Wikiprojekt:GLAM/Projekty/Rok obrzędowy z Wikipedią/źródła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Źródła ogólne, etnografia polska[edytuj | edytuj kod]

  • Oskar Kolberg:Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce [1]
  • Piotr Kowalski: Leksykon Znaki Świata. Omen, przesąd, znaczenie: Warszawa -Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ​ISBN 83-01-12561-6​.
  • Teresa Lewińska:Polskie ludowe instrumenty muzyczne.Katalog zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, Warszawa 2001, ​ISBN 83-88654-25-X
  • Roman Reinfuss: Meblarstwo ludowe w Polsce, Wrocław- Warszawa - Kraków - GdańskZakład Narodowy im. Ossolińskich- Wydawinctwo PAN, 1977.

Miasteczko Śląskie[edytuj | edytuj kod]

Marzanna[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006. ​ISBN 83-235-0234-X​.
  • Zofia Staszczak: Śląska forma Marzanny i Gaika na tle porównawczym, Instytut Śląski w Opolu 1964

Chobienice[edytuj | edytuj kod]

Siwki wielkanocne[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Brencz: Siwki - zwyczajowe pochody przebierańców na Wielkanoc, mapa i komentarz nr 854, w: Atlas Języka i Kultury Ludowej Wielkopolski, t. 11, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2005
  • Andrzej Brencz: Wielkopolski rok obrzędowy. Tradycja i zmiana, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2006
  • Oskar Kolberg: Dzieła wszystkie, t. 23, Pomorze, Wrocław-Poznań, 1962-1967

Wilamowice[edytuj | edytuj kod]

  • J. Latosiński: Monografia miasteczka Wilamowic, Kraków 1909
  • J. Majerska: Wymysiöejer fibl, Warszawa 2013
  • Europejskie i regionalne instrumenty ochrony języków zagrożonych, red. L. M. Nijakowski, Warszawa 2013

Śmiergust[edytuj | edytuj kod]

  • J. Gara: Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słowniku języka wilamowskiego, Bielsko-Biała 2004
  • Tymoteusz Król: Śmiergust wilamowski. Stan badań [w:] Artes. Prace studentów Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2014,
  • http://www.smiergust.wilamowice.pl/lany-poniedzialek-w-wilamowicach-tradycja

Lednica Górna[edytuj | edytuj kod]

Siuda Baba[edytuj | edytuj kod]

  • Barbara Ogrodowska: Zwyczaje, obrzędy i tradycje w Polsce. Warszawa: Verbinum, 2001, s. 190.
  • Tadeusz Seweryn: Tradycje i zwyczaje krakowskie. Kraków: Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne, 1961.
  • Julian Zinkow: Krakowskie podania, legendy i zwyczaje (oraz wybór podań i legend jurajskich). Kraków: Wydawnictwo „Platan”, 2004.
  • Julian Zinkow: Krakowskie podania, legendy i zwyczaje : fikcja-mity-historia. Kraków: Verso, 2007. ISBN 978-83-919281-1-0. (nukat [2])
  • Julian Zinkow, Jadwiga Malkiewicz: Krakowskie i jurajskie podania, legendy, zwyczaje. Kraków: Wydawnictwo "Platan", 1994. ISBN 83-85222-33-2. (fragmenty w google books [3])
  • Krystyna Kaczyńska-Ślusarczyk: Siuda Baba. Wieliczka: Miejski Dom Kultury, 2001. ISBN 83-913596-0-3. (dostępna w bibliotece UJ [4])
  • Praca zbiorowa: Wieliczka. Miniprzewodnik. Helion, 2012. (google books [5])

Łączyńska Huta[edytuj | edytuj kod]

Ścinanie kani[edytuj | edytuj kod]

  • http://www.kaszubi.pl/o/gdynia/artykulmenu?id=529
  • Piotr Schamndt: Sobótka, ścinanie kani, ogień i czary na Kaszubach. Gdynia: 2014
  • Jan Rompski: Ścinanie kani. Kaszubski zwyczaj ludowy.. Toruń: 1973
  • Bernard Sychta. Zbiór podań, opowieści i legend kaszubskich. „Lud”. 8:19

Nowa Wieś Reszelska[edytuj | edytuj kod]

Pielgrzymka[edytuj | edytuj kod]

Dubiny[edytuj | edytuj kod]

    • Grzegorz M. Bartosik: Przez Ciebie jaśnieje radość: kult Maryi w liturgiach Wschodu i Zachodu. Niepokalanów: Wydawnictwo Ojców Franciszkanów, 1998. ISBN 83-87638-02-1.
  • Jarosław Charkiewicz: Wielkie święta prawosławne: zarys historii i ikonografii. Warszawa: Warszawska Metropolia Prawosławna, 2013. ISBN 978-83-60311-69-1.
  • Grzegorz Sroka: Święte miejsca i cudowne ikony: prawosławne sanktuaria na Białostocczyźnie, Orthdruk 2001, ISBN 8385368698, 9788385368694

Zaśnięcie Bogurodzicy - obchody w cerkwi dubińskiej[edytuj | edytuj kod]