Wilhelm Troschel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilhelm Troschel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1823
Warszawa
Data i miejsce śmierci 2 marca 1887
Warszawa
Typ głosu bas
Gatunki opera
Zawód solista operowy, pedagog, kompozytor
Aktywność 1843-1865
WilhelmTroschel.png
Grób Wilhelma Troschela na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie

Wilhelm Troschel (używał także nazwiska Wilhelm Troszel[1]; ur. 26 sierpnia 1823 w Warszawie, zm. 2 marca 1887 tamże) - polski śpiewak, bas sceny warszawskiej, artysta operowy, nauczyciel śpiewu i kompozytor.

Był synem warszawskiego wytwórcy fortepianów i weterana powstania listopadowego, również Wilhelma[1][2]. Śpiewu uczył się m.in. u Augusta Freyera[1]. Zadebiutował 17 kwietnia 1843 rolą Rodolphe'a w operze Le lac des fées Daniela Aubera[1]. Pozostał śpiewakiem Opery Warszawskiej do 1865 roku[1].

Ceniony przez współczesnych za silny i dźwięczny głos obok wybornej metody i znakomitej gry, co stawiało go między pierwszorzędnymi artystami sceny.[potrzebny przypis] Był pierwszym odtwórcą roli Zbigniewa w Strasznym Dworze Stanisława Moniuszki[potrzebny przypis], a także roli stolnika w Halce tegoż kompozytora[1].

Kompozycje Troschela, głównie do śpiewu, były powszechnie lubiane za ich łatwość i wdzięczną melodyjność. Jako nauczyciel śpiewu położył zasługę przez szerzenie dobrej metody i gustu wśród licznego grona uczennic[3].

Był żonaty z Wilhelminą z Sennewaldów (1830-1915), córką wydawcy Gustawa Adolfa. Córka ich Paulina wyszła za znanego zegarmistrza Ludwika Lilpopa[3].

Jest autorem muzyki m.in. do popularnej pieśni religijno-patriotycznej Pod Twą obronę[4]. Skomponował także kilka innych pieśni religijnych[5].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f Laura WilliamsL. W. Macy Laura WilliamsL. W., The Grove Book of Opera Singers, Oxford University Press, 2008, s. 504, 583, ISBN 9780195337655 [dostęp 2016-07-13] (ang.).
  2. EugeniuszE. Szulc EugeniuszE., Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie: zmarli i ich rodziny, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1989, s. 571-572, ISBN 9788306016062 (pol.).
  3. a b S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
  4. PiotrP. Dahlig PiotrP., Tradycje muzyczne a ich przemiany: między kulturą ludową, popularną i elitarną Polski międzywojennej, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 1998, s. 212, ISBN 9788385938774 [dostęp 2016-07-12] (pol.).
  5. KatarzynaK. Janczewska-Sołomko KatarzynaK., Dyskopedia poloników do roku 1918, T. 3, Warszawa: Biblioteka Narodowa, 2002, s. 1122, 1339, 1575, ISBN 8370093299, OCLC 749268685 (pol.).