Wiktor Emanuel di Savoia-Carignano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Emanuel
ilustracja
Wiktor Emanuel (2009)
wizerunek herbu
pretendent do tronu Włoch
Okres od 18 marca 1983
Poprzednik Humbert II
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia sabaudzka
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1937
Neapol
Ojciec Humbert II
Matka Maria Józefa Belgijska
Żona Marina Ricolfi Doria
Dzieci Emanuel Filibert, książę Wenecji i Piemontu

Wiktor Emanuel Sabaudzki, właśc. Wiktor Emanuel Albert Karol Teodor Humbert Bonifacy Amadeus Damian Bernard January Maria Sabaudzki (wł. Vittorio Emanuele Alberto Carlo Teodoro Umberto Bonifacio Amadeo Damiano Bernardino Gennaro Maria di Savoia) (ur. 12 lutego 1937 w Neapolu) – książę Neapolu i pretendent do tronu Królestwa Włoch.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był księciem Neapolu i jednocześnie ostatnim następcą tronu królestwa Italii. Obecnie jest głową dynastii sabaudzkiej (wł. Casa di Savoia) i tytułuje się królem Włoch, a także Królem Jerozolimy. Jego nadzieje na objęcie tronu swego kraju rozwiały się po referendum konstytucyjnym 2 czerwca 1946 roku, kiedy społeczeństwo włoskie większością 54,3% głosów zadecydowało o zniesieniu monarchii i przyjęciu republikańskiej formy rządów, jednocześnie wybierając przedstawicieli do Zgromadzenia Konstytucyjnego.

Został następcą tronu we Włoszech 9 maja 1946 roku. Monarchia została zniesiona w jego kraju 13 czerwca 1946 roku, był więc następcą tronu przez 34 dni. W Szwajcarii został namiętnym kolekcjonerem monet. Pasją tą zaraził się od swego dziadka.

W 1983 roku zmarł jego ojciec, król Humbert II, którego pogrzeb zgromadził około 350 tys. jego rodaków na uroczystości i 23 mln przed telewizorami. Razem z Wiktorem Emanuelem, jego rodziną, księciem Monako Rainierem III, wysłannikiem prezydenta Francji Mitteranda i arcyksięciem Ottonem Habsburgiem w pogrzebie wziął udział legat papieski.

Włączył się w politykę Włoch występując z oficjalnymi roszczeniami do tronu, 15 grudnia 1969 ogłosił się jednostronnie królem Włoch. Jego sprawę wspomaga partia Alleanza Monarchica wydająca również gazetę „Italia Reale” (Królewskie Włochy).

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

11 stycznia 1970 w Las Vegas Wiktor Emanuel wziął ślub cywilny z Mariną Ricolfi Doria (ur. 12 lutego 1935 w Genewie). Świadkiem tego ślubu był szach IranuReza Pahlawi. 7 października 1971 para wzięła ślub kościelny w Teheranie. Mają jednego syna – Emanuela Filiberta, księcia Wenecji i Piemontu (ur. 22 czerwca 1972 w Genewie), który ożenił się z aktorką francuską Clotilde Courau i ma dwie córki – Wiktorię i Luizę.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

  • W nocy 17 sierpnia 1978 r. będąc na pokładzie jachtu Cocke, aby odzyskać swoją łódkę, śmiertelnie postrzelił śpiącego na pokładzie jachtu Mapagia 19-letniego Dirka Hamera. Po trwającym 13 lat procesie uznany za winnego nielegalnego posiadania broni i skazany na sześć miesięcy więzienia w zawieszeniu. Prokuratura wycofała zarzut zabójstwa[1].
  • 16 czerwca 2006 został aresztowany i oskarżony o korupcję i stręczycielstwo[2].
  • W 2007 r. Wiktor Emanuel i jego syn Emanuel Filibert zgłosili wniosek o odszkodowanie od państwa włoskiego w wysokości 260 mln euro tytułem strat finansowych i krzywd moralnych oraz zwrotu nieruchomości. Rząd włoski odrzucił te żądania[3].
  • W czerwcu 2006 jego kuzyn – Amadeusz, książę Aosty ogłosił siebie głową rodziny sabaudzkiej i prawowitym księciem Sabaudii, tym samym zakwestionował prawa Wiktora Emanuela i jego syna. Amadeusz twierdził, że Wiktor Emanuel został wykluczony z sukcesji po tym jak w 1971 poślubił Marinę Ricolfi Doria bez wymaganej zgody swojego ojca i ówczesnej głowy rodziny – Humberta II. Wiktor Emanuel i jego syn wnieśli do sądu sprawę o zakazanie Amadeuszowi używania tytułu Księcia Sabaudii. Pierwsze obrady odbyły się w sądzie w Arezzo, w styczniu 2010 zapadł wyrok[4]. Sąd uznał, że Amadeusz niesłusznie ogłosił się głową rodziny i nie ma prawa tytułować się księciem Sabaudii, tym samym przychylił się do stanowiska Wiktora Emanuela i jego syna. Dodatkowo sąd nakazał Amadeuszowi zapłacić kuzynowi 50 tys. euro oraz pokryć koszty sądowe procesu[5]. Amadeusz zapowiedział apelację[4]. W dniu 15 września 2010 roku ogłoszono wyrok, który uchylał wyrok pierwszej instancji, pozwalając Amadeuszowi i jego synowi Aimone na używanie nazwisko „Sabaudzki”.

Tytuły i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Rodowód[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
Wiktor Emanuel II
 
 
Humbert I
 
 
 
 
 
 
Maria Adelajda Habsburg-Lotaryńska
 
 
Wiktor Emanuel III
 
 
 
 
 
 
Ferdinand Sabaudzki-Genua
 
 
Małgorzata Sabaudzka-Genua
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Saksońska
 
 
Humbert II
 
 
 
 
 
 
Mirosław Petrović-Njegoš
 
 
Mikołaj I Czarnogórski
 
 
 
 
 
 
Anastazja Marcinowicz
 
 
Helena Czarnogórska
 
 
 
 
 
 
Piotr Vukotić
 
 
Milena Vukotić
 
 
 
 
 
 
Helena Vervodić
 
Wiktor Emanuel di Savoia-Carignano
 
 
 
 
 
Leopold I Koburg
 
 
Filip Koburg
 
 
 
 
 
 
Ludwika Maria Orleańska
 
 
Albert I Koburg
 
 
 
 
 
 
Karol Antoni Hohenzollern-Sigmaringen
 
 
Maria Luiza Hohenzollern-Sigmaringen
 
 
 
 
 
 
Józefina Badeńska
 
 
Maria Józefa Belgijska
 
 
 
 
 
 
Maksymilian Bawarski
 
 
Karol Teodor Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
Ludwika Wilhelmina Wittelsbach
 
 
Elżbieta Gabriela Bawarska
 
 
 
 
 
 
Michał I Bragança
 
 
Maria Józefa Portugalska
 
 
 
 
 
 
Adelajda Löwenstein-Wertheim-Rosenberg
 

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Wiktor Emanuel III
Książę Neapolu
od 1947
Następca
nadal
Poprzednik
Humbert II
Coat of arms of the Kingdom of Italy (1870).svg Pretendent do tronu Włoch
od 1983
Coat of arms of the Kingdom of Italy (1870).svg Następca
nadal