Wiktor Weintraub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wiktor Weintraub (ur. 10 kwietnia 1908 w Zawierciu, zm. 14 lipca 1988 w Cambridge, Massachusetts) – polski historyk literatury polskiej i dyplomata żydowskiego pochodzenia.

W latach 19251929 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 19341937 w Warszawie, w latach 19371939 w Paryżu jako stypendysta naukowy rządu francuskiego.

W latach 19411942 pracownik biura prasowego Ambasady RP w Kujbyszewie (ZSRR), po układzie Sikorski-Majski. Ewakuowany do Iranu, następnie w Palestynie. W latach 19431945 redaktor wychodzącego w Jerozolimie dwutygodnikaW drodze”.

Po wojnie na emigracji. W latach 19451950 w Londynie, (m.in. redaktor The Polish Fortnightly Review). W roku 1950 osiadł na stałe w USA. W latach 19501954 wykładowca, 19541978 profesor slawistyki Uniwersytetu Harvarda w Cambridge. Od 1971 kierował na Uniwersytecie Harvarda katedrą polonistyki ufundowaną przez A. Jurzykowskiego. Od 1953 członek redakcji Harvard Slavic Studies. Publikował w londyńskich Wiadomościach i paryskiej Kulturze. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Od 1988 członek Polskiej Akademii Nauk.

Autor studiów o kulturze i literaturze staropolskiej (głównie doby renesansu i baroku) oraz o wielkich romantykach.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • Styl Jana Kochanowskiego, Kraków 1932.
  • Udział Prus Książęcych w reformacji polskiej : przegląd badań, Warszawa 1935.
  • Z dziejów Rabelaisgo w Polsce, Kraków 1936.
  • Szkice z historii literatury polskiej : epoka porozbiorowa, wybrał Wiktor Weintraub, Londyn: Instytut Polski w Wielkiej Brytanii 1947.
  • Blaski i nędze dziejów życia prof. Tarlego, Newtown 1948.
  • Prądy i zagadnienia kulturalne w Z.S.S.R., Londyn: Instytut Bliskiego i Środkowego Wschodu "Reduta" 1949.
  • Rosja w kulturze Zachodu, Londyn: "Reduta" 1949.
  • Studia rusycystyczne na Zachodzie, Londyn: Instytut Bliskiego i Środkowego Wschodu "Reduta" 1949.
  • Literature as Prophecy, 1959.
  • Mickiewicz, Quinet i towianizm, Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego 1973.
  • Profecja i profesura. Mickiewicz, Michelet i Quinet., Warszawa 1975.
  • Rzecz czarnoleska, Kraków: Wydawnictwo Literackie 1977.
  • Nowe studia o Janie Kochanowskim, Kraków: Wydawnictwo Literackie 1991, ​ISBN 83-08-02276-6
  • Od Reja do Boya , Warszawa: PIW 1977.
  • Poeta i prorok. Rzecz o profetyzmie Mickiewicza, Warszawa: PIW 1982, ​ISBN 83-06-00799-9
  • Mickiewicz – mistyczny polityk : i inne studia o poecie, Warszawa: Wyd. IBL PAN 1998, ​ISBN 83-87456-13-6
  • O współczesnych i o sobie. Wspomnienia, sylwetki, szkice literackie, Kraków 1994, ​ISBN 83-7006-127-3

Linki zewnętrzne[edytuj]