Wiktor Legowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wiktor Legowicz
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1949
Tomaszów Mazowiecki
Zawód dziennikarz radiowy
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Wiktor Józef Legowicz (ur. 2 kwietnia 1949 w Tomaszowie Mazowieckim[1]) – polski dziennikarz radiowy. Syn filozofa Jana Legowicza.

Życiorys[edytuj]

W 1971 ukończył pedagogikę na Uniwersytecie Warszawskim.

Od 1970 związany z Programem III Polskiego Radia. W latach 1983–1991 był dyrektorem programowym tej stacji, od 1994 do 1997 pełnił obowiązki zastępcy dyrektora Trójki, później pozostał jako komentator. Od 1992 autor codziennej audycji gospodarczej Informator ekonomiczny[1].

Był także zastępcą redaktora naczelnego dziennika „Nowa Europa” i współpracownikiem miesięcznika „Radio-Lider”, został również wykładowcą dziennikarstwa na UW. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, następnie Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL/RP[1].

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

W 2000, za wybitne zasługi dla Polskiego Radia, został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2], a w 2015, za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju Polskiego Radia, otrzymał Krzyż Oficerski tego orderu[3].

Laureat nagrody Ostre pióro w 1999, 2002 i 2005[4].

Przypisy

  1. a b c Elżbieta Ciborska: Leksykon polskiego dziennikarstwa. Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2000, s. 299–3000. ISBN 83-7151-330-5.
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 listopada 2000 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2001 r. Nr 4, poz. 78).
  3. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 lipca 2015 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2015 r. poz. 889).
  4. Wiktor Legowicz. polskieradio.pl. [dostęp 2015-04-10].