Wilhelm Henryk Hanowerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Portret księcia Wilhelma Henryka autorstwa Johana Zoffany'ego

William Henry (ur. 14 listopada 1743 w Londynie, zm. 25 sierpnia 1805 tamże) – książę Wielkiej Brytanii i Irlandii, Brunszwiku i Lüneburga (potocznie Hanoweru), od 19 listopada 1764 książę Gloucester i Edynburga oraz hrabia Connaught; Wojskowy, od 1793 marszałek polny

Urodził się jako czwarty syn (piąte spośród dziewięciorga dzieci) księcia Walii Fryderyka Ludwika i jego żony księżnej Augusty Sachsen-Gotha. Był wnukiem króla Wielkiej Brytanii Jerzego II oraz jego małżonki królowej Karoliny.

27 maja 1762 został odznaczony Orderem Podwiązki. Był członkiem Tajnej Rady i Royal Society.

6 września 1766 w Londynie poślubił owdowiałą 8 sierpnia 1763 po śmierci hrabiego Waldegrave Jamesa Waldegrave'a Marię Walpole, zostając jej drugim mężem. Para miała troje dzieci:

  • księżniczkę Zofię (1773–1844),
  • księżniczkę Karolinę (1774–1775),
  • księcia Wilhelma Fryderyka (1776–1834)

Miał również nieślubną córkę ze związku z Lady Almerią Carpenter – Louisę Marię La Coast (1782–1835).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]