieprzyć to, mamy arty o Soniku naddźwiękowym jeżu i naddźwiękowych kolczatkach, ale latający od 70 lat w kosmos statek nie spełnia wymagań, bo ma tylko 90 przypisów, a nie 110, bo nikt nie umie nic dodać, tylko stwierdzać braki. Sorry, koledzy, pa na jakiś czas, muszę ochłonąć. --godaidajesz 23:19, 17 sie 2019 (CEST)
  • Jak wspomniałem wyżej (oraz jak wyjaśniali Farary w poprzednim głosowaniu), WP:WER należy do podstawowych zasad projektu. Dlatego mało prawdopodobne jest, byś o tym nie wiedział. A próba odwracania kota ogonem nie ma większego sensu. Nikt się nie uwziął na ten artykuł. I kwestia nie jest w ilości przypisów, ale w jakości i zadbaniu, by na ich podstawie czytelnik był w stanie zweryfikować, że twierdzenia są prawdziwe. Artykuł zwyczajnie nie spełnia wymagań, a nie ja dokonywałem jego zgłoszenia do odznaczenia. Ochłoń proszę, a jeśli będziesz nadal chciał by artykuł miał odznaczenie, to postaraj się, by każde twierdzenie zawarte w artykule miało oparcie w konkretnym, wskazanym źródle. Klucz jest prosty. Powodzenia. Jacek555 00:00, 18 sie 2019 (CEST)