Wilhelm Troschel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wilhelm Troschel
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1823
Warszawa
Pochodzenie niemieckie
Data i miejsce śmierci 2 marca 1887
Warszawa
Typ głosu bas
Gatunki muzyka poważna
Zawód śpiewak, kompozytor, pedagog
Aktywność 1843-1865

Wilhelm Troschel, też Troszel (ur. 26 sierpnia 1823 w Warszawie, zm. 2 marca 1887 tamże)[1][2]polski śpiewak, bas sceny warszawskiej, artysta operowy, nauczyciel śpiewu i kompozytor niemieckiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem warszawskiego wytwórcy fortepianów i weterana powstania listopadowego, również Wilhelma[2][3]. Śpiewu uczył się m.in. u Augusta Freyera[2]. Zadebiutował 17 kwietnia 1843 rolą Rodolphe'a w operze Le lac des fées Daniela Aubera[2]. Pozostał śpiewakiem Opery Warszawskiej do 1865 roku[2].

Ceniony przez współczesnych za silny i dźwięczny głos obok wybornej metody i znakomitej gry, co stawiało go między pierwszorzędnymi artystami sceny.[potrzebny przypis] Był pierwszym odtwórcą roli Zbigniewa w Strasznym Dworze Stanisława Moniuszki[potrzebny przypis], a także roli stolnika w Halce tegoż kompozytora[2].

Kompozycje Troschela, głównie do śpiewu, były powszechnie lubiane za ich łatwość i wdzięczną melodyjność. Jako nauczyciel śpiewu położył zasługę przez szerzenie dobrej metody i gustu wśród licznego grona uczennic[4].

Był żonaty z Wilhelminą z Sennewaldów (1830-1915), córką wydawcy Gustawa Adolfa. Córka ich Paulina wyszła za znanego zegarmistrza Ludwika Lilpopa[4].

Grób Wilhelma Troschela na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie

Jest autorem muzyki m.in. do popularnej pieśni religijno-patriotycznej Pod Twą obronę[5]. Skomponował także kilka innych pieśni religijnych[6].

Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Barbara Chmara-Żaczkiewicz, Troschel Wilhelm, [w:] Elżbieta Dziębowska (red.), Encyklopedia muzyczna PWM, wyd. I, t. 11 T-V część biograficzna, Kraków: PWM, 2009, s. 153-154, ISBN 978-83-224-0905-3.
  2. a b c d e f Laura Williams Macy, The Grove Book of Opera Singers, Oxford University Press, 2008, s. 504, 583, ISBN 978-0-19-533765-5 [dostęp 2016-07-13] (ang.).
  3. Eugeniusz Szulc, Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie: zmarli i ich rodziny, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1989, s. 571-572, ISBN 978-83-06-01606-2 (pol.).
  4. a b S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).
  5. Piotr Dahlig, Tradycje muzyczne a ich przemiany: między kulturą ludową, popularną i elitarną Polski międzywojennej, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 1998, s. 212, ISBN 978-83-85938-77-4 [dostęp 2016-07-12] (pol.).
  6. Katarzyna Janczewska-Sołomko, Dyskopedia poloników do roku 1918, T. 3, Warszawa: Biblioteka Narodowa, 2002, s. 1122, 1339, 1575, ISBN 83-7009-329-9, OCLC 749268685 (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]