Wilk falklandzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilk falklandzki
Dusicyon australis[1]
(Kerr, 1792)
Ilustracja - John Gerrard Keulemans (1842-1912)
Ilustracja - John Gerrard Keulemans (1842-1912)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina psowate
Rodzaj Dusicyon
C. E. H. Smith, 1839
Gatunek wilk falklandzki
Synonimy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EX pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Wilk falklandzki (Dusicyon australis) – wymarły gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Występował wyłącznie na Falklandach. Został odkryty w 1690. Na początku XIX w. był jeszcze liczny. Przypuszcza się, że ostatni osobnik został zabity w 1876[3].

Długość ciała: ok. 90 cm.
Długość ogona: ok. 30 cm.
Sierść: brązoworuda z czarnymi znakami.
Środowisko: piaszczyste wybrzeża.
Pożywienie: ptaki (pingwiny, gęsi Magellana).

Wielkością przypominał kojota, ale był bardziej krępy, miał krótki pysk i szczęki przystosowane do chwytania dużych ofiar, takich jak foki i pingwiny.

Wytępiony jako szkodnik przez europejskich kolonistów ok. 1876, poza kilkoma osobnikami, które bezskutecznie hodowano w Ogrodzie Zoologicznym w Londynie z nadzieją na przychówek[4]. Do dziś zachowało się około 10 okazów muzealnych.

Przez ponad 150 lat naukowcom nie udało się ustalić pochodzenia gatunku oraz sposobu jakim zasiedlił wyspy oddalone od kontynentu o prawie 500 km. Dopiero niedawno opracowano jego drzewo genealogiczne, porównując próbki DNA pięciu okazów z materiałem genetycznym innych psowatych, a wyniki analiz opublikowana na łamach Current Biology w listopadzie 2009 roku[5]. Okazało się, iż wilk falklandzki wyodrębnił się przynajmniej 70 tys. lat temu, czyli ponad 50 tys. lat wcześniej niż na Falklandach pojawili się pierwsi ludzie. W ten sposób obalono powszechnie przyjętą tezę głoszącą, iż zwierzęta zostały udomowione na kontynencie i przywiezione na wyspy przez osadników[6].

Przypisy

  1. Dusicyon australis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Dusicyon australis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 19 października 2009]
  3. 3,0 3,1 Dusicyon australis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Falkland Island Wolf (ang.). Lioncrusher's Domain. [dostęp 24 listopada 2008].
  5. Graham J. Slater, Olaf Thalmann, Jennifer A. Leonard, Rena M. Schweizer, Klaus-Peter Koepfli, John P. Pollinger, Nicolas J. Rawlence, Jeremy J. Austin, Alan Cooper, Robert K. Wayne. Evolutionary history of the Falklands wolf. „Current Biology”. 19 (20), s. R937-R938, 2009. DOI: 10.1016/j.cub.2009.09.018 (ang.). 
  6. Basior w lisiej skórze (pol.). Świat Nauki 1/2010 (221). [dostęp Styczeń 2010].