Wilgotnica czerniejąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wilgotnica stożkowata)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilgotnica czerniejąca
Wilgotnica czerniejąca: zdjęcie
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina wodnichowate
Rodzaj Hygrocybe
Gatunek wilgotnica czerniejąca
Nazwa systematyczna
Hygrocybe conica (Schaeff.) P. Kumm.
Führ. Pilzk. (Zwickau): 111 (1871)
Charakterystyczne czernienie trzonu
Starsze owocniki często czernieją

Wilgotnica czerniejąca (Hygrocybe conica (Schaeff.) P. Kumm.) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrocybe, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1871 r. [Jacob Christian Schaeffer|Schaeffr]] nadając mu nazwę Agaricus conicus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1871 r. P. Kumm., przenosząc go do rodzaju Hygrocybe[1].

Synonimów naukowych ma ponad 40. Wszystkie dawniej wyróżniane odmiany według Index Fungorum to również synonimy[2].

Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako bedłka koniczna, wilgotnica stożkowata, wilgotnica wysmukła[3].

Morfologia[edytuj]

Kapelusz

Średnicy 1-3(6) cm, młody – ostro stożkowaty, później dzwonkowato wypukły, na koniec rozpostarty, promieniście popękany, z ostro zakończonym garbkiem, w wilgotnych warunkach lepki, w czasie suszy jedwabiście lśniący, w kolorze nasyconej żółci, czerwonożółty, szkarłatnoczerwony, po uciśnięciu i z wiekiem czernieje[4].

Blaszki

Początkowo prawie wolne, później wolne, szerokie, wybrzuszone, grube, bladożółte do cytrynowożółtych[4].

Trzon

Wysokości od 6 do 8 cm, średnicy od 0,5 do 1 cm, cylindryczny, pusty, wzdłuż włókniście popękany, żółty, pomarańczowożółty, często o zielonkawym odcieniu, po uciśnięciu i z wiekiem czernieje[4].

Miąższ

Kruchy, żółty do pomarńczowożółtego, czerniejący. Zapach owocowy, smak cierpki[4].

Wysyp zarodników

Biały. Zarodniki (na podstawkach 4-zarodnikowych) o średnicy 7-9 x 4,5-6 µm lub (na podstawkach 2-zarodnikowych) 8-12(14) x 6-7,5 µm[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Występuje na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy i Afryki[5]. W Polsce jest pospolita[3].

Pojawia się od czerwca do października. Częsta na wilgotnych łąkach i pastwiskach[4].

Znaczenie[edytuj]

Grzyb lekko trujący, powoduje zaburzenia trawienne[4].

Przypisy

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e f g Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. s. 136. ISBN 83-7404-513-2.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].