Wilgi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilgi
Oriolinae[1]
Vigors, 1825
Przedstawiciel podrodziny – wilga złotogrzbieta (O. xanthornus)
Przedstawiciel podrodziny – wilga złotogrzbieta (O. xanthornus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina wilgowate
Podrodzina wilgi
Typ nomenklatoryczny

Oriolus galhula Linnaeus = Coracias oriolus Linnaeus, 1758

Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Wilgi[8] (Oriolinae) – podrodzina ptaka z rodziny wilgowatych (Orilolidae).

Występowanie[edytuj]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w większości strefę międzyzwrotnikową (z wyjątkiem wilgi zwyczajnej, która na czas lęgów przylatuje do strefy umiarkowanej)[9].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 13-32 cm, masa ciała 30-125 g[10].

Systematyka[edytuj]

Nazewnictwo[edytuj]

Nazwa rodzajowa pochodzi od nazwy gatunkowej Coracias oriolus Linnaeus, 1758 (późnośredniowieczna łacina: oriolus i aureolus – „wilga zwyczajna”)[11]. Melodyjne nawoływania wilgi zwyczajnej są charakterystyczną cechą europejskich lasów na wiosnę[11].

Podział systematyczny[edytuj]

Do podrodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunki[8]:

Uwagi

  1. Greckie μιμητης mimētēs – „imitator, naśladowca” (μιμεομαι mimeomai – „naśladować”.
  2. Rodzaj Mimetes King, 1826.
  3. Grecki przedrostek α- a-; rodzaj Mimeta Vigors & Horsfield, 1827.
  4. Greckie νεος neos – „nowy”; rodzaj Mimeta Vigors & Horsfield, 1827.
  5. Rodzaj Broderipus Bonaparte, 1854; greckie ορνις ornis, ορνιθος ornithos – „ptak”.

Przypisy

  1. a b Oriolinae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. P.P. King: Narrative of a Survey of the Intertropical and Western Coasts of Australia. Performed between the years 1818 and 1822. Cz. 2. Londyn: John Murray, 1826, s. 418. (ang.)
  3. N.A. Vigors, T. Horsfield. A Description of the Australian Birds in the Collection of the Linnean Society; with an Attempt at arranging them according to their natural Affinities. „Transactions of the Linnean Society of London”. 15, s. 326, 1827 (ang.). 
  4. New generic names, with some notes on others. W: G.M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 2. Londyn: Whiterby, 1913-1915, s. 62. (ang.)
  5. List of additions of new sub-species to, and changes in, my "List of the Birds of Australia". W: G.M. Mathews: Austral avian record; a scientific journal devoted primarily to the study of the Australian avifauna. Cz. 3. Londyn: Whiterby, 1915-1916, s. 68. (ang.)
  6. G.M. Mathews. Broderipornis, new generic name for Broderipus Bonaparte (1854), not Broderipia J. E. Gray (1847). „Bulletin of the British Ornithologists' Club”. 50, s. 61, 1930 (ang.). 
  7. C. Linnaeus: Systema naturae: per regna tria natura, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 12. T. 1. Sztokholm: L. Salvii, 1766, s. 160. (łac.)
  8. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Vireonidae Swainson, 1837 - wireonkowate - Shrike-babblers, Erpornis and Vireos (wersja: 2016-07-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-08-31].
  9. F. Gill, D. Donsker (red.): Orioles, drongos & fantails (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-04].
  10. Walther i Jones 2008 ↓, s. 716-718, 721-754, 727-731.
  11. a b J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-05-06]. (ang.)
  12. K.A. Jønsson, K. Delhey, G. Sangster, P.G.P. Ericson, M. Irestedt. The evolution of mimicry of friarbirds by orioles (Aves: Passeriformes) in Australo-Pacific archipelagos. „Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences”. 1833 (1833), s. 20160409, 2016. DOI: 10.1098/rspb.2016.0409 (ang.). 
  13. F.E. Rheindt, R.O. Hutchinson. A photospot odyssey through the confused avian taxonomy of Seram and Buru (southern Moluccas). „Birding Asia”. 7, s. 18-38, 2007 (ang.). 
  14. P.C. Rasmussen, J.C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 8487334679. (ang.)
  15. Walther i Jones 2008 ↓, s. 722.

Bibliografia[edytuj]

  1. B. Walther, P. Jones: Family Oriolidae (Orioles). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008, s. 692-731. ISBN 84-96553-45-0. (ang.)