Willa Hestia w Sopocie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Willa Hestia
b. Rezydencja Johannesa Icka
Obiekt zabytkowy nr rej. 772 z 12.09.1977[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Miejscowość Sopot
Adres ul. Władysława IV 3-5
Typ budynku rezydencja
Styl architektoniczny barok
Architekt Ernst Reichenberg
Inwestor Johannes Ick
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy 1893
Ważniejsze przebudowy lata 90. XX wieku
Pierwszy właściciel Johannes Ick
Kolejni właściciele Margareta von Heyer (1905-1909)
rodzina von Kries (1909-1916)
inż. Ludwik Mrzyk (1916-1930)
baronowa Sofia von Manteuffel-Szoeg (1930-1936)
Heinrich von Manteuffel (1936-1945)
Urząd Miejski (1947-1993)
Obecny właściciel Hestia (1993-)
Położenie na mapie Sopotu
Mapa lokalizacyjna Sopotu
Willa Hestia b. Rezydencja Johannesa Icka
Willa Hestia
b. Rezydencja Johannesa Icka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Willa Hestia b. Rezydencja Johannesa Icka
Willa Hestia
b. Rezydencja Johannesa Icka
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Willa Hestia b. Rezydencja Johannesa Icka
Willa Hestia
b. Rezydencja Johannesa Icka
Ziemia54°26′17,664″N 18°34′00,192″E/54,438240 18,566720
Willa "Hestia" w Sopocie zimą

Willa Hestia, nazywana też Rezydencją Johannesa Icka – jedna z kilku najbardziej charakterystycznych rezydencji położonych w Sopocie, o najbogatszym z nich wystroju, mieszcząca się przy ul. Władysława IV 3-5.

Architekt Ernst Reichenberg na zamówienie spedytora i armatora Johannesa Icka z Gdańska zaprojektował rezydencję, którą zrealizowano w 1893 przy ówczesnej Baedeckerweg, wraz z ogrodem który przez lata przeistoczył się od frontu w niewielki park.

Willa wielokrotnie zmieniała właścicieli.

  • od 1905 była nią Margareta von Heyer,
  • w 1909 rodzina von Kries,
  • w 1916 inż. Ludwik Mrzyk,
  • w 1930 baronowa Sofia von Manteuffel-Szoege,
  • w 1936 syn Heinrich von Manteuffel.

Po II wojnie światowej willę zajęła Armia Czerwona, następnie władze ulokowały tutaj Klub Marynarzy i Portowców, żłobek (1947-1980) oraz Dzienny Dom Opieki Społecznej (w latach 80.). W 1993 rezydencję sprzedano towarzystwu ubezpieczeniowemu Hestia. W odrestaurowanej willi pomieszczono kameralny prestiżowy hotel wraz z restauracją zarządzaną przez Magdę Gessler. W tym okresie zajmowała czwarte miejsce na liście najlepszych restauracji w Polsce. Willa pełniła też funkcje recepcyjne dla władz sopockich. W 1997 była podejmowana w niej królowa Holandii Beatrycze, w 1999 kanclerz Gerhard Schroeder, wielokrotnie prezydent Aleksander Kwaśniewski. Obecnie willa nie jest udostępniana.

W 1960 willa "zagrała" rezydencję konsula/konsulat Francji w filmie "Do widzenia, do jutra"[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie. 2018-09-30. [dostęp 24.09.2013].
  2. FilmPolski.pl - DO WIDZENIA, DO JUTRA, www.filmpolski.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hanna Domańska: Opowieści Sopockich Kamienic, Polnord Oskar Gdańsk 2005, 176 s., ​ISBN 83-89923-07-6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]