Willibald Besser

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Willibald Besser

Willibald Besser (właściwie: Suibert Józef Gottlieb[1], ur. 7 lipca 1784 w Innsbrucku, zm. 11 października 1842 w Krzemieńcu) – polski botanik i florysta pochodzenia niemieckiego, badacz flory Galicji Wschodniej. Profesor Liceum Krzemienieckiego i dyrektor krzemienieckiego ogrodu botanicznego. Po likwidacji szkoły w został w 1834 profesorem botaniki na Uniwersytecie Kijowskim i do 1838 prowadził tam wykłady z botaniki. Przeszedł na emeryturę i w 1841 roku wrócił do Krzemieńca, gdzie zmarł w roku następnym.

W 1809 wydał w Wiedniu dwutomowe dzieło Primitiae florae Galiciae Austriacae utriusque, będące pierwszym kompleksowym opisem galicyjskiej flory. W pracy tej 24 gatunki zostały opisane po raz pierwszy dla nauki[1].

Skrót nazwiska tego botanika podawany po nazwach opisanych przezeń taksonów to Besser lub Bess.

Pochowany na cmentarzu Bazyliańskim w Krzemieńcu. Pomnik Bessera, jako jeden z nielicznych pośród innych polskich nagrobków na cmentarzu Bazyliańskim, zachował się w stanie czytelnym do dnia dzisiejszego. W Krzemieńcu w tutejszym parku botanicznym znajduje się pomnik Wilibalda Bessera.

Wybrane dzieła[edytuj]

Przypisy

  1. a b Feliksiak St.: Słownik biologów polskich. Warszawa: Polska Akademia Nauk, 1987, s. 69-70. ISBN 83-01-00656-0.

Bibliografia[edytuj]