Wilków (powiat złotoryjski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi Wilków w woj. dolnośląskim, pow. złotoryjskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Wilków
Wilków
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat złotoryjski
Gmina Złotoryja
Liczba ludności (III 2011) 1051[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Kod pocztowy 59-500 Złotoryja 1
Tablice rejestracyjne DZL
SIMC 0368728
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Wilków
Wilków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wilków
Wilków
Ziemia 51°05′30″N 15°55′41″E/51,091667 15,928056
Strona internetowa miejscowości

Wilków (niem. Wolfsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Złotoryja, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach, 3 km na południe od Złotoryi.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa legnickiego.

Nazwa[edytuj]

Powszechnie uważa się, że nazwa wsi wywodzi się od słów: Wolf = wilk oraz Dorf = wieś. Istnieje jednak inna interpretacja nazwy wsi, Wherwolf = Wehrbauern. Zgodnie z tą interpretacją, Wilków pełnił rolę osady obronnej przez fakt, że pan ziemi wyposażał niektórych jej mieszkańców w akcesoria obronne dla odparcia wroga zewnętrznego. Wilków krótko należał do panów z Czerwonego Kościoła.

Historia[edytuj]

Pierwsze historyczne wzmianki o Wilkowie pochodzą z lat: 1418, 1422 i 1428. Wymieniano nazwę Wolfsdorf lub Wolffsdorff. Powstanie wsi należy jednak przypisać na XIII wiek, na okres pierwszej fali kolonizacyjnej. W roku 1630 potwierdzone jest istnienie w Wilkowie komory celnej. Okres wojny trzydziestoletniej był dla tej miejscowości niezwykle trudny. Większa część Wilkowa została wtedy spalona i długo była niezamieszkana. W roku 1646 legnicki ks. Jerzy Rudolf przekazał Wilków katedrze św. Jana w Legnicy.

Około roku 1800 w Wilkowie było 135 domów, prawie 800 mieszkańców, zamek, folwark i szkoła ewangelicka. Kościoła w Wilkowie nie było i wierni należeli do parafii w Złotoryi. Funkcjonowały 3 młyny, karczma, 5 kuźni, tartak, piec wapienny i kamieniołom.

Kopalnie odkrywkowe surowców drogowych w Wilkowie – brama

W roku 1939 liczba ludności wynosiła około 830. W związku z rozwojem przemysłu wydobywczego, w roku 1938 rozpoczęto budowę osiedla, które w 1945 roku liczyło 4000 mieszkańców, choć planowano 9000. W roku 1940 wybudowano tu szkołę z 18 pomieszczeniami. Ze Złotoryją Wilków miał połączenie autobusowe, funkcjonowała również poczta. Dużym udogodnieniem dla mieszkańców było założenie w roku 1912 linii zasilającej wieś w energię elektryczną. W 1951 roku uruchomiono linię kolejową pomiędzy Wilkowem a Jerzmanicami-Zdrój. Stacja i linia kolejowa została w 1999 roku zamknięta, a w 2004 roku zlikwidowana.

Własnego kościoła Wilków doczekał się dopiero w roku 1959, kiedy przebudowano stodołę, czyniąc z niej kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Kościół w krótkim czasie zasłynął z comiesięcznych nabożeństw fatimskich, na które ściągają pielgrzymi z odległych miejscowości. Obecnie (III 2011 r.) w Wilkowie mieszka 1243 mieszkańców w części osiedla (Wilków Osiedle) i 1051 w części wsi (Wilków)[1].

Przez wiele lat Wilków był siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej. Mieszkańcy utrzymują się z produkcji rolnej oraz usług i przemysłu, szczególnie w obrębie byłej kopalni Lena. Teren po kopalni Lena jest doskonale położony, w pełni uzbrojony, dostępny do prowadzenia produkcji przemysłowej. Są tam jeszcze wolne do zainwestowania obszary.

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy w Legnicy ogłosił upadłość Kopalni Odkrywkowych Surowców Drogowych Spółki z o.o. z siedzibą w Wilkowie[2].

Oświata i sport[edytuj]

  • Szkoła Podstawowa im. Stanisława Staszica
  • Gimnazjum
  • Dom Dziecka im. Jana Wyżykowskiego
  • Wilkowianka, klub sportowy
  • boisko Orlik 2012 w Wilkowie
  • Biblioteka Publiczna Gminy Złotoryja Filia w Wilkowie Osiedlu
  • Świetlica (ul. Kochanowskiego 1)

Ważniejsze przedsiębiorstwa[edytuj]

  • Przedsiębiorstwo Górniczo-Produkcyjne BAZALT Spółka akcyjna[3]
  • Mine Master Sp. z o.o.
  • Zakłady Mechaniczne Lena, spółka z o.o.
  • KONSTAL Wilków, zakład mechaniczno-konstrukcyjny

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ISBN 83-85773-47-9.
  • Góry i Pogórze Kaczawskie. Skala 1:40.000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2004. wyd. II. ISBN 83-88049-02-x.