Wiktor Czarkowski-Golejewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Czarkowski-Golejewski
Ilustracja
(fot. zbiory Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie)
rotmistrz rezerwy kawalerii rotmistrz rezerwy kawalerii
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1888
Wysuczka
Data śmierci 1940
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 8 Pułk Ułanów
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Wiktor Czarkowski-Golejewski
ilustracja
Przyczyna śmierci zbrodnia katyńska
Rodzice Tadeusz, Maria
Krewni i powinowaci Cyryl (brat) Kajetan (brat przyrodni)

Wiktor Czarkowski-Golejewski herbu Habdank (ur. 24 sierpnia 1888 w Wysuczce, zm. 1940) – polski ziemianin, rotmistrz rezerwy kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 24 sierpnia 1888 jako syn Tadeusza (1859-1945) herbu Habdank, I ordynata na Wysuczce i Marii z domu Zaleskiej (1862-1893) herbu Dołęga[1][2][3]. Był bratem Cyryla (1885-1940) i bratem przyrodnim Kajetana (1897-1977).

Majątkiem rodzinnym była Wysuczka[4] z zamkiem. Ponadto do rodziny Czarkowskich-Golejewskich należał majątek z pałacem w Zagrobeli na zachodnich przedmieściach Tarnopola, który Wiktor po zakończeniu I wojny światowej przekazał na rzecz szkoły rolniczej[5].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień rotmistrza rezerwy kawalerii ze starszeństwem z 1 czerwca 1919[6][7]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 8 Pułku Ułanów w garnizonie Kraków (podobnie jak jego przyrodni brat por. Kajetan Czarkowski-Golejewski)[8][9]. W 1934, oficer pospolitego ruszenia kawalerii był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnopol[10].

Był ziemianinem, posiadał majątek w Janówce (województwo tarnopolskie)[1], gdzie prowadził uprawę ziemi[11][12]. W drugiej połowie lat 30. był członkiem zarządu oddziału Związku Oficerów Rezerwy RP[13][14]. W marcu 1936 został wybrany przez Tarnopolską Radę Wojewódzką na członka Wydziału Wojewódzkiego w Tarnopolu[15]. Był prezesem Tarnopolskiego Koła Doświadczalnego z siedzibą w Zagrobeli, działającego w ramach Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego we Lwowie[16].

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę w dniu 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD w swoim majątku w Janówce Zagrobelnej[1][17]. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku[18]. W 1940 został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 41/2-20 oznaczony numerem 3187)[19]. Jego brat Cyryl także został ofiarą zbrodni katyńskiej na terenach ukraińskich. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Kolekcja muzealna. Wiktor Czarkowski-Golejewski. zbiory.mhf.krakow.pl. [dostęp 2018-04-15].
  2. Wiktor Czarkowski-Golejewski – profil na stronie Sejm Wielki. sejm-wielki.pl. [dostęp 2015-03-08].
  3. Tadeusz Czarkowski-Golejewski – profil na stronie Genealogia Grochowski. genealogia.grocholski.pl. [dostęp 2015-06-30].
  4. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Część II. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006, s. 215. ISBN 83-89188-46-5.
  5. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Część II. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006, s. 142. ISBN 83-89188-46-5.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 697.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 619.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 616.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 558.
  10. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 270, 963.
  11. Adam Lityński: Sprawozdanie z prac i działalności rolniczych kół doświadczalnych Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego we Lwowie. Wyniki doświadczeń polowych przeprowadzonych na terenie Małopolski Wschodniej za rok 1933. Puławy: 1935, s. 102, 105, 110.
  12. Adam Lityński: Sprawozdanie z prac i działalności rolniczych kół doświadczalnych Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego we Lwowie. Wyniki doświadczeń polowych przeprowadzonych na terenie Małopolski Wschodniej za rok 1935. Puławy: 1936, s. 107, 116, 119.
  13. Zamek zbarazki odbudowują oficerowie rezerwy. „Wschód”. Nr 6, s. 2, 20 marca 1936. 
  14. Dalsza akcja w sprawie odbudowy historycznego zamku zbaraskiego. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”. Nr 1119, s. 2, 9 marca 1936. 
  15. Pierwsze zebranie Tarnopolskiej Rady Wojewódzkiej. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”. Nr 1122, s. 1, 12 marca 1936. 
  16. Adam Lityński: Sprawozdanie z prac i działalności rolniczych kół doświadczalnych Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego we Lwowie. Wyniki doświadczeń polowych przeprowadzonych na terenie Małopolski Wschodniej za rok 1933. Puławy: 1935, s. 94.
  17. Mariusz Nowak. Polityka władz radzieckich wobec środowiska arystokratycznego w okresie podboju ziem wschodnich II Rzeczypospolitej (IX-X 1939 r.). „Niepodległość i Pamięć”. Nr 13/1 (22), s. 49, 2006. 
  18. Lista przetrzymywanych wymienia dosł. Czarkowski-Golejewski junior oraz Czarkowski-Golejewski senior. Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 211. ISBN 83-7001-294-9.
  19. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 15. [dostęp 2015-03-08].
  20. Ogłoszenie o nadaniu Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”. Nr 9, s. 1, 1 lipca 1928. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]