Wilgowron mniejszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilgowron mniejszy
Quiscalus quiscula[1]
(Linnaeus, 1758)
Wilgowron mniejszy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Rodzina kacykowate
Rodzaj Quiscalus
Gatunek wilgowron mniejszy
Podgatunki
  • Q. q. versicolor Vieillot, 1819
  • Q. q. stonei Chapman, 1935
  • Q. q. quiscula (Linnaeus, 1758)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Pora występowania

     Przebywa stale

     Gniazduje

Wilgowron mniejszy[3] (Quiscalus quiscula) – gatunek ptaka z rodziny kacykowatych (Icteridae). Bardzo towarzyski.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono trzy podgatunki Q. quiscula[4][5][3]:

  • wilgowron spiżowy (Q. quiscula versicolor) – południowo-środkowa i południowo-wschodnia Kanada, środkowe USA.
  • Q. quiscula stonei – wschodnio-środkowe USA.
  • wilgowron mniejszy (Q. quiscula quiscula) – południowo-wschodnie USA.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 28–34 cm. Smukła sylwetka. Dziób duży, stożkowaty, lekko zakrzywiony. Ogon klinowaty, dłuższy u samca niż u samicy. Dorosłe ptaki całe czarne. Jeden z podgatunków ma jednolity purpurowy połysk na całym upierzeniu; u drugiego niebieski połysk kontrastuje z brązowym na grzbiecie. Tęczówki u obu podgatunków i u obu płci żółte. Młode czarne, tęczówki ciemne.

Zasięg, środowisko[edytuj | edytuj kod]

Pospolity w miastach, na polach uprawnych, w zaroślach na brzegach strumieni w środkowej i wschodniej części Ameryki Północnej. Zimę spędza we wschodniej części Ameryki Północnej.

Przypisy

  1. Quiscalus quiscula, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. BirdLife International 2012. Quiscalus quiscula. W: IUCN 2016. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-01-06]
  3. a b P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Icterinae Vigors, 1825 – kacyki (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-01-06].
  4. F. Gill, D. Donsker: New World warblers & oropendolas (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2016-01-06].
  5. Common Grackle (Quiscalus quiscula) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.