Will Young

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: William Young.
Will Young
Ilustracja
Will Young, 2011
Imię i nazwisko William Robert Young
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1979
Reading
Gatunki pop, jazz, electronica
Zawód piosenkarz, aktor
Aktywność od 2002
Wydawnictwo Sony BMG
Strona internetowa

Will Young, właściwie William Robert Young[1] (ur. 20 stycznia 1979 w Reading) – brytyjski piosenkarz i aktor, zwycięzca pierwszej edycji brytyjskiej wersji programu telewizyjnego Idol w 2002 roku.

Do 2015 roku wydał łącznie siedem albumów, w tym sześć studyjnych oraz jeden kompilacyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Will Young w 2008

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Reading. Uczęszczał do Horris Hill Prep School[1]. Naukę kontynuował w Wellington College, University of Exeter[1] i The Arts EducationalSchool[1] w Chiswick, w okręgu Londynu.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jesienią 2001 roku Will Young wziął udział w przesłuchaniach do pierwszej edycji programu Pop Idol[2]. Podczas występu przed jurorami zaśpiewał utwór „Blame It on the Boogie” zespołu Jackson 5 i dostał się do kolejnego etapu, a potem zakwalifikował się do „pierwszej 50-tki”. W pierwszym odcinku „na żywo” zaprezentował swoją interpretację piosenki „Light My Fire” z repertuaru The Doors/José Feliciano i zajął pierwsze miejsce, przechodząc do finałowej „10-tki” uczestników. Ostatecznie dotarł do finału programu, który odbył się w lutym 2002 roku, i wygrał głosowanie widzów po zdobyciu 53,1% głosów, pokonując Garetha Gatesa. Wynik był szeroko komentowany w brytyjskiej prasie. W trakcie udziału w programie zaśpiewał wiele przebojów, takich jak m.in. „Ain’t No SunshineBilla Withersa, „The Name of the Game” zespołu ABBA, „Night FeverBee Gees, „There Must Be an Angel (Playing with My Heart)Eurythmics i (ponownie) „Light My Fire”, a także autorski utwór „Anything Is Possible”. Po finale programu ukazał się on w formie singla, który został sprzedany w ponad 400 tys. egzemplarzach, zostając jednym z najlepiej sprzedanych singli w historii brytyjskiego przemysłu muzycznego. Od 2002 roku cztery single piosenkarza zajęły pierwsze miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii, a sześć innych zajęło miejsce w pierwszej piątce.

W 2005 roku Will Young wystąpił w filmie Pani Henderson[3] u boku Judi Dench i Boba Hoskinsa. Od stycznia 2007 roku Young bierze udział w przedstawieniu The Vortex wystawianym przez Royal Exchange Theatre. W tym samym roku otrzymał tytuł „najlepszego piosenkarza Wielkiej Brytanii”.

W 2015 roku ukazała się jego szósta płyta studyjna zatytułowana 85% Proof[4]. Od 2 do 9 października 2016 roku brał udział w czternastej edycji programu Strictly Come Dancing emitowanego na kanale BBC One. Jego partnerką była Karen Clifton. 11 października ogłosił rezygnację z dalszej rywalizacji z „powodów osobistych”.

Działalność dobroczynna[edytuj | edytuj kod]

Young angażuje się także w działalność dobroczynną: wspiera dwie angielskie organizacje charytatywne (Women’s Aid oraz Mencap) i jest przedstawicielem brytyjskiego Prince's Trust, któremu przewodniczy książę Walii. Ponadto dał wiele charytatywnych występów, m.in. w RPA w serii koncertów Unite of the Stars organizowanych przez Nelsona Mandelę. W 2004 roku wraz z innymi artystami (grupę nazwano Band Aid 20) nagrał trzecią już edycję charytatywnego singla „Do They Know It's Christmas”, który w Wielkiej Brytanii doszedł do pierwszego miejsca listy przebojów.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2002 roku, aby wyprzedzić spekulacje kolorowych czasopism, Will Young ujawnił publicznie, że jest gejem, a także był uzależniony od pornografii[5] i alkoholu[6]. Jak sam twierdzi, „nigdy się z tym nie ukrywał i czuje się dobrze ze swoją seksualnością”[7].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Willa Younga.
Albumy studyjne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Will Young Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2016-05-13].
  2. Emine Saner (2017-07-07): Will Young: ‘People confuse me with Olly Murs. That tests me. I thought I was better-looking.’ (ang.). The Guardian. [dostęp 2017-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)].
  3. Will Young in Mrs Henderson Presents (2005) (ang.). Nakedguysinmovies.com. [dostęp 2010-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)].
  4. Will Young wraca z nową piosenką (pol.). Onet.pl. [dostęp 2015-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)].
  5. Emily Sheridan (2016-02-09): Will Young opens up about his porn and alcohol addiction (ang.). Daily Mail. [dostęp 2017-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)].
  6. ‘I am still addicted to porn and alcohol’: Will Young says shame over his sexuality led to problems (ang.). The Sun. [dostęp 2017-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)].
  7. Pop Idol Will: I'm gay (ang.). BBC News. [dostęp 2002-03-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)].