Wiktor Zborowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Zborowski
Ilustracja
Wiktor Zborowski (2017)
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1951
Warszawa
Zawód aktor
Współmałżonek

Maria Winiarska

Lata aktywności od 1969
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Strona internetowa

Wiktor Zborowski (ur. 10 stycznia 1951 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, radiowy (Teatr Polskiego Radia) i dubbingowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w Warszawie (1969) oraz Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1973).

Od 1972 roku członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, z której wystąpił na początku lat 80.[1]

Ma 198 cm wzrostu. W młodości trenował koszykówkę w Polonii Warszawa, był członkiem juniorskiej reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn. W klasie maturalnej doznał kontuzji, która przerwała jego karierę[2].

Jest autorem hasła „Teraz Polska[3].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Seriale[edytuj | edytuj kod]

Etiudy filmowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1988: Szczęściarz – Baltazar
  • 2005: Profesor – Profesor
  • 2008: Supermax
  • 2017: Plica Polonica – Lektor
  • 2017: Uczciwi ludzie – Stryj

Teatr Telewizji[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Zborowski jest synem prawnika, prokuratora i wiceministra sprawiedliwości, Adama Zborowskiego (1919–1993) oraz Hanny z domu Kobuszewskiej[4] (1921–2012) – siostry lekarki Marii Kobuszewskiej-Faryny (1920–2009) i aktora Jana Kobuszewskiego (1934–2019). Żonaty z aktorką Marią Winiarską, z którą ma dwie córki: prezenterkę telewizyjną Hannę (ur. 1983) i aktorkę Zofię (ur. 1987), która jest żoną siatkarza Andrzeja Wrony (ur. 1988). Ma także trzy wnuczki: Ninę (ur. 2013) i Milę (ur. 2017) – córki Hanny, a także Nadzieję (ur. 2021), córkę Zofii

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dominik Cwikła, Zborowski dla wSensie.pl: Złożyłem podanie do PZPR, ale wystąpiłem z partii po kilku latach, wsensie.pl [dostęp 2018-05-29] (pol.).
  2. „Przypadkiem nie zostałem sportowcem” – wywiad z W. Zborowskim dla magazynu „Dlaczego”, data publikacji 2011.02.02. onet.pl. [dostęp 2015-08-02].
  3. „Teraz Polska” – idea, hasło, godło.
  4. Hanna Zborowska, Humor w genach, wyd. Wyd. 1 w tej ed., popr. i rozsz, Warszawa: Wydawnictwo Nisza, 2011, ISBN 978-83-62795-01-7, OCLC 802105661 [dostęp 2021-09-11].
  5. MKiDN – Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis [dostęp 2021-01-04] (pol.).
  6. Laureaci Wielkiego Splendora (pol.). polskieradio.pl. [dostęp 2014-12-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]