Wiktor Biały

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiktor Biały (ps. Julian, Węgliński, ur. 18 grudnia 1889 w Warszawie, zm. 3 sierpnia 1924 w Warszawie) – polski działacz ruchu robotniczego, ślusarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1920 wstąpił do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (KPRP), w 1922 awansował na sekretarza Komitetu Dzielnicowego Warszawa-Powiśle. Od 1923 był członkiem Komitetu Wojewódzkiego KPRP. Działał w warszawskim oddziale klasowego Związku Robotników Przemysłu Metalowego w Polsce. W 1921 został na 2 miesiące aresztowany. We wrześniu 1921 brał udział w kampanii wyborczej do Rady Kasy Chorych miasta Warszawy. Podczas demonstracji pierwszomajowej w 1922 szedł na czele pochodu, niosąc sztandar Komitetu Warszawskiego KPRP. Podczas kampanii wyborczej do Sejmu jesienią 1922 kierował kolportażem komunistycznych druków propagandowych z ramienia Związku Proletariatu Miast i Wsi (ZPMiW). W sierpniu 1923 był współorganizatorem warszawskiej konferencji KPRP, na której został członkiem Komitetu Warszawskiego KPRP. 19 IX-2 X 1923 brał udział w II Zjeździe KPRP w Bołszewie pod Moskwą, po powrocie został kierownikiem warszawskiej techniki partyjnej. Współorganizował strajk powszechny w listopadzie 1923, który sparaliżował pracę większości zakładów przemysłowych Warszawy. Wiosną 1924 kierował organizacją komunistycznego pochodu pierwszomajowego. Był kilkakrotnie zatrzymywany przez policję i osadzany w areszcie, ale z braku dowodów zwalniano go. W dniu 3 sierpnia 1924 w Teatrze Powszechnym zorganizowano wiec poparcia dla strajkującego Zagłębia Dąbrowskiego, podczas tego zgromadzenia udanego zamachu na Wiktora Białego dokonał oddział bojowy PPS, pod dowództwem Rajmunda Jaworowskiego[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1985.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Warszawy, PWN Warszawa 1975