Wiktoria z Saksonii-Coburga-Kohary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktoria z Saksonii-Coburga-Kohary ze swoją kuzynką królową Wiktorią, 1852

Viktoria Franziska Antonia Juliane Luise von Sachsen-Coburg-Saalfeld-Koháry (ur. 14 lutego 1822 w Wiedniu, zm. 10 grudnia 1857 w Claremont House, Anglia) – księżna Nemours.

Wiktoria była córką księcia Ferdynanda z Saksonii-Coburga-Saalfeld i księżniczki Marii Antonii Koháry. Jej ojciec był drugim synem Franciszka z Saksonii-Coburga-Saalfeld i Augusty Reuss-Ebersdorf. Jej matka była córką i dziedziczką Franciszka Józefa, księcia Koháry de Csábrág i Szitnya. Kiedy Franciszek Józef zmarł w 1826, Maria Antonia odziedziczyła jego majątek na Słowacji i na Węgrzech, a jej mąż dodał człon Koháry do swojego nazwiska. Od tego momentu Wiktoria nazywana była Sachsen-Coburg-Gotha-Koháry. Wśród jej rodzeństwa ciotecznego znajdowali się m.in.: królowa Wiktoria Brytyjska i jej mąż – książę książę Albert z Saksonii-Coburga-Gothy, a jej bratem był król Portugalii – Ferdynand II.

27 kwietnia 1840 w Saint-Cloud, Wiktoria wyszła za mąż za Ludwika Karola Orleańskiego, księcia Nemours, syna Ludwika Filipa I, króla Francji, i Marii Amelii Burbon-Sycylijskiej. Parze urodziło się czworo dzieci, ale Wiktoria zmarła dwa miesiące po urodzeniu córki Blanki. Została pochowana w kaplicy Św. Karola w Weymouth, skąd w 1979 jej ciało przeniesiono do kaplicy królewskiej w Dreux.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]