Wiktar Iwaszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktar Iwaszkiewicz
Віктар Івашкевіч
Ilustracja
Wiktar Iwaszkiewicz w Warszawie, 26 września 2011
Data i miejsce urodzenia

21 września 1959
Mińsk

Data śmierci

3 października 2013

Wiceprzewodniczący Partii BNF
Okres

od 2007

Przynależność polityczna

Partia BNF

Sekretarz Generalny Partii BNF
Okres

od 2003
do 2007

Przynależność polityczna

Partia BNF

Sekretarz Generalny Białoruskiego Frontu Ludowego
Okres

od 1990
do 1995

Przynależność polityczna

Białoruski Front Ludowy

Wiktar Antonawicz Iwaszkiewicz (biał. Віктар Антонавіч Івашкевіч, ros. Виктор Антонович Ивашкевич, Wiktor Antonowicz Iwaszkiewicz; ur. 21 września 1959 w Mińsku, zm. 3 października 2013) – białoruski polityk, działacz związkowy i ekologiczny, dziennikarz, członek Białoruskiego Frontu Ludowego i Białoruskiego Kongresu Demokratycznych Związków Zawodowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 21 września 1959 w Mińsku, w Białoruskiej SRR. W latach 1981–1990 pracował jako robotnik na Mińskiej Kolei. W latach 1990–1995 pełnił funkcję sekretarza wykonawczego Zarządu Białoruskiego Frontu Ludowego „Odrodzenie”. W 1991 roku ukończył zaocznie Wydział Dziennikarstwa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego[1].

W 1987 organizował białorusko-łotewski protest przeciw budowie elektrowni wodnej na Dźwinie oraz akcję na rzecz ratowania Prypeci. W 1989 zorganizował strajk kierowców autobusów miejskich w Mińsku, a w 1991 był koordynatorem komitetów strajkowych w mińskich zakładach.

W 1990 został wybrany sekretarzem generalnym Białoruskiego Frontu Ludowego "Odrodzenie" (do 1995). Pracował jako dyrektor Społecznego Centrum Naukowo-Badawczego "Białoruska perspektywa" (1995–1999) oraz redaktor naczelny pisma "Raboczy" (1997–2002). Od 2003 do 2007 ponownie pełnił obowiązki sekretarza generalnego BFL, a w 2007 został wybrany wiceprzewodniczącym Frontu. W 2009 był wymieniany wśród kandydatów na prezesa partii. Brał udział w tzw. wyborach parlamentarnych na Białorusi 2008. W marcu 2010 została zarejestrowana jego kandydatura do Rady Miejskiej w Mińsku[2].

Wielokrotnie karany za działalność społeczno-polityczną, w 2002 został skazany na dwa lata pozbawienia wolności za publikację artykułu "Miejsce złodzieja jest w więzieniu" (ros. "Вор должен сидеть в тюрьме"), będącym komentarzem do prezydenckiej kampanii wyborczej 2001. Wyrok odbył w zakładzie karnym w Baranowiczach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]