Willa Oskara Zieglera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Willa Oskara Zieglera
Symbol zabytku nr rej. A/272 z 16 września 1980 r.[1]
Ilustracja
Widok willi obecnie
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Marii Skłodowskiej-Curie 11
Typ budynku willa
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Henryk Brzozowski
Rozpoczęcie budowy 1895
Ukończenie budowy 1913
Pierwszy właściciel Oskar Ziegler
Kolejni właściciele

Alfons i Marta Gregor
Uniwersytet Łódzki
Łódzkie Towarzystwo Naukowe

Położenie na mapie Łodzi
Mapa konturowa Łodzi, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Willa Oskara Zieglera”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Willa Oskara Zieglera”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Willa Oskara Zieglera”
Ziemia51°45′48,75″N 19°26′47,99″E/51,763542 19,446664

Willa Oskara Zieglerawilla przy ulicy Marii Skłodowskiej-Curie 11 (dawniej ul. Podleśna) w Łodzi, wybudowana w latach 1895-1913.

Historia i architektura[edytuj | edytuj kod]

Powstanie i pierwsza rozbudowa[edytuj | edytuj kod]

Narożna działka usytuowana u zbiegu ulic Marii Skłodowskiej-Curie i Żeromskiego (dawniej Pańskiej) należała do Izydora Mayera, który w latach 1895-1910 wzniósł na niej pierwsze parterowe zabudowania. W 1910 roku kupił ją znany łódzki adwokat Marceli Karwaciński z żoną Antoniną. Jednocześnie powstał projekt rozbudowy domu sporządzony przez technika budowlanego Albina Jankaua. Podczas realizacji projekt został w znacznej mierze zmieniony przez właścicieli. Powstał wówczas dom murowany, częściowo jednopiętrowy z poddaszem i piwnicami, balkonem, tarasem i nadbudówką w formie wieży, kryty dachówką oraz parterowa oficyna mieszkalna bez piwnic, kryta papą. Opodal wybudowano stajnię i wozownię[2].

Druga rozbudowa[edytuj | edytuj kod]

Niezrealizowany projekt nawiązywał do historyzmu i klasycyzmu nurtu secesji, natomiast wzniesiony dom miał cechy architektury "dworkowej". W roku 1913, po śmierci Marcelego Karwacińskiego, posiadłość została kupiona przez małżeństwo Armandę i Oskara Zieglerów. W tym samym roku nastąpiła kolejna przebudowa willi według projektu inżyniera Henryka Brzozowskiego, która przewidywała nadbudowę drugiej kondygnacji ze zmianą dachu na mansardowy.

Podwyższono jednocześnie wieżę i przykryto ją czterospadowym, łamanym dachem. Ponadto zmieniono kształty ryzalitów i portyków, nadając w ten sposób nowy architektoniczny wyraz willi – poprzez kubiczność i blokowość bryły. Otrzymała ona formę posecesyjnego modernizmu. Całość sprawia wrażenie raczej założenia dworskiego niż miejskiej siedziby i składa się z parterowej kordegardy, bramy wjazdowej, budynków gospodarczych, stajni i parterowej wozowni z tremolem.

Elewacje mają zróżnicowaną dekorację, która kształtowana była w zależności od usytuowania, jak też od funkcji kryjących się za nimi wnętrz. Wnętrza miały charakter reprezentacyjny i kameralny, a cechowała je funkcjonalność i komfortowe wyposażenie. Zróżnicowanie ich wystroju wynikało z przeznaczenia i stopnia reprezentacyjności. Na parterze usytuowany był prostokątny dwukondygnacyjny hol z galerią i dwubiegowymi schodami. Na osi holu położona była duża sala reprezentacyjna, z wyjściem na taras od strony ogrodu.

Okres od dwudziestolecia do dzisiaj[edytuj | edytuj kod]

W 1926 roku posiadłość została sprzedana Alfonsowi i Marcie Gregorom, którzy zamieszkiwali ją do końca wojny. W 1945 roku do opuszczonych pomieszczeń wprowadziła się Katedra Badań Czwartorzędu Uniwersytetu Łódzkiego. Obecnie w willi swoją siedzibę ma Łódzkie Towarzystwo Naukowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu www.turystyka.lodz.pl