Wilczy Młyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Poznania Wilczy Młyn
Część Poznania
Ilustracja
Ulica Macieja Rataja (w tle Elektrociepłownia Karolin)
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miasto Poznań
SIMC 0970419
Populacja (2010)
• liczba ludności

1210
Nr kierunkowy (+48) 61
Tablice rejestracyjne PO
Plan Wilczego Młyna
Plan Wilczego Młyna
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Wilczy Młyn
Wilczy Młyn
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Wilczy Młyn
Wilczy Młyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wilczy Młyn
Wilczy Młyn
Ziemia52°26′21″N 16°57′22″E/52,439167 16,956111
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Wilczy Młyn – część Wilczaka w Poznaniu i zarazem jednostka obszarowa w Systemie Informacji Miejskiej (SIM)[1], w obrębie osiedla samorządowego Naramowice, w pobliżu ulicy Lechickiej. Obecnie z Wilczym Młynem utożsamiane jest dość izolowane osiedle domów jednorodzinnych i szeregowych.

Według danych z 1 stycznia 2010 r. Wilczy Młyn zamieszkiwało 1210 osób[2].

Granice[edytuj | edytuj kod]

Terytorium Wilczego Młyna jest jednym z bardziej izolowanych w Poznaniu. Zabudowania koncentrują się wzdłuż przecznic ulicy Macieja Rataja, od ulicy Lechickiej w kierunku starorzecza Warty.

Wedle Systemu Informacji Miejskiej jednostka obszarowa Wilczy Młyn mieści się w granicach:[1]

  • od wschodu i południa: obrzeżem lasu na tyłach nieruchomości;
  • od zachodu: ulicą Lechicką;
  • od północy: na tyłach działek.

Struktura zabudowy i komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Fort IVa

Zabudowę osiedla stanowią wyłącznie domy jednorodzinne i szeregowe. Istnieje tu bardzo niewielka sieć handlu i usług. Na ulicy Lechickiej znajdował się do początku 2012 roku przystanek linii minibusowej o numerze 121[3] (była to pierwsza w Poznaniu linia minibusowa w ramach zintegrowanej taryfy). Linia 121 nie cieszyła się jednak zbytnim powodzeniem ze względu na swoja trasę co spowodowało jej likwidację. Na początku roku 2012 radny osiedla Naramowice - Krzysztof Nowikowski przeprowadził bardzo skuteczne konsultacje zarówno z mieszkańcami jak i ZTM czego efektem była korekta trasy autobusu 78. Wcześniej kursował on od osiedla Szarych Szeregów do ronda Kaponiera, natomiast od 1 września 2012 roku od Szarych Szeregów do ronda Śródka przez ulicę Lechicką (przy osiedlu Wilczy Młyn). Od września 2013 roku przy osiedlu zatrzymuje się także linia nocna nr 248. Zmiany te spowodowały trwałe przyłączenie mieszkańców do komunikacji publicznej miasta. W pobliżu (na północy) przebiega obwodnica kolejowa Poznania.

Na terenie Wilczego Młyna znajduje się Fort IVa Twierdzy Poznań.

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa dzielnicy pochodzi od licznych w tym rejonie młynów (obecnie nie istniejących). Nazwy ulic zlokalizowanych na terenie osiedla stanowią jedną grupę toponimiczną – od nazwisk osób i organizacji polskich związanych z II wojną światową – np. Batalionów Chłopskich, Zygmunta Berlinga, Obrońców Tobruku czy Jana Piekałkiewicza. Nazwy te nadano w 1986[4].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Wilczy Młyn jest terenem interesującym przyrodniczo - utworzono tu użytek ekologiczny o tej samej nazwie - chroni on przede wszystkim siedliska ugorowe, ale też niewielki areał wilgotnych łąk. W obrębie flory występują tu m.in.: pałka szerokolistna, jeżogłówka gałęzista, wierzba biała i krucha oraz czyżnie. W okolicach Fortu IVa rośnie wiekowy las sosnowy.

Z fauny na terenie Wilczego Młyna występuje m.in. nornik północny (Microtus oeconomus)[5][6]. W połowie lat 60. XX wieku notowano także remiza i żabę śmieszkę, a z roślin zanokcicę północną[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b System Informacji Miejskiej - Mapa Jednostek Obszarowych. Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu. [dostęp 2017-11-16].
  2. Załącznik nr 2 do Uchwały Nr LXIX/941/V/2010 Rady Miasta Poznania z dnia 16 marca 2010 r.
  3. Poznań - NaszeMiasto.pl, www.mmpoznan.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).
  4. Wydarzenia w Poznaniu w 1985 roku. Część trzecia, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1/1987, s.126, ISSN 0137-3552
  5. Jan Śmiełowski, Radosław Dzięciołowski, Drobne i duże ssaki, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2002, s.189, ISSN 0137-3552
  6. Sławomir Janyszek, Magdalena Szczepanik-Janyszek, Okolice Góry Moraskiej, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2002, ss.239-240, ISSN 0137-3552
  7. praca zbiorowa, Przegląd wielkopolskich zabytków przyrody, PiWRL, Poznań, 1966, ss.300, 302

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000, Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2004, ​ISBN 83-87157-01-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]