Wilga złota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilga złota
Oriolus auratus[1]
Vieillot, 1817
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

wilgowate

Podrodzina

wilgi

Rodzaj

Oriolus

Gatunek

wilga złota

Podgatunki
  • O. a. auratus Vieillot, 1817
  • O. a. notatus W. Peters, 1868
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Wilga złota[3] (Oriolus auratus) – gatunek ptaka z rodziny wilgowatych (Oriolidae), występujący w Afryce Subsaharyjskiej. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono dwa podgatunki O. auratus[4][5][6]:

Być może stanowią one osobne gatunki[3][7].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wilga złota zamieszkuje znaczną część Afryki Subsaharyjskiej. Unika suchych terenów oraz nizinnych lasów. Preferuje wilgotne lasy równikowe oraz sawannę.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd

Upierzenie samca żółte z czarnymi fragmentami skrzydeł i sterówek. Wilgę złotą można odróżnić od wilgi zwyczajnej (która w Afryce zimuje) po większej ilości żółtego koloru na skrzydłach (skrzydła wilgi zwyczajnej są w całości czarne).

Upierzenie samic jest brązowo-żółte, od wilg zwyczajnych odróżnia je większy kontrast w barwie tułowia i skrzydeł oraz czarne plamy wokół oczu.

Rozmiary

Długość ciała około 20 cm; masa ciała 60–80 g[8].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo w kształcie koszyka zbudowane jest z suchych traw i szczątków roślin połączonych ze sobą pajęczą siecią. Przeciętna średnica gniazda wynosi od 8 do 9 cm, a głębokość około 5 cm. Zawieszone jest przeciętnie 10 metrów nad ziemią, między dwiema gałęziami i z dala od pnia.

Sezon lęgowy trwa od sierpnia do stycznia. Samica składa od 2 do 5 jaj (najczęściej 2–3). Okres inkubacji trwa około 17 dni, pisklęta pozostają w gnieździe przeciętnie przez 15 dni (karmione są przez oboje rodziców).

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Wilgi złote żywią się głównie szarańczami, gąsienicami, muchówkami, a także owocami.

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje wilgę złotą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako zazwyczaj pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oriolus auratus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Oriolus auratus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. a b c d Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Oriolinae Vigors, 1825 - wilgi (wersja: 2021-01-16). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-06].
  4. Wilga zlota (Oriolus auratus) (ang.). Avibase. [dostęp 2009-12-30].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Orioles, drongos, fantails (ang.). IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-06].
  6. African Golden Oriole (Oriolus auratus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-14)].
  7. K.A. Jønsson, M.P.K. Blom, P.Z. Marki, L. Joseph, G. Sangster, P.G.P. Ericson & M. Irestedt. Complete subspecies-level phylogeny of the Oriolidae (Aves: Passeriformes): Out of Australasia and return. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 137, s. 200–209, 2019. DOI: 10.1016/j.ympev.2019.03.015 (ang.). 
  8. Loriot doré Oriolus auratus (fr.). W: Oiseaux.net [on-line]. [dostęp 2021-03-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]