Wiktor Balcarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Balcarek
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1915
Świętochłowice
Data i miejsce śmierci 30 sierpnia 1998
Bytom

Wiktor Balcarek (ur. 29 grudnia 1915 w Świętochłowicach, zm. 30 sierpnia 1998 w Bytomiu) – polski szachista.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 19491957 sześciokrotnie awansował do finałów mistrzostw Polski, w 1950 roku w Bielsku-Białej zdobył tytuł mistrza kraju. Reprezentował Polskę na olimpiadzie szachowej w Moskwie w 1956 roku, uzyskując wynik 1½ z 7 partii z pozycji drugiego rezerwowego[1].

Grał w barwach śląskich klubów, najdłużej reprezentował "Start" Katowice. Jako reprezentant tego klubu oraz miasta Katowic (w 1946) zdobył łącznie 12 medali drużynowych mistrzostw Polski: złoty (1958), trzy srebrne (1957, 1959, 1973) oraz osiem brązowych (1946, 1955, 1956, 1960, 1963, 1965, 1968, 1970).

Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był we wrześniu 1956 r., zajmował wówczas 174. miejsce na świecie[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzedni
Kazimierz Plater
Mistrz Polski w szachach
1950
Następny
Bogdan Śliwa