Wilhelm IV Orański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelm IV Orański
Stadhouder Zjednoczonych Prowincji
Ilustracja
Wilhelm IV Orański
ilustracja herbu
Stadhouder Zjednoczonych Prowincji
Okres

od 1747
do 1751

Poprzednik

Wilhelm III Orański

Następca

Wilhelm V Orański

Dane biograficzne
Dynastia

Orańska-Nassau

Data i miejsce urodzenia

1 września 1711
Leeuwarden

Data i miejsce śmierci

22 października 1751
Haga

Ojciec

Jan Wilhelm Friso

Matka

Maria Ludwika z Hesji-Kassel

Żona

Anna Hanowerska

Dzieci

Karolina
Anna
Wilhelm V

Wilhelm IV Orański (ur. 1 września 1711, Leeuwarden - zm. 22 października 1751, Haga) – pierwszy dziedziczny stadhouder Republiki Zjednoczonych Prowincji.

Urodził się w Leeuwarden, w Niderlandach, jako syn Jana Wilhelma Friso – księcia Oranii-Nassau (głowy fryzyjskiej linii rodziny Oranje-Nassau) i jego żony – Marii Ludwiki z Hesji-Kassel. Urodził się jako pogrobowiec – sześć tygodni po śmierci swojego ojca. Po swoim ojcu odziedziczył urząd stadhoudera Fryzji i również stadhoudera Groningen (pod regencją swojej matki do 1731), a w 1722 został wybrany też na stadhoudera Geldrii.

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

25 marca 1734 poślubił Annę Hanowerską, Princess Royal, najstarszą córkę Jerzego II Hanowerskiego, króla Anglii, i jego żony Karoliny z Ansbachu. Wilhelm i Anna mieli 5 dzieci:

  1. córki, urodzone martwo w 1736 i 1739,
  2. księżniczkę Karolinę Oranje-Nassau (1743–1787), żonę Karola Chrystiana, księcia Nassau-Weilburg,
  3. księżniczkę Annę Oranje-Nassau (1746),
  4. Wilhelma V, księcia Oranii (1748–1806).

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1733 Wilhelm został kawalerem Orderu Podwiązki. W 1739 odziedziczył ziemie formalnie należące do linii Nassau-Dillenburg, a w 1743 odziedziczył również ziemie formalnie należące do linii Nassau-Siegen.

W kwietniu 1747, armia francuska weszła do Flandrii. W celu stłumienia konfliktów wewnętrznych wśród różnych frakcji Wilhelma mianowano na dziedzicznego powszechnego stadhoudera we wszystkich siedmiu Zjednoczonych Prowincjach. Wilhelm razem z rodziną przeniósł się wtedy z Leeuwarden do Hagi. Mimo że dotychczas Wilhelm miał małe doświadczenie w sprawach państwowych, od razu zyskał popularność wśród Holendrów. Przerwał on nakładanie podatków pośrednich, przez które niezależni przedsiębiorcy mieli okazję do nadużyć i zarabiania nielegalnie dużych kwot dla siebie. Był jednak również generalnym dyrektorem holenderskiej Vereenigde Oostindische Compagnie i przez to wspierał najbogatszych, a to pogłębiło jeszcze bardziej różnice między bogatymi i biednymi.

Wilhelm sprawował urząd generalnego stadhoudera całych Niderlandów aż do swojej śmierci (1751), w Hadze.