Wiktor (Czołakow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor
Wukoło Czołakow
Biskup niski
Ilustracja
Kraj działania  Serbia
Data i miejsce urodzenia 1793
Kałofer
Data i miejsce śmierci 1888
Belgrad
Biskup niski
Okres sprawowania 1872–1881
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia niska
Śluby zakonne do 1835
Prezbiterat do 1835
Chirotonia biskupia 28 maja 1872
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 maja 1872
Miejscowość Konstantynopol
Miejsce Cerkiew św. Szczepana
Konsekrator Hilarion (Michajłowski)
Współkonsekratorzy Panaret (Miszajkow), Dosyteusz (Stojczew)

Wiktor, imię świeckie Wukoło Czołakow, w brzmieniu zserbizowanym Vukolo Čolaković (ur. w Kałoferze, zm. 1888 w Belgradzie) – bułgarski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Według różnych źródeł rozpoczął życie mnisze w monasterze Chilandar na Athosie lub w monasterze Narodzenia Matki Bożej w rodzinnym Kaloferze. W 1835 był już archimandrytą i przedstawicielem monasteru Chilandar w Niszu. Jako przedstawiciel eparchii niskiej brał udział w bułgarskim soborze cerkiewno-narodowym w 1871, który wybrał pierwszego zwierzchnika Egzarchatu Bułgarskiego, metropolitę Antyma. W 1872 został pierwszym biskupem niskim w jurysdykcji Egzarchatu Bułgarskiego[1].

W 1874 wszedł do Świętego Synodu Egzarchatu Bułgarskiego, jednak jako zwolennik przynależności eparchii niskiej do Serbskiego Kościoła Prawosławnego przestał brać udział w jego posiedzeniach i został z Synodu wykluczony. W 1878, gdy Nisz znalazł się w granicach Serbii, przeszedł razem z całą eparchią do Serbskiej Cerkwi Prawosławnej. Pozostawał na katedrze do 1881, gdy został z niej usunięty, gdyż popierał metropolitę belgradzkiego Michała w konflikcie z władzami świeckimi. Jako miejsce stałego pobytu wyznaczono dla niego monaster Petkovica. Zmarł w 1888 i został pochowany w cerkwi św. Marka w Belgradzie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Kalinik II
Biskup niski
1872 – 1881
Następca
Nestor (Popović)