Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy
Obiekt zabytkowy nr rej. A/510/1-3 z 29 września 1998[1]
Ilustracja
Widok od ul. Gdańskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres ul. Gdańska 48
Typ budynku willa
Styl architektoniczny eklektyzm, neogotyk
Architekt Heinrich Seeling
Kondygnacje 3
Rozpoczęcie budowy 1897
Ukończenie budowy 1898
Pierwszy właściciel Heinrich Dietz
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy
Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy
Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy
Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy
Ziemia53°07′47″N 18°00′27″E/53,129722 18,007500

Willa Heinricha Dietza w Bydgoszczy – zabytkowa willa w Bydgoszczy, zwana też Willa Flora.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Budynek stoi we wschodniej pierzei ul. Gdańskiej, między a ul. Śniadeckich, a ul. Słowackiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Willę wzniesiono w latach 1897-1898 prawdopodobnie według projektu berlińskiego architekta Heinricha Seelinga. Właściciel willi był członkiem rady miejskiej i posłem do sejmu pruskiego. Budynek do 1937 r. pozostawał w rękach jego spadkobierców[2]. W czasie okupacji hitlerowskiej w latach 1940-1945 był siedzibą miejskiego dowództwa SS. Po 1945 r. przekazano go Rozgłośni Polskiego Radia Pomorza i Kujaw.

W 1995 r. budynek został odnowiony, za co Rozgłośnia Polskiego Radia PIK otrzymała nagrodę I stopnia w konkursie organizowanym przez Generalnego Konserwatora Zabytków dla najlepszego użytkownika obiektu zabytkowego[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Willę wzniesiono w stylu eklektycznym z elementami neogotyckimi[4] i neorenesansowymi[2]. Być może jego styl jest również zainspirowany angielskimi wpływami architektury malowniczej[5]. Obiekt założony został na nieregularnym rzucie, z częścią główną zbliżoną do prostokąta. Bryła budynku jest mocno rozczłonkowana, urozmaicona ryzalitami, balkonami i loggiami[4].

Ponad elewację frontową (zachodnią) przestaje trójkondygnacyjny ryzalit z balkonem, ulokowany na osi i przykryty dwuspadowym dachem naczółkowym. Drugi ryzalit umieszczony na skraju budynku, mieści loggię krytą dachem pulpitowym. Murowane balustrady dekorowane są stylizowaną formą trójliścia[4]. Do dekoracji elewacji użyto również elementów spływów wolutowych oraz sterczyn w kształcie obelisku[2].

Nazwę Willa Flora zawdzięcza nieistniejącej obecnie polichromii zdobiącej loggię. Wnętrze budynku zdobi malowany fryz - ptaki i kwiaty. Zachowały się także okazałe stolarki i boazerie, jak również strop ze złoconymi dekoracjami, wykonanymi w technice papier-màché. Od wschodniej strony do obiektu przylega niewielki ogród z oryginalną XIX-wieczną fontanną ozdobioną polichromowaną rzeźbą czapli (wg [5] żurawia.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo kujawsko-pomorskie. 2018-09-30. [dostęp 28.02.2014].
  2. a b c Bręczewska-Kulesza Daria: Bydgoskie realizacje Heinricha Seelinga. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 4. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 1999
  3. Wysocka Agnieszka: Willa Blumwego. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 2. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 1997
  4. a b c Parucka Krystyna. Zabytki Bydgoszczy – minikatalog. „Tifen” Krystyna Parucka. Bydgoszcz 2008. ​ISBN 978-83-927191-0-6
  5. a b Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bręczewska-Kulesza Daria, Derkowska-Kostkowska Bogna, Wysocka A., [i inni]: Ulica Gdańska. Przewodnik historyczny, Bydgoszcz 2003
  • Bręczewska-Kulesza Daria: Bydgoskie realizacje Heinricha Seelinga. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 4. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 1999
  • Parucka Krystyna. Zabytki Bydgoszczy – minikatalog. „Tifen” Krystyna Parucka. Bydgoszcz 2008. ​ISBN 978-83-927191-0-6
Panorama ulicy Gdańskiej w rejonie skrzyżowania z ul. Słowackiego. Willa po prawej
Panorama ulicy Gdańskiej w rejonie skrzyżowania z ul. Słowackiego. Willa po prawej