Wiktymologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wiktymologia (łac.-gr. nauka o ofierze z łac. victima 'ofiara' i gr. lógos 'mowa, słowo, wypowiedź') – nauka zajmująca się ofiarami przestępstw oraz badaniem roli ofiary w genezie przestępstwa, zwłaszcza ustaleniem czynników tworzących podatność na stanie się ofiarą przestępstwa oraz metod zapobiegania temu.

Termin „wiktymologia” pojawił się w literaturze kryminologicznej z końcem lat czterdziestych XX wieku. Za twórców wiktymologii uznaje się Hansa von Hentinga, rumuńskiego adwokata oraz Benjamina Mendelsohna, psychologa z Niemiec. Wiktymologia jest dyscypliną dynamiczną (rozwojową).

Koncepcje wiktymologii[edytuj]

Obecnie funkcjonuje kilka koncepcji wiktymologii.

W koncepcji wiktymologii ogólnej Benjamina Mendelshona wiktymologia ujmowana jest jako samodzielna, odrębna dyscyplina naukowa, zajmująca się wszystkimi ofiarami w społeczeństwie, niezależnie od źródeł ich pokrzywdzenia.

Nieco węższą przedmiotowo jest koncepcja nowej wiktymologii sformułowana przez R. Eliasa, zgodnie z którą wiktymologia powinna zajmować się ofiarami pogwałceń praw człowieka oraz ofiarami przestępstw.

Większość[kto?] współczesnych kryminologów preferuje koncepcje wiktymologii kryminalnej, która zorientowana jest na ofiarę przestępstwa, wiktymizację oraz system wymiaru sprawiedliwości, co pozwala na pełniejsze wyjaśnienie fenomenu przestępczości oraz społecznej reakcji na nią.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]